دوستان! این چهلمین نشست ما در موضوع معاد است،اگر موافق هستید یک جمع بندى از بحث هاى بسیار خوبى که داشتیم ارائه شود تا بدانیم ره آورد این گفتگو ها چه بوده است؟ همه با این پیشنهاد امیر موافق بودند.امیر ادامه داد:البته من باید قبل از جمع بندى از همه دوستان تشکر ویژه داشته باشم که بعضاً با آمادگى و مطالعه قبلى در بحث ها مشارکت نمودند و از زوایاى مختلف،باور معاد را مورد ارزیابى قرار دادند.سعید گفت:من فکر مى کنم:در این چهل نشست توانستیم ابعاد مختلف باور بنیادین معاد را بررسی کنیم ،از اثبات معاد تا چگونگى آماده شدن براى آن،مراحلش از پیش از مرگ تا بعد از آن و مواقف قیامت،نامه اعمال و حساب و میزان و شفاعت و بهشت و دوزخ تا آثار فردى و اجتماعى باور به معاد.الان که نگاه مى کنم مى بینم همه مباحث کلاسیک معاد را کاویدیم و چیزى فرو نماند.از امیر هم تشکر مى کنم که با اجراى خوب و موضوع بندى هر نشست و با سوالات مناسب،بحث را به انجام رساند…
سروش گفت:در شرایطى قرار داریم که باور پیشران معاد،بعضاً حاکم بر زندگى ها نیست،یا خودمان معاد را فراموش مى کنیم یا شیطان با ترفندهائى ما را از آن غافل مى گرداند!فراموشى و غفلت از معاد همان و غلطیدن به خطا و گناه،همان! باید ببینیم چگونه مى توان یاد معاد را در برنامه هاى روزانه خود نهادینه کنیم تا آثار خوب آن را در زندگى خود ببینیم.اگر متذکر باشیم که کوچکترین عمل ما،نوشته و محاسبه و جزا داده مى شود،بیشتر مراقب رفتارها حتى افکار خود خواهیم بود.امیر گفت:کاملاً درست گفتى ،ما باید براى این کار در اتاق خود یا محل کار، تراکت هاى یادآور داشته باشیم تا ما متوجه کند که از خدائیم و به سوى او باز مى گردیم.هر آگهى فوت و مجلس فاتحه یا تشییع را سکوى یاد معاد کنیم و بدانیم دیر یا زود ما هم رفتنى هستیم و باید آماده باشیم به قول پروین اعتصامى:هرکه باشى و زهر جا برسى/آخرین منزل هستى این است…البته آخرین منزل این دنیا و گرنه آغاز زندگى جدید در برزخ و سپس قیامت و بهشت و دوزخ و…
سروش گفت:مطالب این نشست ها باید کتاب شود و پیش روى ما باشد.این مطالب رمان و داستان نیست که وقتى یک بار خوانده شد دیگر نیاز به بازخوانى نداشته باشد.باید هر از چندگاهى دوباره و چندباره مراجعه کنیم و مثلا موضوع حق الناس،وصیت،حلالیت ،حقوق رفتگان،آمادگى و…را بازخوانى کنیم و خود را محک بزنیم و متذکر شویم.الان کسانى هستند که با معاد در ستیزند یا بطور فکرى و ایدئولوژیک و آن را خرافه یا ناشدنى معرفى مى کنند و یا بطور عملى آن را نقض مى کنند و همه زندگى را همین دنیا مى دانند و هر جرم و جنایتى را بشرط اینکه گیر نیفتند، مجاز مى شمرند!هر دوگروه را در جامعه مى بینیم.آیا این دزدى ها و اختلاس ها و فریب ها و ظلم ها نشان عدم التزام به معاد نیست؟!از سوى دیگر باورهاى انحرافى مثل عرفان هاى منهاى خدا و ادیان تقلبى مثل بهائیت هم معاد به معنائى که قرآن مى فرماید را منکرند و با ترویج و تبلیغ عقاید خود،مردم را از این باور مترقى که باور همه ادیان الاهى است ،جدا مى کنند.باید مواظب موریانه هائى که به جان اعتقادات اصیل ما مى افتند تا ما و فرزندان ما را از درون تهى کنند، باشیم…
مسعود هم اینگونه جمع بندى نمود.در قرآن ،بیشترین آیات الاهى بعد از توحید به بحث معاد،اختصاص دارد.بدون باور معاد،باور هیچ دین الاهى کامل نمى شود.این دنیا ظرفیت ثواب و عقاب کامل را ندارد و جهان آخرت مکمل جهان و حیات ماست.اگر معاد را حذف کنیم،دست هر کس را در هر جنایتى باز گذاشته ایم.باور معاد است که شما را مراقب ریزترین اعمال خود مى کند.باید بتوانیم خیلى خوب و مستدل و روزآمد،از این باور در نشست ها بویژه فضاى مجازى و شبکه هاى اجتماعى که دائم شبهه پراکنى مى کنند،دفاع کنیم،روشنگرى و شبهه زدائى نمائیم؛کوچکترین کم کارى ما،بلندگو را دست رقیب ما مى دهد و او حرف هاى خود را به کرسى مى نشاند.ما باید خود را در هرحال مرزبان اندیشه و راه الاهى و سفیر هدایت و رشاد بدانیم و تا آنجا که توان و استطاعت داریم در این راه بکوشیم(إن هى الا الاصلاح ما استطعت) و بدانیم چشم بیناى الاهى در این زمان یعنى حضرت صاحب الزمان سلام الله علیه ناظر ما و دعاى او پشتیبان ما و ولایتش دستگیر ماست…و آخر دعوانا أن الحمدلله رب العالمین…
