دلش مى خواست از مرکز کنترل دوربین هاى شهر بازدید کند و ببیند چگونه هزاران دوربین نصب شده در همه خیابان ها و مراکز ،همه چیز را ثبت مى کنند و در مانیتورها قابل مشاهده است و با استناد به همین دوربین ها مى توان بر همه رویدادهاى انجام شده ،گواهى داد:از تخلفات رانندگى تا حرکات مشکوک افراد و تا تعقیب مجرمین و امثال آن.هرکدام از این دوربین ها را مى توان “شاهد”نامید،زیرا اولاً در محیط حضور دارند و ثانیاً تصویر ضبط شده آنها،گواه رویدادهاست.خداوند در قرآن کریم، پیامبر ما را به صفت “شاهد”یاد کرده است؛آیا این به معناى آن است که پیامبر اکرم(ص)، ناظر همه رفتارها و اعمال ماست و حضور معنوى دارد و مى تواند بر ما گواه باشد؟: “اى پیامبر! ما فرستادیم تو را در حالتى که گواه و شاهد بر امت هستى و بشارت دهنده و هشدارگر(یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِیراً)…
قبلاً کمى در معناى شاهد تحقیق کرده بود: در زبان عربی به (گواه) از آن جهت (شاهد) می گویند که در مکان واقعه حاضر است و مى تواند در مورد آن واقعه گواهی بدهد چون بالعیان آن را می بیند و حق شهادت دارد چنانکه در باب قضاوت مى گویند شهادت به علم جایز نیست، شهادت به عین و به حس جایز است، یعنی، اگر شما چیزی را یقین دارید و شک ندارید ولی به چشم خودتان ندیده اید نمى توانید شهادت دهید و اگر قاضی از شما بپرسد و شما بگویید من ندیده ام ولی یقین دارم، حتى اگر شما عادل ترین عادل های عالم هم باشید، قاضی حق ندارد بر اینگونه شهادت ترتیب اثر بدهد.پس “شاهد” به معناى گواه یعنی حاضر؛ یعنی آن کسی که در واقعه حاضربوده نه آن کسی که عالم به واقعه است، چون غایب از واقعه هم گاهی عالم به واقعه می شود، ولی کافی نیست ،باید حضور و شهود باشد.خداوند پیامبر را شاهد و شهید بر مردم نامیده یعنى گواه بر تصدیق و تکذیب و هدایت و ضلالت و طاعت و معصیت ایشان…
با خود گفت :این معنا که پیامبر شاهد اعمال ما باشد از دیدگاه تربیتى وسازندگى اخلاقى خیلى با اهمیت است،؛ تایید این مطلب آیه اى دیگر در قرآن است که لفظ دیدن را به کار برده است و فرموده خدا و پیامبر و گروهى از مومنان (که در روایات به ائمه علیهم السلام تأویل شده)اعمال شما را مى بینند(و قل اعملوا فسیری الله عملکم و رسوله و المومنون)یعنى همان طور که ما معتقدیم دو فرشته “رقیب” و “عتید”، ناظر و شاهد اعمال ما هستند و آنها را ثبت مى کنند، پیامبر و امامان نیز شاهد و ناظر بر اعمال ما هستند؛ شاهدی که در دنیا تحمل شهادت می کند و در آخرت ادای شهادت مى نماید.واژه “یرىٰ” به معناى دیدن،این مفهوم را کاملاً بیان مى کند و تعبیر دیگرى از همان شاهد و شهید به معناى گواه بودن است…
طبیعى است بیشترین ظهور این شهادت در قیامت خواهد بود زمانى که مردم انکار مى کنند که پیامبر دستور خدا را به آنها رسانده باشد، پیامبر در این هنگام گواهى خواهد داد،چرا که در آن روز کافران کفر خود را انکار می کنند، و خداوند متعال برای آنکه بر اعمال شان گواه بیاورد؛ حتی اعضای بدنشان هم به سخن می آیند و اعتراف به کفر و معصیت او می کنند.اما بار تربیتى و سازندگى آن در همین دنیا هم بسیار قابل توجه است.اینکه من بدانم هماره پیامبر و حجت الاهى ناظر اعمال من هستند،در اعمال و رفتار خود مراقبت بیشترى خواهم نمود.از سوئى در مواقع گناه،از آن شهود،حیا خواهم نمود و از سوى دیگر در ماموریت هاى خود احساس تنهائى نخواهم نمود و از ایشان یارى خواهم خواست…
