در بیت المقدس پادشاهی هوسباز به نام هیرودیس که از طرف قیاصره روم در آن جا فرمانروایی میکرد، عاشق دختر برادرش به نام هیرودیا شد و تصمیم گرفت با او ازدواج کند؛ خبر به پیامبر خدا حضرت یحیی(ع) رسید و او طبیعتاً با این عمل حرام مخالفت کرد. این معشوقه از روى غیض و غلبه شهوت و مقام، سر یحیی را شرط ازدواج خود قرار داد و پادشاه بنیاسرائیل را مجبور به قتل یحیی (ع) کرد. پادشاه، پیامبر خدا را در حالیکه در محراب بیت المقدس مشغول عبادت بود، دستگیر نمود و آن حضرت را مظلومانه به شهادت رساند و سر او را در ظرفی از طلا برای معشوقه خود فرستاد١. امام سجاد(ع)فرمود: وقتی سر یحیی را جدا کردند و خون او به زمین ریخت، خون شروع به جوشیدن کرد؛ قوم بنیاسرائیل تلاش کردند که خاک بر روی این خون بریزند و آن را ناپدید کنند ولی موفق نشدند و این خون در حال جوشش بود تا زمانی که بختالنصر بر بنیاسرائیل حاکم شد و چند هزار نفر از بنیاسرائیل را کشت و انتقام خون یحیی را گرفت و پس از آن، خون از جوشش ایستاد٢…
یحیی بن زکریا(ع) یکی از پیامبران بنی اسرائیل است که نام مبارکش پنج بار در قرآن آمده است. خداوند فرمان نبوت را در کودکى به او اعطا نمود:”ای یحیی! کتاب (خدا) را با نیرومندى بگیر ؛ و ما فرمان نبوت را در کودکی به او دادیم(وَ آتَیناهُ الْحُکمَ صَبِیّا)٣”. مقام او در پیشگاه خداوند آن چنان بالا بود که در موردش فرمود:”سلام بر او آن روز که تولد یافت، و آن روز که می میرد و آن روز که زنده و برانگیخته می شود۴”. او در کودکی به مقام نبوت رسید و خداوند در همین سن، آن چنان او را از عقل و درایت و هوش برخوردار نمود که شایستگی مقام نبوت را پیدا کرد.او مروج آیین موسی(ع) بود و وقتی که عیسی(ع)به مقام نبوت رسید، به او ایمان آورد و مروج آیین حضرت مسیح(ع) گردید. او از نظر سن، سه سال یا شش ماه از حضرت عیسی(ع)بزرگتر بود. حضرت یحیی(ع)و حضرت مسیح(ع) با هم شباهت هایی داشتند:تولد اعجاز آمیز، زهد و پارسایی فوق العاده ، ترک ازدواج براثر شرایط خاص زندگی تبلیغى، اعطاى نبوت در کودکى.آن دو با هم الفت و انس خاصی داشتند و چون دو برادر معنوى و ایمانى، ارتباط تنگاتنگی در میانشان بود تا وقتى که یحیى(ع)به شهادت رسید و عیسى به فراق او مبتلا شد..
در منابع روائى، به زهد و عبادت فوق العاده و صفات دیگر یحیى(ع) ، اشاره شده است۵. درباره زهد او آورده اند بسیار گریه می کرد و لباس زبر و خشن میپوشید۶.پیامبر اسلام(ص) درباره زهد او فرموده است: زهد یحیی بن زکریا به حدی بود که در دوران کودکی به بیت المقدس رفت؛ بزرگان احبار و راهبان را دید که پیراهنی از پشم پوشیدند و در حال عبادت هستند او نیز لباس زبر و خشن پوشید و به معبد رفت و خداوند را عبادت کرد٧. مشهورترین مزار منسوب به یحیی، در مسجد جامع اموی دمشق است که بر این اساس، بدن یحیی در این مسجد به خاک سپرده شده و سر وی در مسجدی در محله زَبدانی دمشق دفن شده است٨. بنابر گزارشی دیگر، برخی مسلمانان و مسیحیان معتقدند سر یحیای پیامبر، در مسجدی در ناحیه «سَباستِیه» در شمال بیت المقدس که یهودیان آنجا را به نام شومِرون میشناسند، دفن شده و مسیحیان نیز برای پاسداشت حضرت یحیی(ع)، کلیسایی به نام «یحیای تعمید دهنده» در جوار مسجد ساختهاند٩…
روایات شیعه در اثبات امامت در کودکى، به نبوت حضرت یحیى(ع)در کودکى استناد کرده اند.براى نمونه از علی بْن أَسْبَاط نقل کردهاند که گفت روزی نزد امام جواد(ع) رسیدم در حالی که سن امام کم بود؛ درست به قامت او خیره شدم تا او را به ذهن بسپارم و هنگامی که به مصر بازگشتم، کم و کیف مطلب را برای یاران نقل کنم؛ حضرت نشست و گفت: خداوند کاری را که در مساله امامت کرده شبیه کاری است که در مساله نبوت انجام داده است و فرموده:( وَ آتَیناهُ الْحُکمَ صَبِیّا)ما به یحیی در کودکی فرمان نبوت و عقل و درایت دادیم و گاهى هم می فرماید:”در هنگامی که انسان به حد بلوغ کامل عقل، به چهل سالگى رسید،فرمان امامت داده مى شود(حَتَّی إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَهً١٠). بنابراین همان گونه که ممکن است خداوند حکمت را به انسانی در کودکی بدهد، قدرت دارد که آن را در چهل سالگی بدهد١١.امامت نیز یک منصب الاهى است و خداوند مى تواند در سنین کودکى آن را به برگزیدگانش عنایت کند١٢؛ چنانکه در مورد حضرت مهدى(ع)چنین کرد…
—————
١.ابن شهر آشوب، مناقب آل أبیطالب، ج۴، ص۸۵. ٢.بحارالانوار١٨١/١۴-١۶٩؛ ، ج ۱۴؛جزایری، قصص الأنبیاء/۵۶۶. ٣.مریم/١٢. ۴.مریم/١۵. ۵.آل عمران/٣٩.تفسیر نمونه۵٣۵/٢. ۶.ابن فهد حلّی، عده الداعی، ۱۴۰۷ق، ص۱۱۹. ٧. شیخ صدوق، الأمالی، ۱۴۰۰ق، ص۲۷. ٨و ٩. رامیننژاد، مزار حضرت یحیی (ع).١٠.احقاف/١۵. ١١.الکافی٣٨۴/١. بصائر الدرجات٢٣٨/١.؛تفسیر نمونه٢٨/١٣. ١٢.بحارالانوار۶٩/٣.
