عیسى (برگرفته از یشوع به معناى منجى)است و با اینکه در تورات به ظهور یک مسیح (به عبرى : ماشیح به معنى پادشاه)و نجات دهنده براى بنى اسرائیل، بشارت داده شده بود اما رؤسا و علماى یهود به خاطر دنیاگرائى زیر بار پذیرفتن حضرت عیسى(ع)نرفتند.داستان شگفت تولد او را قرآن گزارش نموده:”ای مریم! خداوند تو را به کلمهای از طرف خود بشارت میدهد که نامش مسیح، عیسی پسر مریم است در حالی که در این جهان و جهان دیگر صاحب شخصیت خواهد بود و از مقربان (الهی) است١”. او به طور خارق العاده اى ،بدون پدر به دنیا آمد و در گهواره -براى دفاع از مادر پاکدامن و پرهیزکارش که خادم بیت المقدس و مؤید به عنایات الاهى بود-زبان به سخن گشود و گفت: “من بنده خدایم، اوست که کتاب به من داده و مرا پیامبر تعیین نموده و مرا وجودی پربرکت قرار داده و تا زمانی که زندهام مرا به نماز و زکات توصیه کرده و مرا نسبت به مادرم نیکوکار قرار داده و جبّار و شقی ننموده و سلام (خدا) بر من در آن روز که متولد شدم و در آن روز که بمیرم و آن روز که زنده برانگیخته خواهم شد٢”.
او آخرین پیامبر مرسل قبل از پیامبر خاتم (ص) بوده که به آن حضرت بشارت داده و کتاب آسمانی او انجیل نام دارد.قرآن کریم،معجزات عیسى (ع) را این چنین شرح مى دهد:”یاد کن نعمتی را که به تو و مادرت بخشیدم. زمانی که تو را با روح القدس تقویت کردم که در گهواره و به هنگام بزرگی با مردم سخن میگفتی؛ و هنگامی که کتاب و حکمت و تورات و انجیل را به تو آموختم ؛ و هنگامی که به فرمان من از گِل، چیزی به صورت پرنده میساختی و در آن می دمیدی و به فرمان من پرندهای میشد؛ و کور مادر زاد و مبتلا به بیماری پیسی را به فرمان من شفا می دادى و مردگان را (نیز) به فرمان من زنده میکردی ؛ و هنگامیکه بنیاسرائیل را از آسیب رساندن به تو باز داشتم در آن موقع که دلایل روشن برای آنها آوردی؛ ولی جمعی از کافران آنها گفتند: اینها جز سحر آشکار نیست٣”.این آیه علاوه بر بیان بعضی از معجزات حضرت عیسی(ع) به عنوان پیامبر، به مساله تربیت و هدایت الاهى هر پیامبر اشاره دارد…
گرایش روزافزون مردم و یهودیان به دین عیسى(ع)، مخالفان او را به وحشت و نگرانی انداخت و براى کشتن او نقشه ریخته و امپراطور روم را هم با خود همراه کردند و مراسم به دار آویختن او را ترتیب دادند اما با مشیّت و قدرت الهی نقشه قتل آنان به سرانجام نرسید، بلکه به اشتباه به جای حضرت عیسی(ع)شخصی بنام «یهودا اسخریوطی»(همان حوارى که جاسوسى کرده و جاى عیسى را فاش کرده بود) را به قتل رساندند و خداوند آن حضرت را به آسمان،عروج داد:”و گفتارشان که ما مسیح عیسی بن مریم پیامبر خدا را کشتیم، در حالیکه نه او را کشتند و نه بر دار آویختند؛ لکن امر بر آنها مشتبه شد. و کسانی که در مورد (قتل) او اختلاف کردند، از آن در شک هستند و علم به آن ندارند و تنها از گمان پیروی میکنند؛ و قطعاً او را نکشتند بلکه خدا او را به سوی خود، بالا برد و خداوند تواناج و حکیم است۴”…
وظیفه تبلیغ دین مسیحیت بعد از حضرت عیسی (علیهالسّلام) بر عهده شاگردان، رسولان و مبلغان بعد از ایشان از جمله پُطرس بود که در این راستا بیشترین زحمتها را متحمل شدند و موفقیتهای زیادی را نیز کسب کردند اما متاسفانه بعضی از شاگردان ایشان همچون پولس انحرفاتى شرک آمیز چون تثلیث(سه خدائى) را در مسبحیت به وجود آوردند۵.عیسى(ع)مروج شریعت موسى (ع)و تورات بود و جز بعضى تعالیم سخت گیرانه آن را تغییر نداد و مى فرمود:” اى بنى اسرائیل من فرستاده خدا به سوى شمایم، در حالى که تورات را که کتاب آسمانى قبل از من بوده ، تصدیق دارم و در حالى که بشارت مى دهم به رسولى که بعد از من مى آید و نامش احمد است”۶.خداى تعالى در قرآن این پیامبر بزرگوار را عیسى مسیح نامید و او را با عباراتى چون “کلمه اللَّه” و “روحى از خدا”٧ و داراى مقام امامت٨ و از گواهان اعمال ٩و بشارت دهندگان به آمدن پیامبر اسلام۶، وجیه و آبرومند در دنیا و آخرت و از مقربین ١٠و از اصطفاء شدگان و برگزیدگان و صالحان و مبارک و زکى و مهذب و آیتى براى مردم و رحمتى از خدا و احسانگر به مادرش،ستوده و از زمره کسانى است که خداى تعالى به ایشان سلام کرد١٢و کتاب و حکمتش آموخت١٣…
———————-
١.آل عمران/۴۵. ٢.مریم/٣٠-٣٣. ٣.مائده/۱۱۰. ۴.نساء/١۵٧-١۵٨. ۵.توفیقی: آشنائی با ادیان بزرگ/١٢٣و ١۴٧. ۶.صف/۶. ٧. نساء/١٧١. ٨.احزاب/٨. ٩.نساء/١۵٩ و مائده/١١٧. ١٠.آل عمران/۴۵.
١١.آل عمران/٣٣؛انعام/٨۵-٨٧. ١٢.مریم/١٩-٣٣. ١٣. آل عمران/۴٨.
