یک جامعه کوچک هم نیاز به ارتباطات درونى و برونى دارد تا بتواند زنده بماند چه رسد به جوامع بزرگ که بدون ارتباطات و تعاملات و داد و ستدها، نمى توانند پویا و پرنشاط و مانا باشند.جامعه مسلمانان با حدود دومیلیارد نفر که در بیش از یکصد و هشتاد کشور دنیا پراکنده اند،چگونه ارتباطاتى مى توانند با هم داشته باشند که موجب هم افزایی و رشد و ارتقاى یکدیگر شوند؟ چگونه است که دشمنان اینقدر ارتباطات را مهم مى شمرند و از آن در توسعه خود استفاده مى کنند اما جوامع اسلامى از هم بى خبرند و ارتباط تنگاتنگ ندارند و از ظرفیت هاى یکدیگر سود نمى برند و لاجرم مقهور و فرودست همان جوامع دشمن مى شوند وعرصه و میدان را واگذار آنان مى کنند؟
گام نخست براى ارتباطات،کسب خبر و شناخت است.باید بطور منظم و سیستمى از یکدیگر با خبر بود.با استفاده از سامانه هاى اطلاع رسانى مى توان بطور مداوم و لحظه اى از موقعیت و فعالیت هاى افراد و جوامع یکدیگرشامل موقعیت اجتماعى و جغرافیائى و سیاسى و کمیت و کیفیت سمن ها و موسسات و گروه ها و چالش ها و فرصت ها و ظرفیت ها و موقعیت هاى آنها کسب خبر کرد. بعد از مرحله شناخت ، نوبت ارتباطات و برنامه ریزى و همکارى است تا جزیره هاى متفرق به هم متصل شوند و با هم افزایى،هم از دوباره کارى ها جلوگیرى نمود و هم ضعف ها را با قوت ها جبران نمود و “ید واحده” شد که برایند تلفیق و اتحاد نیروهاست و در نتیجه آن در همه زمینه ها به اقتدار و عزت رسید که خدا عزت را براى خود و پیامبر و مومنان خواسته است(العزّه لله و لرسوله و المومنون)…
در همین راستا و به عنوان بخشی از این ارتباطات بزرگ،ارتباطات مهدوى قرار مى گیرد.تمامى افراد و جوامعى که به نوعى در موضوع مهدویت در گوشه و کنار شهرها،استان ها،کشور ،دولت هاى اسلامى و غیر اسلامى در جهان مشغول فعالیت هستند باید همدیگر را بشناسند و در یک دایرکتورى بزرگ قرارگیرند و فایل آنها در اختیار یکدگر باشد تا بدانند هریک چه مى کند و چگونه مى توان از هم بهره برد و هم افزایى نمود.لذا تسلط به زبان بین المللى(که امروز زبان انگلیسى است)براى رابطین،بسیار ضرورى است.مثلاً اگر دانشجوئى براى ادامه تحصیل به شهر یا کشور دیگرى مى رود بداند چه موسسات مهدوى در آنجا هست که به آنها بپیوندد واگر نیست سعى کند با استفاده از ظرفیت های شهرهاى نزدیک براى آنجا نیز پایگاهى ایجاد کند و همزمان با تحصیل،به خدمات مهدوى نیز بپردازد.
اگر هر گروه مهدوى (هر چقدر کوچک هم باشد) براى خود کانال یا وبلاگ و وب سایت یا صفحه اجتماعى در فضاى سایبر ایجاد کند یا پایگاه خبرى ایجاد نماید،دسترسى علاقمندان و گروه هاى همسو را به اطلاعات خود آسان مى کند. البته احتیاط ها و ملاحظات امنیتى را هم باید مدّ نظر داشت.نتیجه و ثمره این شناخت ها و ارتباطات این مى شود که افراد خود را تنها نبینند و لشکر مدافعان و مرزبانان مهدوى را همسو و همراه و حامى و پشتیبان خود حس کنند و از ظرفیت هاى هم بهره ببرند.ایجاد چنین دایرکتورى و کتاب راهنما، منتظران و مهدى یاوران را به هم پیوند مى دهد و مشخص مى سازد در کدام نقطه وفور نیرو و کدام نقطه کمبود نیرو هست تا با یک برنامه ریزى به اعزام و هجرت نیروها به مناطق بکر و خالى،اهتمام نمود.این تلاش و اهتمام شایسته اى است که از منتظران و مرزبانان ، امید مى رود که بسیار گواراست و مشمول این پیام امام:فجدّوا و انتظروا هنیئاً لکم ایّتها العصابه المرحومه(تلاش کنید و منتظر باشید ای گروه مورد مرحمت الاهى)…
K
