گفت: مى دانم که اعتقاد به رجعت(بازگشت)از عقاید مسلم ما شیعیان است؛من خود هر روز در دعاى عهد،رجعت خویش در هنگام ظهور مولایم را طلب مى کنم و مى گویم:”خدایا! اگر مرگ بین من و او فاصله انداخت،مرا از قبرم برون آر،در حالیکه شمشیرم کشیده و نیزه ام افراخته است”…اما مى خواهم بیشتر در مورد رجعت بدانم. گفتم: بطور خلاصه بگویم اولاً “رجعت” به معنى بازگشت گروهى از مؤمنان و شمارى ازکافران و تبهکاران به دنیا، مقارن قیام جهانى امام عصر (عج) و قبل از برپائى رستاخیز است؛ثانیاً رجعت، امرى است ممکن و هیچگونه امتناع عقلى ندارد زیرا همان خدائى که همگان را در قیامت زنده مى کند،تواند گروهى را در همین دنیا زنده نماید.ثالثاً قرآن بر درستى اعتقاد به رجعت گواهى مى دهد و نمونههایى از بازگشت به دنیا در امت هاى پیشین را گزارش کرده است؛رابعاً رجعت از عقاید مسلم شیعه بوده و احادیث بسیارى در این زمینه از دودمان پاک رسالت رسیده است …اینها مسلمیات رجعت است اما جزئیات آن را بطور دقیق معین نکرده اند و نباید به آن پرداخت…
گفت: معنى رجعت را دانستم که بازگشت عده اى به دنیا قبل از قیامت است،قرآن چگونه این اعتقاد را تایید مى کند؟ گفتم:شیعیان برای رجعت از آیات قرآن دلیل های فراوانی آوردهاند.شیخ حرّ عاملى بیش از شصت آیه و علامه مجلسى بیش از صدو بیست آیه بر رجعت تفسیر و تطبیق کردهاند. صریح ترین آیه در مورد رجعت آیه شریفه ٨٣ از سوره النمل است:«و روزی که ما از هر امتی، گروهی را از کسانی که آیات ما را تکذیب میکردند محشورمیکنیم و آنها را نگه میداریم تا به یکدیگر بپیوندند.» در این آیه از زنده شدن گروهی از انسانها سخن میگوید در حالی که آیاتی که درباره روز قیامت هستند، همواره از زنده شدن «همگان» سخن میگویند نه گروهى ومى فرماید:«ما همه آنها را در این هنگام محشور میکنیم به گونه ای که حتی یک نفر را ترک نخواهیم گفت.»این نشان میدهد که آیه نخست به یک زنده شدن محدودتر اشاره دارد که همان رجعت است.قرآن مواردى از رجعت را در اقوام گذشته هم گزارش مى کند مثل بازگشت عزیر و بازگشت گروهى از بنى اسرائیل…در کتاب مقدس نیز از بازگشت مردگان به دست عیسى و زنده شدن کودکى به دست الیشع و پسرى به دست ایلیا،گزارش هائى آمده است…
گفت:رجعت آیا مراحلى دارد؟ گفتم:دو مرحله زمانی دارد، مرحله اول مقارن با ظهور و قیام امام زمان(عج) اتفاق می افتد و افرادی که در گذشته زندگی می کرده اند مانند برخی از اصحاب پیامبر(ص) وائمه(ع) به دنیا باز می گردند و از اصحاب امام می شوند و حضرت را در قیامش یاری می کنند. مرحله دوم رجعت که زمان بازگشتن ائمه(ع) به دنیاست، هنگام رحلت امام زمان(عج) اتفاق می افتد. اولین امامی که با رجعت ایشان رجعت ائمه(ع) آغاز می شود، امام حسین(ع) است. بنابر روایات، هنگام رحلت امام زمان(عج) امام حسین(ع) زنده می شود و سپس حکومت را رهبری می نماید و مدت طولانی نیز حکومت می فرماید…جزئیات بعد از آن (رجعت سایر ائمه و اصحاب آنها و رجعت دشمنان )در ابهام مانده و اختلافى است، اما اصل باور رجعت جزو اعتقادات ماست.امام صادق(ع) می فرماید: « لیس منا من لم یؤمن بکرّتنا؛ از ما نیست کسی که به رجعت ما ایمان نداشته باشد.» در زیارت «آل یاسین» هم مى خوانیم: « ان رجعتکم حق لاشک فیها؛ رجعت شما بدون شک واقع خواهد شد…»
گفت:آیا روایات رجعت در حدّ تواتر هست؟ گفتم:بیش از هفتاد راوی احادیث رجعت را نقل کردهاند شیخ حرّ عاملى نزدیک به۶۰۰ حدیث در مورد رجعت در کتابش آورده وادعای تواتر نموده است.علامه مجلسى نیز ادعای تواتر نموده ومی نویسد :اگر روایات رجعت متواتر نباشد پس در هیچ چیز ی ادعای تواتر امکان ندارد! در بیش از صد دعا سخن از رجعت به میان آمده همچون دعاى عهد،دعاى میلاد امام حسین(ع) در توقیع امام یازدهم به قاسم بن علا،دعاى دحو الارض،دعائى که امام رضا(ع)به یونس بن عبدالرحمن آموخت…در زیارات نیز اعتقاد به رجعت دیده مى شود همچون زیارت جامعه،زیارت وارث،زیارت اربعین،زیارت آل یاسین و زیارت رجبیّه…مثلاً در زیارت جامعه می خوانیم: « و یکر فی رجعتکم؛ خدا یا ما را از کسانی قرار ده که در رجعت ائمه(ع) باز می گردند» و در وداع زیارت جامعه آمده « و أحیانی فی رجعتکم؛ و خدا مرا در رجعت شما ائمه زنده گرداند…»
