بِعثَت، بزرگ ترین حادثه در پانزده قرن گذشته است! حادثه اى که موجب شد امروز نزدیک یک سوم مردم جهان مسلمان باشند و نوع خاصى زندگى کنند و در زندگى بقیه مردم جهان نیز به درجات متفاوتى اثر گذاشته است و در طول این پانزده قرن هم انسان هاى بسیارى دل در گرو پیام آن نهاده تاثیرات فرهنگى شگرفى ایجاد کرده و تمدن نوینى را شکل داده است. بعثت، برگزیده و برانگیخته شدن حضرت محمد(ص) به پیامبری و آغاز رسالت اوست که در ۲۷ رجب سال چهلم عام الفیل روی داده است و هرساله به عنوان «عید مبعث» گرامی داشته می شود. روزی که در آن پیامبر(ص) به نبوت برگزیده شد و سرآغاز دین اسلام و مقدمه برچیدن شدن بت پرستی از حجاز بود.غار حراء، محل بعثت پیامبر(ص)است که در کوه نور مکه واقع شده و آن محلى بوده که برای عبادت و تفکر به آنجا مى رفته اند تا از محیط شرک آلود و فروخفته در جهل و ظلم مکه دور باشند و این برانگیختگى در چهل سالگی ایشان اتفاق افتاده است…
فرشته وحى-جبرئیل- با نزول نخستین آیات سوره علق، پیامبری حضرت محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب را ابلاغ و رسالتش آغاز شد و با نخستین آیات سوره مدثر ادامه یافت. او نخست همسرش خدیجه(س) و پسر عمویش علی(ع) را در جریان نبوت خویش قرار داد اما تا سه سال دعوتش مخفى ماند تا اینکه با نزول (آیه وَأَنذِرْ عَشِیرَتَک الْأَقْرَبِینَ/ خویشان نزدیکت را هشدار ده)١آشنایانش را در یک نشست جمعى که به دعوت او انجام شد و “یوم الدار” نام گرفت، از نبوت خود آگاه کرد و در همان سال نبوتش را علنی نمود. پیامبر(ص)براى نخستین بار در بازار عُکاظ، جایی که مردم برای تجارت در آن جمع بودند و عدهای نیز در بلندی های آن به بیان اشعار تازه و داستان های گوناگون مشغول بودند، دعوت خویش را آشکار ساخت.از آن به بعد او و معدود پیروانش که به رسالت او ایمان آورده بودند مورد شدیدترین آزارها و شکنجه ها و تحریم اقتصادى قرار گرفتند تا اینکه سران شرک و کفر تصمیم به قتل او گرفتند که خداوند ایشان را مطلع نمود و دستور هجرت داد…
بعثت، آغاز شریعتى جدید و جاودانه بود که شریعتش آخرین شریعت و پیامبرش،آخرین پیامبر بود. بعثت انقلابی بزرگ بر ضد جهل، گمراهی، فساد و تباهی بود. وجود مسعود راهبر این تحول یعنى شخص پیامبراکرم(ص)چنان نعمتى است که سزاوار منت گذاری خداوند شده است که فرمود:”خدا بر مؤمنان منّت نهاد (که) پیامبری از خودشان در میان آنان برانگیخت، تا آیات خود را بر ایشان تلاوت کند و پاکشان گرداند و کتاب و حکمت به آنان بیاموزد و قطعاً پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند”٢.به پیامبرى و برانگیختگى او،در کتاب های آسمانى قبل بشارت داده شده بود و اهل کتاب مى دانستند چنین پیامبرى از حجاز مبعوث خواهد شد و ویژگى هاى او را هم مى دانستند. به این موضوع،قرآن این چنین اشاره مى فرماید:”کسانی که به ایشان کتاب (آسمانی) دادهایم، او (یعنى پیامبراکرم) را مى شناسند همان گونه که پسران خود را میشناسند! و مسلماً گروهی از ایشان حقیقت را نهفته می دارند و خودشان هم می دانند(که کتمان مى کنند)”٣…
امیرمومنان(ع) دربارۀ فلسفه بعثت پیامبر خاتم (ص)میفرماید:”خداوند سبحان، برای وفای به وعدۀ خود و کامل گردانیدن دوران نبوّت، حضرت محمّد(ص)را مبعوث کرد و از همۀ پیامبران پذیرش نبوت او پیمان گرفته بود، نشانه های او شهرت داشت؛ و تولدش بر همه مبارک بود؛ در روزگاری که مردم روی زمین دارای مذاهب پراکنده، خواسته های گوناگون و روش های متفاوت بودند؛ عدهای خدا را به پدیده ها تشبیه کرده وگروهی نام های ارزشمند خدا را انکار وبه بت ها نسبت میدادند و برخی به غیر خدا اشاره می کردند. آنگاه خدای سبحان، مردم را به وسیله پیامبر (ص) از گمراهی نجات داد و هدایت کرد و از جهالت رهایی بخشید؛ سپس دیدار خود را برای او برگزید و آنچه نزد خود داشت برای او پسندید و او را با کوچ دادن از دنیا گرامی داشت”۴. به فرموده امیرمومنان،این برگزیدگى از آغاز ولادت ایشان با موکّل کردن فرشته اى برای حفظ و تربیتش آغاز شده بود:”خداوند بزرگترین فرشته خود را از خردسالی پیامبر، همدم و همراه ایشان ساخت. این فرشته در تمام لحظات شبانه روز با آن حضرت همراه بود و او را به راه های بزرگواری و اخلاق پسندیده و شایسته ، راهبری می کرد”۵.به اعتراف دوست و دشمن این بعثت،منشأ بزرگ ترین تحولات فکری ،فرهنگى و عقیدتی در جوامع بشری بود و آثارش از شماره بیرون است…
—————
١.شعراء/٢١۴. ٢.جمعه/٢. ٣. بقره/١۴۶. ۴و۵.نهج البلاغه،خطبه اول.
