یکی از دانشمندان مشهور که بهاء الله از او در کتاب اقدس نام برده و او را مذمت نموده، علامه شیخ محمد حسین نجفی نویسنده دائره المعارف عظیم “جواهرالکلام فى شرح شرایع الاسلام” و معروف به صاحب جواهر است که دائره المعارف فقهى او در پنجاه جلد و حدود بیست هزار صفحه ، عظیم ترین کتاب فقهى مسلمین شده و ثمره سی سال جهاد علمى اوست که هر سطرش حاوى مطالب علمى است و به نظر کارشناسان ، نشان نبوغ، همت، استقامت، عشق ،ایمان و تلاش پژوهشی او به شمار است. علامه صاحب جواهر از نوابغی است که قرن سیزدهم هجری نظیر او را کمتر داشته و دانشنامه اش بهترین نشان و علامت نبوغ و کمال، و مستندترین دلیل فرزانگى اوست.در قرن نامبرده، ریاست و مرجعیت شئون عمومی شیعه به او منتهی گردید و او شایستگی کامل اداره این امر را داشت و با آنکه در آن قرن علما و فقهای بزرگ دیگری نیز می زیستند، ولی با توجه به عظمت و والایی مقام شیخ، کسی در مقام معارضه یا رقابت با او برنخاست.از آن تاریخ تا کنون هیچ فقیهی خود را برای استنباط احکام ،از دانشنامه بزرگ جواهر بی نیاز نمی داند و این کتاب،مکرر چاپ شده است.صاحب جواهر شاگرد کاشف الغطا و شاگرد او سید جواد صاحب مفتاح الکرامه است و خود در نجف حوزه عظیمی داشته و شاگردان زیادی تربیت کرده است.او در زمان خود مرجعیت عامه یافت و در سال ۱۲۶۶ که اوایل جلوس ناصرالدین شاه در ایران بود، درگذشت.
جناب بهاء الله در اقدس ، این فقیه نامدار و جاودان شیعه و زعیم حوزه های علمیه و نابغه علم و فقاهت را به جرم اینکه مذهب باب را نپذیرفته تحقیر نموده و با اسم کوچک نام برده و با یک گندم و جو پاک کن به نام ملامحمدجعفر مقایسه نموده که به باب ایمان آورده اما او ایمان نیاورده است و گفته حرفى از حرف های باب برای او سودمندتر بود از همه تلاش شبانه روزی اش برای نوشتن احکام فقهى و تقصیر همه گرفتاری هائى که برای بابیان اتفاق افتاده را عدم ایمان آوردن او و امثال او به علی محمد باب شمرده و او را به این خاطر مذمت نموده است.عبارت اقدس چنین است:”اذکروا الشیخ الّذی سمی بمحمد قبل حسن و کان من اعلم العلمآء فی عصره لما ظهر الحق اعرض عنه هو و امثاله و اقبل الی الله من ینقی القمح و الشعیر * و کان یکتب علی زعمه احکام الله فی اللّیل والنهار و لما اتی المختار ما نفعه حرف منها لو نفعه لم یعرض عن وجه به انارت وجوه المقربین * لو امنتم بالله حین ظهوره ما اعرض عنه الناس و ما ورد علینا ما ترونه الیوم اتقوالله ولاتکونن من الغافلین”. یعنى یاد کنید شیخى را که محمد حسن نامیده شد و او از اعلم علمای زمانش بود اما چون حق(باب)،ظاهر شد او و امثال او اعراض نموده در حالیکه گندم و جو پاک کن ایمان آورد! و او به زعم خود شب و روز احکام الاهى را مى نوشت اما حرفى از آنها وقتى باب آمد به او سود نرساند؛ اگر سود مى رساند از چهره اى که از آن روىِ مقربان نورانى شد،اعراض نمى نمود”…
فرد دیگرى از علما که او در اقدس نام برده عالمى از بزرگان شیخیه به نام حاج کریم خان کرمانى است.او که از همدرسان باب در مجالس درس سیدکاظم رشتى بود و او را از نزدیک مى شناخت ،بی پایگى ادعاهای باب را با نقد علمى در کتابی به نام ارشادالعوام برای مردم روشنگرى نمود و لذا مورد غضب جناب بهاء الله قرار گرفت و در کتاب اقدس به زشتى از او یاد شده است.عبارت اقدس چنین است:”اذکروا الکریم اذ دعوناه الی الله انه استکبر بما اتبع هواه بعد اذ ارسلنا الیه ما قرت به عین البرهان فی الامکان و تمت حجه الله علی من فی السموات و الارضین انا امرناه بالاقبال فضلا ً من الغنی المتعال انه ولّی مدبراً الی ان اخذته زبانیه العذاب عدلا ًمن الله انا کنا شاهدین “؛
یعنى یاد کنید کریم را(منظور حاج کریم خان کرمانى است) وقتى که ما او را به خدا دعوت کردیم او به خاطر پیروی از هوای نفسش استکبار نمود،ما هم برایش نامه اى فرستادیم که چشم برهان در جهان از آن روشن مى شد اما اعتنا ننمود و پشت کرد تا اینکه شعله عذاب او را فراگرفت که عدلی از جانب خدا بود و ما شاهد عذاب او بودیم”…
این شیوه برخورد اهانت آمیز با عالمان دگر اندیش،در پیشینه جناب بهاء الله سابقه داشته آنجا که لوحى برای آقا نجفی عالم بزرگ اصفهان صادر نمود و او را بچه گرگ نامید؛ این لوح که اکنون جزو آثار بهاء الله است،لوح ابن الذئب نام دارد،همچنین در باب اول کتاب ایقان نیز او با علما و دانشمندان ستیز داشته و به مردم توصیه کرده اگر مى خواهید به حقیقت برسید به حرف دانشمندان عصر توجه نکنید و هرچه مظهر ظهور(یعنى باب)مى گوید،بدون چون و چرا بپذیرید. ضمن آنکه اگر مى توانستند،این علما و دانشمندان که حربه اى جز علم و دانش نداشتند،را ترور مى کردند تا مخالفى سر راهشان نباشد؛مانند آنکه عالم بزرگ قزوین یعنى شیخ محمدتقی برقانى معروف به شهیدثالث را سحرگاه در محراب مسجدش به جرم مخالفت علمى با افکار بابیان به شهادت رساندند.وقتى مردم به علما و متخصصان مراجعه نکنند بدون تحقیق علمى مثل محمد جعفر آن گندم و جو پاک کن اصفهانى که در اقدس به آن اشاره شده به آئین جدید ایمان مى آورند و در این کتاب ستوده مى شوند…
