جالب است دانسته شود این کتاب به عربى نوشته شده و ترجمه اش به زبان فارسى مجاز نیست.دلیل آن هم این گفته شده که چه بسا در ترجمه این کتاب به زبان هاى دیگر،ممکن است به خاطر فهم اشتباه مترجمان ، مطالب به شکل ناقص ترجمه شود و یا تحریفى پیش آید. بعدها براى خروج از این بن بست،شوقى،خود شروع به ترجمه این کتاب به انگلیسى نمود و دستور داد به شرطى ترجمه این کتاب به زبان های دیگر مجاز است که مبنا را بر ترجمه انگلیسى بگذارند. خود شوقی افندی حدود یک سوم کتاب اقدس را به زبان انگلیسی ترجمه نموده و الگویی برای انتشار نهایی آن به زبان انگلیسی ارائه داد. از آنجا که عمر او به تکمیل ترجمه اقدس وفا ننمود و زودهنگام از دنیا رفت، بیتالعدل مقرر نمود که ترجمۀ قسمتهای باقی ماندۀ این اثر “حتّی المقدور با رعایت این موازین سهگانه ترجمه گردد، یعنی صحت معنی، زیبائی کلام و مطابقت با اسلوب ترجمه حضرت ولیّ امرالله”.در سال ۱۹۹۲، اولین ترجمۀ رسمی کتاب اقدس به زبان انگلیسی منتشر شد.
کمی پس از آن آقای سهیل بشرویی در کتاب خود با عنوان «سبک کتاب اقدس: جنبه هایی از وجود متعالی» توضیح داده است: “اکنون وظیفۀ مترجمان کشورهای مختلف دنیا است که کتاب اقدس را به زبان مادری خود ترجمه کرده و اساس ترجمۀ خود را بر ترجمۀ رسمی انگلیسی بگذارند اما در صورت نیاز به نسخۀ زبان اصلی اثر مراجعه کنند. دشواریهای خاصی که مترجمان انگلیسی با آن مواجه شدند احتمالاً برای مترجمان دیگر نیز چالشهایی را ایجاد خواهد کرد. وظیفه دشوار آنان انتقال خصائص منحصر به فرد این کتاب به زبانی خارجی است، کتابی که نه تنها شیوه زندگی جدیدی را برای فرد و اجتماع ترسیم میکند بلکه ایجاد آیندهای در”کمال محبّت و بردباری” در سرتاسر جهان را نوید میدهد”.
با همه این شروط، بیت العدل در مورد ترجمه این کتاب به زبان فارسى،استثنا قائل شده و ترجمه این کتاب را به زبان فارسى مجاز نشمرده و در پاسخ یکى از بهائیان نوشت: “مکتوب آن خواهر گرامی ….در خصوص ترجمه آثار عربی به فارسی در تاریخ ۲۱ ژانویه ۲۰۱۸ به بیت العدل اعظم واصل گشت. مقرر فرمودند به قرار زیر مرقوم گردد.آثار مبارکه عربی بر مبنای هدایات حضرت ولی عزیز امر الله به زبان فارسی ترجمه نمی شود. ترجمه مصوبی از آثار عربی به زبان فارسی وجود ندارد و چاپ ترجمه فارسی متن کامل هیچ یک از آثار عربی مجاز نیست”…
بدین ترتیب ایران که در منابع بهائى “مهد امرالله” نامیده شده و ایرانیان که هموطنان موسس آئین بهائى هستند از ترجمه این کتاب به زبان ایرانى محروم ماندند و جهانیان نتوانستند بفهمند که چرا ترجمه آثار عربى جناب بهاء الله به زبان فارسى مجاز نیست ولى به هر زبان دیگرى حتى زبان قبیله اى در فیلیپین (سبوانو)مجاز است؛به ویژه که مطابق ادعاى بهائیان،وى پیامبرى ایرانى است که در ایران متولد شده ولى اثرش را به عربى نوشته است…
سوال این است که اگر کتاب اقدس ، چنانکه ادعا شده “أم الکتاب دیانت است که از قلم مبارک حضرت بهاء الله و به زبان عربی نازل شده و جوهر آثار بهائی و شامل حدود و احکام و نصائح اخلاقی بوده و احکام و مبادی مربوط به سلوک فرد و جامعه و نوشتجات عرفانی در ارتقاء و سیر جاودانی ارواح به سوی خداوند را شامل میگردد و براى تجدید بنای عالم است و منشور مدنیتی است عالمگیر که تأسیسش هدف غائی ظهور آن حضرت محسوب ومخزن حدود و احکامی است که باید برای نسل های آتیه باقی ماند و نظم جهان آرایش برآن اساس استوار شود”،چرا باید فارسى زبانان از خواندن ترجمه آن محروم بوده اما متکلمین به زبان هاى دیگر بتوانند از ترجمه آن بهره مند باشند ؟…
در مقدمه ترجمه این کتاب به زبان سبرانو آمده است: زبان سبوانو یکی از زبان های فرعى کشور فیلیپین و زبان یکى از مناطق آن است. سبوانو از خانواده زبانهای رایج در فیلیپین مرکزی به نام زبان هاى ویسایائى (از تبار زبانهای آسترونزیایى،مالایو-پلینزیائی،فیلیپینى مرکزى، ویسایانى، سینوگبانونى) است که زبان ساکنان جزیره سبو در مرکز فیلیپین است”.سوال این است : چطور ترجمه این کتاب به یک زبان فرعى فیلیپین که زبان ساکنان یک جزیره است ،مى تواند ترجمه و نشر یابد اما به زبان همشهریان مولف،مجاز نیست ترجمه شود…؟!
