همکیشان

 
 
 
 
 
سومین بخش از روابط اجتماعى را زهره به روابط همکیشان اختصاص داد: هر مسلمان در برابر برادران و همکیشان خود حقوق و وظایفى دارد.اگر بخواهیم به اجمال در یک جمله این وظایف را خلاصه کنیم به این کلام پیامبر خدا(ص)مى رسیم که فرمود:”مسلمان کسی است که مسلمانان، از دست و زبان او در سلامت و آسایش باشند”(المسلم من سلم المسلمون من لسانه و یده١). این بیان، البته بیان سلبى است یعنى نشان مى دهد چه کارهائى را نباید انجام دهند اما در بیان اثباتى،حقوق فراوانى بیان شده است از جمله:”هر چه براى خودت دوست دارى، براى رفیقت هم دوست داشته باشی”( أَنْ تُحِبَّ لَهُ مَا تُحِبُّ لِنَفْسِکَ وَ تَکْرَهَ لَهُ مَا تَکْرَهُ لِنَفْسِکَ٢)؛ و”واجب ترین حقّ برادرت بر تو آن است که چیزی را که سبب نفع دنیا و آخرت اوست، از او پوشیده نداری(إِنَّ مِنْ أَوْجَبِ حَقِّ أَخیکَ أَنْ لا تَکْتُمَهُ شَیئًا ینْفَعُهُ لاِمْرِ دُنْیاهُ وَ لاِمْرِ آخِرَتِهِ٣)؛و”هرگاه مؤمنی بتواند برادر خود را یاری رساند اما کمکش نکند، خداوند در دنیا و آخرت او را تنها گذارد۴”…گاهى پیشوایان از هفت یا سی حق که مسلمانان بر یکدیگر دارند سخن گفته اند،مانند این سخن امام صادق(ع):
 
“هر مسلمانی بر برادر خود هفت حق دارد و آسان ترین آنها این است که آنچه را برای خود دوست داری برای او نیز دوست بداری و آنچه را که برای خود دوست نداری برای او نیز دوست نداشته باشی و حق دوم این است که از به خشم آوردن او بپرهیزی و آنچه را موجب خشنودی اوست فراهم کنی و امر او را اطاعت نمایی، و حق سوم این که با جان و مال و زبان و دست و پای خود او را یاری نمایی، و حق چهارم این است که چشم او و راهنمای او و آینه او باشی، و حق پنجم این که تو سیر نباشی و او گرسنه و تو سیراب نباشی و او تشنه و تو پوشیده نباشی و او برهنه باشد، و حق ششم این که اگر تو خادمی داری و او ندارد، خادم خود را بفرستی تا لباس او را بشوید و غذای او را طبخ کند و بستر او را آماده نماید، و حق هفتم این که به سوگند و قسم او احترام بگذاری و دعوت او را اجابت نمایی اگر مریض بود از او عبادت کنی و اگر از دنیا رفت او را تشییع نمایی و اگر حاجت و نیازی داشت در انجام آن بکوشی و مگذاری که ناچار به سؤال و درخواست از تو بشود، اگر این حقوق را نسبت به او رعایت کنی، ولایت و ارتباط برادری خود را با او متصل و برادری او را نیز با خود محکم نموده ای۵”  
 
اسلام از همان اوائل بعثت،مسئولیت افراد نسبت به یکدیگر را با حساس بودن نسبت به وضعیت اقتصادى طبقات نیازمند،گوشزد نمود و به یکى از اسباب تنگى روزى در سوره فجر اشاره نمود: کَلاّ بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ * وَ لا تَحَاضُّونَ عَلى طَعامِ الْمِسْکِینِ ؛ آنچه باعث مى‏شود روزی‌تان تنگ شود این نیست که خدا شما را خوار و ذلیل کرده، بلکه این، عقوبت کارهایى است که انجام مى‌دهید: یتیم را اکرام نمى‏کنید؛و یکدیگر را برای رسیدگی به فقرا و اطعام مساکین تشویق نمى کنید. ممکن است هر کدام جداگانه خدمتى انجام دهید، یا فقیرى را سیر کنید؛ اما آنچه در این آیه مى‏گوید این است که همدیگر را به اطعام تهیدستان تشویق نمى‏کنید. در سوره بلد هم مى فرماید: کسانی که گرفتار عذاب الهى مى‏شوند، به این دلیل است که از گردنه نگذشته‌اند. بعد ادامه مى‏دهد: مى‏دانید گردنه چیست؟گردنه و عقبه این است: اسیرى را آزاد کنید؛ یا در روز تنگدستى، قحطى و گرفتارى به دیگران رسیدگى کنید؛ یا به یتیمى از نزدیکان و خویشاوندان رسیدگی کنید؛ یا به گداى خاک نشینى کمک نمائید… 
 
از دیگر حقوق ایمانى ،اصلاح میان افراد و آشتی دادن آنان؛ پوشاندن عیوب مسلمانان جهت حفظ آبروی ایشان؛حفظ عرض و آبروی مسلمان در غیاب او و اگر کسی به یک مسلمان تهمتی زد، دفاع از او واجب است و اگر بتواند دفاع کند وتهمت را دفع کند ولی کوتاهی و سستی کند، به مقتضای روایات، درگناه تهمت زنندگان شریک است. سلام و مصافحه و معانقه؛عیادت، دیدار در مناسبت هاى مختلف به ویژه پس از زیارت حج ، تشییع جنازه، زیارت قبور، تسلیت و تعزیت به خانواده، دعا پس از فوت و انجام عبادات و زیارات به نیابت آنان و…یکى دیگر از حقوق مهم رسیدگى فکرى و عقیدتى به همکیشان است.چه بسا آنان بر اثر معاشرت با دگر اندیشان و یا تبلیغات رسانه هاى آنان شبهه ناک شده و در اعتقادات متزلزل شوند،باید با درایت متوجه این خطر شد و آنها را از طریق خود یا کارشناسان شبهه زدائى نمود و نجات داد…
—————
١ المحجه البیضاء، ج٣،ص٣۵٨  
٢.الکافی، ج٢،ص١۶٩ باب «حق المؤمن على أخیه و أداء حقه»
٣.از امام کاظم(ع)،بحار الانوار،ج٢ ص٧۵
۴.از امام صادق(ع)،امالى صدوق،ص۴٨۶
۵.وسائل الشیعه ج ٨،ص۵۴۴
 
 
 
دین پژوه و پژوهشگر فلسفه