من ایرانى ام و به ایرانى بودنم افتخار مى کنم. کشورى با افتخارات فراوان: مهد تمدن، مهد فرهنگ، مهد ادبیات، مهد شعر، مهد فن و صنعت و هنر، مهد مردمى با فرهنگ، با هوش، فداکار، روادار، سازگار، دلیر و شجاع و میهن دوست ، صمیمى و مهربان و مهمان دوست، با تاریخى کهن، منابعى سرشار همچون نفت و گاز و روى و فیروزه ، موقعیت جغرافیائی عالى، کشور ابریشم ، کشور قنات و قناعت و قنوت ، فرش و پسته و زعفران، کشور چهارفصل، دلبسته به مذهب اهل بیت و مهربان و در صلح و همزیستى برادرانه با دیگر ادیان و مذاهب و روادار با دگراندیشان؛ کشورى همسایه دوست و صلح طلب و اهل تعامل و گفتگو و داد و ستد؛ با آثار معمارى شگفت و بى نظیر و کشور همایش ها و مهرجان ها و جشن هاى تاریخى همچون نوروز، کشور کتاب و دانش و دانشگاه، از قدیم ترین ایام همچون دانشگاه جندى شاپور تا کنون، اهل احترام به بزرگ و پیر و پیشکسوت ، ورزشکار و ورزش دوست با قهرمانانى در همه عرصه ها، شاکر نعمت ها، اهل معنویت و روحانیت و پیشتاز در علم دین با دانشمندانى بزرگ در این عرصه و خلاصه از هر جهت پرافتخار.و من افتخار مى کنم که میهنم ایران است.
ایران کهن ترین کشور دنیا (تاسیس شده در ٣٢٠٠سال قبل از میلاد مسیح) و نیز کهن ترین امپراتوری جهان-هخامنشیان- که بر ۴۴درصد کل جمعیت جهان حکومت مى کردند (که بالاترین درصد جمیعت تحت حکومت یک دولت در تاریخ است)، میزبان بزرگترین جمیعت مهاجر جهان از زمان کورش که یهود را اسکان داد و از قتل عام آنها جلوگیرى نمود تا زمان ما که پذیرای مهاجرین کشور همسایه بوده است.دارنده بیشترین تعداد شیعیان در جهان(٨٩ درصد جمعیت ایران). کشورى که به گزین است زیرا چون نداى توحید و عدالت را از حجاز شنید به آن دل داد و مسلمان شد و خدمات متقابلش با اسلام، آغاز گردید؛ از اسلام فرهنگ برادرى و مساوات و علم و تهذیب و تقوى را دریافت نمود و به ترویج این دین الاهى کمربست و دانشمندان بزرگى در لغت و کلام و فقه و نجوم و ریاضیات و حکمت و طب و دیگر علوم ، تربیت کرد و به افتخاراتش افزود و نام اسلام با این دانشمندان ایرانى، جهانى شد، دانش دیوان و حکومت دارى را به آنان آموخت، اگرهم گاهى مثل زمان مغول، به خاطر فساد حاکمان،مغلوب قومى خونریز و خشن شد اما در طول زمان فرهنگ خود را بر آنها حاکم نمود و آنان را مسلمان و روادار نمود.
این کشور نشان داده است که چون از طاعون تفرقه و فساد و ضعف حاکمان در امان ماند، مى تواند به چنان قدرت سیاسى و اقتصادى دست یابد که بر نیمى از جهان حکومت کند- چنانکه در زمان صفویان(شاه عباس اول)، چنین شد و رقیب اروپای آن روز گردید.نیز ثابت کرده است مى تواند در جنگ ددمنشانه و تحمیلى همسایه ستمگر که حمایت سیاسى و لجستیک همه جهان را با خود داشت، دلیرانه مقاومت نماید و شکست را بر او تحمیل کند.کشورى با طبیعتى زیبا و مطبوع که هرگوشه آن نماد یک فصل و یک هوا، کوه هاى سربه آسمان سائیده، دشت هاى سرسبز، جنگل های انبوه، سواحل زیبا و از همه مهم تر مردمى نمونه و با فرهنگ که حتى در قالب تجارت نیز فرهنگ خود را صادر مى نمودند چنانکه این بازرگانان ایرانى بودند که اسلام را به کشورهاى جنوب شرقى آسیا مثل اندونزى و مالزى و تایلند، بردند که اکنون بیش از سیصدملیون مسلمان این مناطق، مدیون اقدامات آنانند…
این کشور، به خاطر همه مواهب خدادادى و تلاش و فرهنگ خود، هماره محسود بدخواهان بوده و مجبور بوده با تلاش و درایت خود از موانعى که آن دشمنان سر راه او مى گذاشته اند، عبور کند و سختى هاى آن را صبورانه تحمل کند و با توکل بر خدا، پیروز گردد.سختى هائی که قسمتى از آن مى توانست، کشور دیگرى را به نابودى و محو از جغرافیای جهان برساند. اما ایران و ایرانى، شکست ها را شکست داده و توانسته درس مقاومت و پایدارى را به جهانیان در عمل نشان دهد.ایران ما، نشان داده فریب گروه هاى مزدور اجانب و فرقه هاى گمراه را نخورده و در درازمدت همه افکار پلید را رسوا نموده و بر نقشه هاى شوم آنها فائق آید.بزرگ ترین ثروت کشور من، مردم هوشمند آنند که علیرغم همه موانعى که سر راهش گزارند، در علم و دانش پیشتاز بوده و آینده اى عالى را برای خود رقم خواهد زد.همه این افتخارات از آن کشور من است و من به ایرانى بودن خود افتخار مى کنم!
