مسعود از سونامى بیکارى مى گوید: اشتغال و بیکاری از جمله متغیرهای اقتصادی و اجتماعی اند که در دوره های مختلف زمانی در تمام کشورهای جهان مورد توجه بوده و از دغدغه های سیاست گذاران و اقتصاددانان هر کشوری محسوب می شوند. رشد اقتصادی نیازمند استفاده حداکثری و بهینه از منابع تولید است و یکی از این منابع با اهمیت و مهم در اقتصاد، نیروی انسانی است. نیروی انسانی نقشی دوگانه در برنامه ریزی های اقتصادی ایفا می کند، زیرا از یکسو، به عنوان عامل توسعه مطرح است و از سوی دیگر به عنوان هدف توسعه به شمار مى رود.فقط در سایه کار و تلاش نیروى انسانى است که جامعه اى سرآمد مى شود و براى مردم، رفاه و براى کشور افتخار مى آفریند.مدیریت اشتغال ،از مهم ترین وظایف اقتصادى دولت ها محسوب مى شود و در صورت بى اعتنائى به آن آثار زیان بارى به کشورها تحمیل مى شود…
مسعود ادامه داد: بیکاری یکی از علل اصلی افزایش جرم در کشورهاست. فقر و بیکاری در هر جامعه ای دو عامل اصلی بزهکاری محسوب می شوند؛ درصدی از زندانیان به علت بیکاری و فقر به اعمال خلاف روی آورده اند و مجبور هستند سالها در زندان گذران زندگی کنند. هر ساله بر جمعیت فارغ التحصیلان دانشگاهی و در واقع بر نیروی فعال کار اضافه می شود اما متناسب با این تعداد، اشتغال زایی صورت نمی گیرد وافزایش نرخ بیکاری در جامعه آسیب های اجتماعی را در بین جوانان افزایش داده است. در هر جامعه ای با افزایش نرخ بیکاری، رفاه اجتماعی نیز کاهش می یابد و در نهایت قدرت خرید مردم نیز تا حد بسیاری کاهش می یابد. فشارهای خانوادگی و مشکلات روحی و روانی به تبع بیکاری ظهور می کند و افراد به ویژه جوانان، در مدت زمانی کوتاه گرفتار آسیب های اجتماعی می شوند.به همین دلیل سازمان هاى بین المللى نرخ بیکارى را هرساله در کشورها کنترل مى کنند و وقتى به خط قرمز نزدیک شد،هشدارهاى لازم را ارائه مى نمایند…
گفتم:راه حل چیست؟ مسعود گفت: کارشناسان براى کاهش بیکارى راهکارهائى پیشنهاد کرده اند: سازوکار قانونى جهت بهبود فضای کسب وکار ، ایجاد امنیت براى ورود سرمایه داخلی و خارجی در فعالیت های خدماتی و صنعتی؛ توسعه فعالیت های عمرانی که باعث توسعه رفاه مردم و ایجاد اشتغال مولد مى شود؛ توسعه فعالیت های تکنولوژی اطلاعات و بهره گیری از نیروهای جوان و پرتوان در این زمینه،ممانعت جدی از ورود قاچاق کالاهایی که قابل تولید در کشور هستند؛ بهبود سودآوری با محاسبه ریسک سرمایهگذاری در صنعت و خدمات در مقایسه با سایر فعالیت ها، بهادادن به کارآفرینان ؛آزادسازی اقتصادی و گسترش بازار کالاها و خدمات از طریق تعامل اقتصادی بیشتر با دنیای خارج و نیز فراهم کردن انگیزه بیشتر برای بکارگیری نیروی کار از طریق کاهش هزینههای اشتغال و همچنین تقویت ارتباط بین آموزش های دانشگاهی و پیشاز دانشگاه با نیازهای بازار کار از طریق مهارت آموزی متقاضیان و البته ده ها راهکار دیگر که با توجه به شرایط و امکانات هر کشور مى توان طراحى و ارائه نمود…
گفتم:آیا دین در این زمینه رهنمودى دارد؟ گفت: آرى، دین ارزش فراوانى براى کار و تلاش قائل شده و موفقیت انسان را در سایه کار و تلاش ترسیم مى نماید(لیس للانسان إلّا ما سعىٰ) و در مقابل با بیکارى،تنبلى و کسالت مبارزه مى کند.یکی از علاقمندان امام صادق(ع)مى گوید وقتى آن حضرت متوجه شدند که من دیر به محل کارم مى روم ، فرمود: “اول روز به سوی سربلندی و عزت خود برو١”.پیامبر اکرم(ص)نیز فرمود: “بیشتر از هرچیز بر امت خویش ، بیمناکم از شکم پرستی ، پرخوابی و بیکارگی و بی ایمانی ٢”.امیر مومنان(ع)نیز فرمود:” زمانی که بیکاری و ناتوانی به همدیگر متصل شوند نتیجه آن جز فقر چیزی نخواهد بود٣”؛و نیز:”کسی که بیکاری او دائمی باشد و ادامه یابد، نسبت به آرزوها و خواسته های خود ناامید شود و به آنچه نیازمند است نمی رسد۴” و” از بیکاری و ناامیدی بپرهیزید که این دو کلید همه شرور و نابسامانی ها هستند۵”…وقتى بیکارى یک ضد ارزش باشد،هر فرد تلاش مى کند به هر شکل ممکن خود را مشغول کند و کار را عیب نداند بلکه بیکارى را عیب بشمرد و از آن با کار و تلاش و حتى کارآفرینى و ایجاد اشتغال براى دیگران دورى گزیند…
——————-
١.وسائل الشیعه،ج١٢ص٣ح٢
٢.نهج الفصاحه،ص١٩
٣ و ۴و ۵:میزان الحکمه ج٨ص٣٩٢و٣٩٣
