این فقط ما نیستیم که منتظریم،خود امام هم منتظر است.یعنى او هم چشم به راه است تا زمان فرمان ربوبى فرا رسد.تنها اراده الاهى است که مشخص مى سازد زمان قیام ،کى خواهد بود.طول دوران غیبت، و کوتاهى و بلندى آن در اختیار خداست.حکمت آن را هم فقط خود خدا مى داند.همه فرستادگان او را منکران یا تکذیب کردند و یا کشتند.اما این آخرین حجت الاهى ،قرار نیست کشته شود یا مورد ظلم ظالمان واقع شود.او بیعت هیچ گردنکشی را بر گردن ندارد و از دیده جباران تاریخ ،غائب است تا نتوانند به او گزندى رسانند.اراده الاهى بر این تعلق گرفته که به دست او زمین را از عدل و داد پر کند چنانکه از ظلم و جور پر شده باشد و کار ناتمام انبیاء را که هدایت جهانیان است و با موانع بسیارى که جباران و شیاطین نهاده اند، ناقص مانده، به اتمام رساند که همگان خداى را پرستند و جز نداى توحید از سراسر زمین، نداى دیگرى شنیده نشود…
هر گونه گمانه زنى در مورد زمان قیام و ظهور حضرت مهدى علیه السلام، نادرست و کذب خوانده شده و قائلان به آن کذّاب و افترا زن نامیده شده اند.تنها عامل نزدیک کننده ظهور، که به صراحت از سوى خود امام و دیگر ائمه مطرح شده ،بسیارى دعا براى فرج است و در یکى از روایات،این شرایط به داستان بنى اسرائیل تشبیه شده که دعاهای خالصانه آنها براى رهائى از یوغ اسارت فراعنه،ظهور منجى آنها یعنى حضرت موسى را ١٧٠ سال جلو انداخت .دشمن انتظار مى کشد نابودى ایمانیان را ببیند و ایمانیان منتظرند پایان کار کافران و مشرکان را ببینند،خدا هم منتظر است تا کافران با اختیارشان هرچه مى خواهند جولان دهند تا پیمانه شان پر شود و ایمانیان هم نشان دهند تا کجا حاضرند پایدارى کنند و استوار بمانند: پس انتظار کشید که من هم با شما از منتظرانم! ( فانتظروا انّى معکم من المنتظرین )…
درست است که پایان کار و پیروزى نهائى با ایمانیان است و این وعده خداست؛ و درست است که دولت و ماندگارى براى حق است و باطل فقط جولانى دارد و از بین رفتنى است (للحق دوله و للباطل جوله) اما در فرایند این جولان ، بسیارى آزمون ها برای اهل حق و اهل باطل قرار گرفته است تا باطن هر دو گروه هویدا شود و معلوم آید که وزن هر کس در تطبیق قول و فعل،چقدر است(احسب الناس أن یترکوا أن یقولوا آمنّا و هم لا یفتنون؟).افکار عمومى مردم و به قولى تاریخ هم منتظر است سرانجام اقوام و گروه ها را به ویژه در صحنه عمل و کارکرد ببیند و قضاوت کند.این انتظار اگرچه به طول انجامد، به طور طبیعى جوهر حق و باطل را آشکار خواهد ساخت…
امام و یاران او البته در این عرصه سرنوشت ساز، روزها و شب هاى درازى را در انتظار سپرى مى کنند و البته پایان انتظارشان،شیرین خواهد بود چون خداوند وعده فرموده که پیروزى از آن آنان باشد و فرمانروائى جهان به ایشان رسد(أنّ الارض یرثها عبادى الصالحون).این انتظار براى آنها،از برترین عبادات به شمار است.براى هر ساعت و روز و ماهى که خالصانه و کوشا،انتظار تحقق وعده الاهى را در دل و عمل،نشان دهند-چه روز پیروزى را درک کنند یا نکنند –اجرى همسنگ مجاهدان همراه پیامبر خواهند داشت و امام منتظران هم که در انتظار به سر مى برد ،اگرچه هماره براى فرج دعا مى کند اما راضى به رضاى حق است و تا هر زمان که مصلحت الاهى باشد ،از صبرى جمیل برخوردار خواهد بود که اجرى جزیل هم به دنبال خواهد داشت…
