به شکرانه حل شدن مشکلش،شیرینى گرفته و به اداره آمده بود.همکارانش به او تبریک مى گفتند.یکى پرسید:براى ما تعریف کن،چطور شد که حل شد؟ کسى سفارشت را کرد؟! پارتى پیدا کردى؟! زیر میزى دادى؟! به باند مافیائى داخل شدى؟!… گفت: هیچکدام! نزد کسى رفتم که همه کارها دست اوست.از او خواستم مشکلم را حل کند.همه گفتند:او کیست؟بگو ماهم پیش او برویم!گفت:همه او را مى شناسید؛او خداى شماست که زمام همه امور به دست اوست…من نزد او رفتم و دعا کردم و مصرّانه خواستم تا مشکل بزرگم را حل کند و او اجابت فرمود و بطور معجز آسائى ،حاجتم را داد.ما گاهى از او غافل مى شویم و به عوامل دیگرى دل مى بندیم و رو مى اندازیم در حالیکه خدا را داریم…براى لحظاتى ،سکوت حاکم شد.همان همکار پرسید: ما هم دعا مى کنیم ولى چرا نمى گیریم؟ شیرین گفت:اگر آدابش را رعایت کنیم حتماً مى گیریم…
اشکان گفت:آیا خواستن از خدا،آدابى دارد؟شیرین گفت:البته، شنیده ام که بدون آداب نیست و زمان و مکان و کلمات و حالات دعا کننده ، در اجابت دعا موثر است اما آن دعائى که از سویداى جان برخیزد و دعا کننده ،کاملاً نومید از عوامل دیگر شده باشد و کاملاً مستأصل و مضطر، با حقیقت وجودش خدا را بخواند،نیاز به آداب خاصى هم ندارد.ببینید کودک جز مادر پناهگاه و فریاد رسى براى خود نمى شناسد لذا با فریاد و گریه و با حال تضرع مادر را مى خواند تا او را شیر دهد و خواسته اش را برآورد،لذا مادر هم وقتى این اضطرار و اخلاص را مى بیند، فریاد رسى مى کند.قرآن مثل جالبى مى زند مى فرماید آن کشتى سواران وقتى در شرایط غرق شدن در دریا قرار مى گیرند و نجات دهنده اى جز خدا را نمى یابند با کمال اخلاص،خدا را مى خوانند و خدا هم آنها را نجات مى دهد،اگر چه وقتى خدا آنان را به سلامت به ساحل مى رساند،دوباره دچار فراموشى مى شوند و جز خدا را مى خوانند…!
اشکان گفت:آدابى که در دعا جز اخلاص و اضطرار،موثر است، چیست؟شیرین گفت:خداوند هماره ما را به خواستن از خود فراخوانده است و فرموده:أدعونى استجب لکم(یعنى از من بخواهید تا اجابت کنم)اما گاهى خداوند بار عام مى دهد، شرایط ویژه قرار مى دهد؛هدایاى خاص معین مى فرماید و مى خواهد که انسان ها،از این شرایط بهره ببرند و از این موقعیت ها و جوائز استفاده کنند، این مواقع را باید قدر دانست و استفاده کرد.مثلاً شب هائى چون شب قدر،شب جمعه،شب آرزوها،شب نیمه شعبان و…نیز روزهاى خاصى چون عید فطر،عید قربان،عید جمعه ،روز عرفه،روز غدیر و…که در کتاب هاى دعا به تفصیل ذکر شده است…مکان ها نیز موثرند مثلا دعا در مساجد بویژه مساجد خاص چون مسجد سهله،مسجد کوفه،مسجدالحرام و مکان هاى عبادت و حرم ها و آستان هاى انبیاء و امامان به اجابت نزدیک تر است.در روایات داریم که دعا ،در زیر گنبد حرم سیدالشهداء(ع) ،مستجاب است…
اشکان گفت:آیا آداب دیگرى هم هست که نگفته باشى؟شیرین گفت:باید به متون دینى مراجعه کرد اما به نظر من باید از دعاهاى مأثور استفاده کرد.منظور از مأثور چیست؟شیرین گفت:متون دعائى که در قرآن با عبارت ربّ و ربّناست و یا دعاهائى که از معصومین علیهم السلام صادر شده باشد را دعاهاى ماثور مى گویند.این دعاها از آن جهت اهمیت دارد که کلمات و عباراتش کاملاً حساب شده و متین و عالمانه است زیرا از زبان حجت خدا برآمده و ناظر به مطالب عالى عرفانى است و خواسته هائى هم که در آنها مطرح شده،حاجات اصولى انسان است مثل دعاهاى کمیل و سمات و عرفه و افتتاح و علوى مصرى و …. ضمناً توصیه شده ایم براى دیگران هم دعا کنیم و فقط حوائج خود را در نظر نگیریم( که فرموده اند:ألجار ثم الدار).بهترین دعا دعائى است که موجب رفع مشکل از همه جهانیان شود که آن دعا برای تعجیل در ظهور منجى جهان یعنى حضرت صاحب الزمان(ع)است…
