موضوع گفتگو خواب بود و هرکس قرار بود بحثى ارائه دهد.امیر گفت:ما تقریباً یک سوم عمر خود را در خواب هستیم ،اگر خواب نبود مى توانستیم از این یک سوم خیلى بیشتر استفاده کنیم.على گفت:اصلاً اینطور نیست،خواب و استراحت یکی از بخشهای اصلی و ضروری برای استمرار حیات طبیعی هر موجود زنده است.اگر خواب نبود آن دوسوم دیگر هم ادامه نمى یافت.هادى وارد بحث شد و گفت: تمام موجودات زنده براى تجدید قوا و به دست آوردن نیروى لازم براى ادامه فعالیت هاى زندگى نیاز به استراحت دارند؛ استراحتى که به طور اجبارى به سراغ آنها بیاید و آنها را مجبور کند تمام فعالیت هاى جسمى و فکرى خود را تعطیل کنند و در استراحتى عمیق فرو روند و در این مدّت ماشین بدن،خود را بازسازى و آماده تلاش و حرکت جدید شود.بى تردید اگر خواب نبود خیلى زود انسان پژمرده و فرسوده و پیر و شکسته مى شد. لذا خواب متناسب و آرام ،رمز سلامت و طول عمر و نشاط جوانى است..
فرهاد هم به بحث پیوست و گفت:هیچ فکر کرده اید که خواب یکى از مهم ترین آیات و نشانه هاى خداست؟آنکه ما را آفریده ما را بى اختیار به خواب برده و بیدار مى کند و این هم لطفى از جانب او هم از جنبه نیاز جسم و روح ما و هم از جنبه معرفتى و شناخت است.از نظر نیاز جسمى که هادى خوب توضیح داد اما از دیدگاه شناختى هم ما را متوجه خداوند مى کند که لطفش از دریچه خواب جلوه گر مى شود لذا فرموده:”خواب شما در شب و روز یکى از نشانه هاى علم و قدرت خداست” (وَ مِنْ آیاتِهِ مَنامُکُمْ بِالَّلیْلِ وَ النَّهارِ ) و نیز: ما خواب شما را مایه استراحت قرار دادیم (وَجَعَلْنا نُومَکُمْ سُباتآ)…
هادى ادامه داد: همچنین تذکر مى دهد مرگ هم چون خواب در اختیار خداست چون در هر دو روح از بدن خارج مى شود،با این تفاوت که در مرگ روح باز نمى گردد اما در خواب با بیدار شدن، روح دوباره به بدن باز مى گردد: “خدا جانها را به هنگام مردن و خواب(آنانکه در خواب نمرده اند)و جانهایی را که حکم مرگ بر آنها رانده شده نگه می دارد و دیگران را تا زمانی که معین است باز می فرستد. در این موضوع،نشانه هاست برای آنهایی که می اندیشند(الله یتوفى الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِها وَ الَّتِی لَمْ تَمُتْ فِی مَنامِها فَیُمْسِکُ الَّتِی قَضى عَلَیْهَا الْمَوْتَ وَ یُرْسِلُ الْأُخْرى إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ)…
سخنان هادى اگر چه طولانى شد اما حاوى نکات عالى معرفتى بود…مسعود گفت:چطور ما به پدیده اى که اینقدر به ما نزدیک است و هر روز آن را تجربه مى کنیم ،فکر نمى کنیم و درس نمى گیریم؟ خداوند جان ما را مى گیرد و دوباره باز مى گرداند تا با رفع خستگى و تشویش خاطر،براى ادامه زندگى نشاط مجدد بدست آوریم.جالب است همینجا یک تذکر هم به حیات مجدد ما پس از مرگ مى دهد :همانطور که از خواب بیدارتان مى کنیم،پس از مرگ هم دوباره شما را زنده مى کنیم،پس معاد،و بازگشت شما کار سختى براى خدا نیست.لذا در هنگام خواب به یاد داشته باشیم چه بسا این خواب،آخرین خواب باشد و آنکه روح ما را ستانده ممکن است باز نگرداند.لذا در سیره پیامبر اکرم(ص)آمده که آن حضرت پس از برخاستن از خواب نیز همچون قبل از خواب، زبان به حمد و سپاس الهی می گشود و خدای را به خاطر بازگرداندن روح به بدن، پس از حالت شبیه به مرگ در خواب، بدینگونه سپاس می گفت: سپاس خدائى را که مرا پس از مرگ زنده نمود، همانا پروردگارم بسیار بخشاینده و قدردان است(الحمد اللّه الذی أحیانی بعد موتی ان ربی لغفور شکور)…
