“اگر دوران او را درک میکردم، همه روزهای زندگیم را در خدمت به او میگذرانیدم”١؛ این سخن یک فرد عادى در مورد امام زمان (ع) نیست، بلکه سخن امام ششم است.آرمان مهدویت، چنان بزرگ و خطیر است که همه اولیا و پیشوایان دین و اولیای الاهى، برای تحقق آن، آماده فداکارى و خدمتگزارى هستند. مأموریت استثنایی و نقش ویژه امام زمان در عالمگیر ساختنِ حاکمیّت توحید و برقراری عدالت، یک ماموریت خاص است که خداوند بر عهده او گذاشته و جهانی است. پیامبری همچون حضرت عیسی(ع)برای یاری او از آسمان فرود آید. و امامی هم چون امام صادق(ع)برای خدمت کردن به او آرزوی درک حضور او را دارد.راستی وقتی پیامبران و امامان در خدمت به امام زمان(ع)پیشتازند، وظیفه شیعیان منتظر در خدمت به ساحت مقدّس او چقدر و چگونه است؟! بیشترین پیوندها و محکم ترین ارتباط ها، پیوند از طریق خدمت است ، زیرا این خدمت است که مولا را برای وصول به اهدافش، یارى مى رساند به ویژه در ایام غیبت که به دلیل الزامات غیبت، آن حضرت بیشتر نیاز به یاور و خدمتگزار دارد.خود امام(ع) بزرگانى چون شیخ صدوق(ره) را براى رفع مشکلات شان به خدمت از طریق تالیف کتاب در معرفت امام و رفع شبهه ها دلالت فرموده اند٢.
ویژگى خدمت در این است که خدمت از راه مباشرت و به طور مستقیم به دست میآید،یعنى خادم باید خود مباشرت داشته و مستقیم وارد عمل شود و به شخصه اقدام نماید، اما نصرت و یاورى را انسان می تواند به واسطه فرد دیگرى انجام دهد. ویژگى دیگر خدمتگزارى این است که خدمت، در ضمن خود، تواضع و فروتنی و اظهار کوچکی خادم برای مخدوم را در بر دارد. اگر نصرت و یاورى هم به نیّت خدمت باشد و در آن مباشرت باشد، ارزش افزون ترى مى یابد.مصادیق خدمت به امام علیه السّلام بسیارند که باید با قصد و نیّت خدمت به آن حضرت انجام گیرند.یکى از وجوه خدمت، خدمت به دوستان، پیروان و شیعیان آن حضرت است همچون رفع حوائج و دفع مشکلات و حلّ و فصل امور آنها؛ هم چنین برپایی محافل و مجالس تعلیم و تبلیغ براى ازدیاد معرفت مردم نسبت به آن حضرت و ذکر مناقب و کرامات و خصائص به قصد اشتعال محبت ایشان در قلوب؛تألیف یا نشر کتب مربوط به آن حضرت، دفع علمى دشمنان و شبهه افکنان و نجات گمراهان و جذب دگراندیشان و ازدیاد یاوران و مرزبانى از دین حنیف…
خدمت به امام عصر ارواحنا فداه ، ادای حق کوچکى است نسبت به حقوق بزرگى که آن حضرت بر ما دارند مثل حق حیات، حق هدایت و حق ولایت و امامت، حق أُبوّت و…احقوق حضرت بر ما، حققوقی نیست که بتوان آن را با معیاری سنجید و ارزش گذاری کرد و بتوان آن را با دنیا و هر چه در آن است مقایسه کرد. بخشى از این حقوق را بدون تردید، مى توان از طریق رعایت حق امامت او،مواظبت بر اطاعت او،نرنجانیدن قلب مبارک او،پاسداری از آرمانهای او، مجاهدت در راه دفاع از او، و جاننثاری در راه تحقق خواسته های او برشمرد که البته باید از خداوند برای ادای این حقوق، استعانت جست؛لذا در دعاها آمده است:”وَ أَعِنّا علی تأدیه حقوقه الیه”٣، یعنى خداوندا! ما را در ادای حقوق او یاری فرما. با چنین دیدگاهی، اگر سخن از پرداخت حقوق شرعیه مالى مربوط به آن حضرت(سهم امام) و برخی وجوهات مادّی دیگر نیز به میان میآید، باید آن را در همین راستا بررسی کرد؛ چنانکه خود آن بزرگوار در توقیعی فرمود:”همانا هر کس تقوای پروردگارش را پیشه کند و از آنچه که به عنوان حقوق شرعیه برعهده دارد به مستحقانش بپردازد، از فتنههای باطل کننده دین و دنیا در امان خواهد بود”۴».
باز همتاکید مى کنیم بر اهتمام به خدمتگزارى حضرت قائم (ع) که برترین طاعات و بالاترین وسایل تقرّب به خداوند است.چنین مى شود که بهترین پیروان و خدمتگزاران آن حضرت از سایر رعایاى پیشوایان دین، برترند، و اصحاب او شرافتمندترین اصحاب می باشند، همچنان که امّت حضرت خاتم النّبیّین(ص)، افضل امّت ها و برترین امّت ها می باشند، زیرا که مرتبه بستگان و پیروان هر شخص به حسب رتبه و مقام خود آن شخص متفاوت است، و چون مقام والای مولایمان صاحب الزمان معلوم گردید، مرتبه بلند رعیّت آن جناب و پیروانش و مؤمنانی که بر ولایتش پایدار باشند نیز ظاهر می شود.نباید ساعات زندگى خود را از خدمت به ایشان خالى نمود و به کارهای کم اهمیت تر پرداخت.پیشوایان دین، مقام آنان را از مجاهدان و رزمندگان بدر برتر شمرده و پیامبر(ص) آرزوى دیدار آنان را داشته اند…خدای تعالی ما را از آنان به شمار آورد.آمین
—————
١.بحارالانوار١۴٨/۵١. ٢. مقدمه کتاب”کمال الدین و تمام النعمه”. ٣.مفاتیح الجنان، دعاى ندبه. ۴.احتجاج۶٠٢/٢.
