نقل معجزات و کرامات امام عصر (ع) برای مشتاقان و محبان ایشان، موجب ازدیاد محبت به آن وجود مسعود و تقویت یقین و ایمان آنان مى شود. بعضى دانشمندان همچون شیخ مفید در کتاب “ارشاد”،معجزات هر یک از امامان را در باب مخصوص به امامت آن امام، به عنوان یکی از دلایل امامت او بیان کردهاند؛ همین گونه برای اثبات امامت امام زمان(ع) از دلایل عقلی و نقلی بهره گرفته و بابی را به نقل معجزات و کرامات آن حضرت، اختصاص داده است.شیخ الطائفه طوسى(ره)همین روش را کامل تر و دقیق تر برای استدلال بر امامت ولى عصر(عج) در کتاب”الغیبه” به کار برده و امامت آن حضرت را از سه راه اثبات کرده است:نخست از راه ضرورت وجود امام معصوم در هر زمانی به حکم عقل و ابطال دیدگاه های مذاهب اسلامی دیگر در باب امامت؛دوم از راه نصوص متواتری که از پیامبر اکرم و امامان اهل بیت علیهم السلام بر امامت حضرت مهدى(ع) نقل شده است و سوم از راه خوارق عادات و معجزاتی که توسط ایشان واقع شده است و سپس حدود سی نمونه از معجزات امام را نقل کرده و در پایان گفته است: این اخبار، بیانگر خبرهای غیبی و گزارشی از حوادث آینده به روش خارق العاده است که کسی نمیتواند از آنها آگاه شود، مگر اینکه خداوند از طریق پیامبر او را آگاه کرده باشد و چون خداوند معجزات را به دروغگویان نمیدهد، این معجزات، راستگویی امامان را در ادعای امامت اثبات می نماید.
چنان که تفتازانى مى گوید: “جمهور مسلمانان، به جواز کرامت اولیاى خدا معتقد هستند”؛ پس انجام دادن معجزات و کرامات از سوى امامان معصوم و از جمله امام زمان (عج) که حجت هاى خداوند بر روى زمین و وارثان زمین هستند، امر عجیبى نیست. با مراجعه به کتاب هاى تاریخى و روایى،معجزات و کرامات فراوانى از سوى آن حضرات به وقوع پیوسته است.تولد شگفت آن حضرت در شرایط دشوار غلبه ظالمان؛ قرآن خواندن پس از تولد، معجزاتى که آن حضرت در دوران کودکى و غیبت، انجام دادند، شفاى مریض لاعلاج، طلا شدن سنگریزه، خبردادن از غیب وده ها معجزه دیگر که در کتب مربوط به آن حضرت آمده است٢.امام صادق (ع)فرمود:”هیچ معجزه اى از معجزات انبیاء، نیست مگر این که خداوند آن را به دست حضرت قائم (عج) براى اتمام حجّت، بر دشمنان ظاهر خواهد کرد”٣. بنابراین، معجزات آن حضرت به دوره قبل از غیبت و غیبت، ختم نمى شود و به هنگام ظهور نیز آن حضرت براى معرّفى حقانیّت خویش و اتمام حجّت بر دشمنان و منکران، معجزاتى را انجام خواهند داد.
کرامات و دستگیرى هاى آن امام مهربان در تشرفات در طول دوران غیبت کبرى نیز فراوان است و در کتاب هاى زیادى گرد آمده است و البته آنچه ذکر شده آنهائى است که مأذون به نقل آن بوده و هزاران کرامت هم واقع شده که مکتوم باقى مانده است. این کرامات نیز مخصوص شیعیان نبوده و مواردى هم بوده که آن حضرت به صاحبان مذاهب دیگر، کرامت فرموده اند چنانکه در مورد شیخ حسن عراقى، این چنین شده است. سخن ما این است که او را غوث و کهف حصین و ملجأ و پناه مکروبین و ترسیدگان و بى پناهان خوانده اند و گمان نمى رود که شیعه اى از سویدای دل به آن امام مهربان متوسل و متمسک شده باشد و شربتى از عنایات حضرتش، ننوشیده باشد.بیهوده نیست که در زیارت آن عزیز در روز جمعه، خطاب به او مى گوئیم:”مولاى من! امروز روز جمعه است-که متعلق به شماست و من امروز مهمان و پناهنده به شما هستم؛ و شما از طرف پروردگار، مأمور به مهمان کردن و یاری نمودن و پناه دادن به کسانی هستید که به سوی شما متمایل شده و درخواست کمک نمودهاند، پس مرا به مهمانی بپذیرید و پناهم دهید…”۴
خواندن کتب کرامات و عنایات مهدوى ، نقل آن کرامات در مجالس مهدوى، دل ها را به عنایات آن حضرت دلگرم و پیوندشان را با مولاشان مستحکم تر مى کند.والدین این مطالب را برای فرزندان خود نقل کنند؛مربیان و معلمان نیز در کنار تعلیم آموزه هاى مهدوى، به تناسب به نقل بعضى کرامات، اهتمام نمایند؛طلاب و دانشجویان و عالمان نیز بدانند مى توانند در مشکلات فکرى و اعتقادی با توسل به ذیل عنایات مهدوى، از تنگناها و بحران ها، سالم عبور نمایند.مردم نیز امیدوار باشند و بدانند بدون پشتیبان و فریادرس و منجى نیستند و در گره هاى کور زندگى با تمسک به امام ، راه نجاتى برای آنان هست و فریادرس دارند؛ البته شرطش نیز این است که در محبت به آن حضرت صادق باشند و تلاش کنند زندگى شان از آلودگى ها به دور باشد و رنگ مهدوى بگیرد…
————–
١.الإلهیات من شرح المواقف/١٣٢. ٢.سیدهاشم بحرانى، مدینه المعاجز،ج٨،ص١٠و٢۶؛ تبصره الولى، ج١٨؛بحارالانوار٢٩٧/۵١ و… ٣.صافى گلپایگانى،منتخب الأثر/٣١٢. ۴.مفاتیح الجنان، زیارت روز جمعه.
