حق والدین

 
 
 
 
 
 
حق والدین در قرآن آن چنان مهم است که رعایت حق آنها بعد از رعایت حق خدا آمده و حکم الاهى براى رعایت حق آنها، صادر شده است: “پروردگار تو مقرر کرد که جز او را مپرستید و به پدر و مادر [خود] احسان کنید. اگر یکى از آن دو یا هر دو، در کنار تو به سالخوردگى رسیدند به آن‌ها [حتى‌] «اوف» مگو و به آنان پَرخاش مکن و با آن‌ها سخنى شایسته بگوى. و از سر مهربانى، بالِ فروتنى بر آنان بگستر و بگو: پروردگارا، آن دو را رحمت کن چنانکه مرا در خردى پروردند١”.احسان و نیکى به پدر و مادر، یک اصل مسلم است؛اطاعت از دستورات آنها واجب است و فقط یک استثنا دارد و آن هم این است که آنها به  تو دستور دهند مشرک باشى و براى خدا شریک قائل شوى که فقط در این حالت مى توانى از آنها اطاعت نکنى: و به انسان سفارش کردیم که به پدر و مادر خود نیکى کند، و [لى‌] اگر آن‌ها با تو درکوشند تا چیزى را که بدان علم ندارى با من شریک گردانى، از ایشان اطاعت مکن٢”… 
 
رعایت حق والدین و امر به نکوداشت ،نیکى و احسان به آنها بارها در قرآن تاکید و توصیه شده است:( وَ وَصَّینَا الاْنسانَ بِوالِدَیهِ حُسناً/ وَوَصَّیْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَیْهِ إحساناً٣).ذکر حق والدین در کنار پرستش خدا، از آن‌روست که پدر و مادر سبب ظاهری در هستی یافتن فرزندان هستند و لازمه موحد بودن شکرگزارى نسبت به کسانى است که نعمت وجود تو مرهون آنهاست.به نظر بعضى دانشمندان،رعایت حقوق والدین از لوازم عدالت است که برترین فضیلت اخلاقی است؛زیرا آنها با تلاش ها و زحمات زیاد در به دنیا آوردن و رشد و تربیت فرزند، شایسته شکرند و همان طور که وجوب شکر نعمات خدا و عبادت او به قدر استطاعت، مقتضای عدالت است، عدالت همچنین اقتضا می‌کند که پس از ادای حقوق خدا هیچ فضیلتی بالاتر از ادای حقوق پدر و مادر و شکرگزاری از ایشان و تحصیل رضایت آنان نباشد، لذا احسان به والدین با اعتراف به وحدانیت خدا و التزام به عبادت وی مقارن آمده است۴… 
 

قرآن به بعضى مصادیق رعایت حقوق والدین اشاره مى کند؛ از جمله این توصیه ها،رسیدگى خاص به آنها در دوران کهنسالى است .توصیه قرآنى این است که در دوران پیرى و ضعف والدین، نه تنها از درشت‌گویى و بدرفتارى با آنان بپرهیزند بلکه در مقابل آنها فروتنى و خضوع نمایند و در ازاى سختی‌هایى که والدین از روى مهربانى و رحمت براى رشد و تربیت آنان متحمل شده‌اند، در زمان حیات و پس از مرگشان در حق ایشان دعا کنند و از خدا بخواهند که آنان را مشمول رحمت خویش قرار دهد۵؛ چنانکه انبیاى پیشین همواره در حق پدر و مادر خویش دعا می‌کردند. همچنین به فرزندان توصیه شده است که حقوق مالى و اقتصادى والدین را رعایت کنند. فرزندان باید از اموالشان به پدر و مادر انفاق کنند و در وصیت و ارث سهم والدین را، آن‌گونه که دستور داده شده است، در نظر بگیرند.حتى اگر والدین بخواهند فرزندانشان را به شرک وادارند،فقط در این موضوع فرمان بردارى از آنها ملغى مى شود اما همچنان موظف‌ اند با پدر و مادر خویش مدارا و خوش‌رفتارى کنند.پیامبر اکرم(ص)، مادر رضاعی خود را بسیار بزرگ می‌داشت همچنین بیان مشهور پیامبر مبنی بر اینکه «بهشت زیر پای مادر است٧» حاکی از حرمت خاص مادر و تأثیر رعایت احوال او در کسب رضای الهی است. حتی، بنابر بعضی روایات، نیکی به مادر به منزله کفّاره گناهان پیشین است٨. امام سجاد(ع) در رساله الحقوق سختی هایی را که مادر از آغاز حمل تا رشد فرزند متحمل شده، حق مادر بر فرزند برشمرده و او را به قدرشناسی از زحمات مادر امر کرده است. در مقابل، پدر را اصل فرزند و حقِ هستی و حیات را از او دانسته است٩. رعایت آداب معاشرت هم از دیگر حقوق ایشان است، مانند اینکه فرزند باید هم‌نشین نیکویی برای آنان باشد، ایشان را به نام نخواند، جلوتر از آنان راه نرود و پیش از ایشان و نیز پشت به آنان ننشیند١٠؛ و چنانچه او را بخوانند، به سرعت اجابت کند، حتی اگر در نماز باشد١١. همچنین اگر رفتار و گفتار آن دو برخلاف میل او بود، از روی ترش کردن یا دشنام دادن به آنان و حتی گفتن «اُف»، که کمترین مرتبه ناسپاسی نسبت به والدین است، بپرهیزد١٢، زیرا اندوهگین کردن ایشان از مصادیق عقوق(حق ناشناسی) آنان است١٣…

 

حفظ حریم خصوصی پدر و مادر١۴ ؛ فروتنی کامل در برابر آنان در قول و رفتار ١۵؛ سپاسگزاری از ایشان، دعا در حق آنان و یاری دادنشان در امور خیر نیز از دیگر حقوق پدر و مادر است.به علاوه، به فرزندان سفارش شده است پس از مرگ والدین نیز به ایشان احسان کنند ، از جمله با اموری چون طلب آمرزش، قرائت قرآن، پرداخت صدقه، پرداخت دیون مالی و دیگر تعهدات، صله رحم با نزدیکان و احترام به دوستان والدین و ارتباط با آنان و نیز به جای آوردن نماز، روزه و حج از جانب والدین ،حتی در کتابهای فقهی به‌جای آوردن قضای نماز و روزه پدر بر پسر بزرگ او واجب شده‌است .در صحیفه سجادیه (دعای ٢۴) مجموعه کاملی از وظایف فرزند در قبال والدین در قالب دعا آمده است .بنابر روایات، کسی که به والدین خود نیکی می‌کند، به بهشت وارد می‌شود و همه نیکی هایی که به نیابت از والدین انجام می‌دهد و حتی بیش از آن، برای او ثبت می‌شود. همچنین نیکی به والدین، مرگ انسان را به تأخیر می‌اندازد و موجب طول عمر و بسیاریِ رزق می‌شود و سختی مرگ را آسان می‌گرداند . برای نگاه محبت‌آمیز فرزند به پدر و مادر، ثواب حج  و برای نگاه رضایت مندانه والدین به فرزند، پاداشی همچون آزاد کردن بنده از جانب فرزند ذکر شده است. در مقابل، عقوق(حق ناشناسى)والدین ، گناه کبیره و موجب محرومیت از بهشت ، لعن خدا و سلب توجه و رحمت و نعمت خدا می‌شود١۵… 

—————————
١. اسراء/۲۴ـ.۲۳
٢.عنکبوت/٨.
٣.احقاف/١۵؛عنکبوت/٨.
۴.اخلاق ناصرى،نصیرالدین طوسى،ج۱، ص۲۳۹-٢٣٧.
۵.إسراء/٢٣و٢۴.
۶.احقاف/١۵.
٧.ابن‌حنبل، ج٣،ص۴٢٩؛نسائی، ج۶،ص١١؛ابن‌ماجه، ج٢،ص٩٣٠. 
٨.کافى،ج٢،ص١۶٢.
٩.من لا یحضره الفقیه،ج٢،ص۶٢١-۶٢٢.
١٠.کافى،ج٢،ص١۵٨-١۵٩.
١١.نوادر راوندی کاشانی، ص٩٢؛ متقی هندى، ج١۶، ص۴٧٠. 
١٢.کافى،ج٢،ص٣۴٩. 
١٣.من لایحضره الفقیه،ج۴،ص٣٧٢. 
١۴.کافى،ج۶،ص۵٠٣؛من لا یحضره الفقیه،ج۴،ص٣٧٢.
١۵.مکارم الاخلاق،ج١،ص۶۵؛کافى،ج٢ص١۵٩، ٣١٢-٣٣١، ٣۴٨،۴۴٨؛بحارالانوار،ج٧١،ص٨٠و…

 

دین پژوه و پژوهشگر فلسفه