دعا و نیایش، زیباترین چهره عبودیت بلکه اصل عبودیت است(الدعاء مُخّ العباده)…انسانى، پنجره گفتگو با خداى محبوبش را مى گشاید و با نجوا و مناجات و دلدادگى و طلب،آنچه آرزو دارد، با او در میان مى گزارد و امیدوارانه به کرانه هاى آرزوهایش خیره مى شود و مى داند هرچه خواسته هایش بزرگ باشد، از قدرت خالقش بزرگ تر نیست! اصولاً هویت انسانى،در گرو همین فهم و معرفت اوست که جایگاه خود را به عنوان عبد و مخلوق بشناسد و بداند جز با دعا و خواستن از معبود،راهى براى نجات و سعادت او وجود ندارد.اگر این نکته را دریافت ،ارزش شخصیت انسانى او هویدا مى شود لذا قرآن مى فرماید: “بگو پروردگارم برای شما ارج و مقامى قائل نیست اگر دعای شما نباشد(قُلْ مَا یَعْبَأُ بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ ).این است که ارزش انسانها در گرو دعاى آنهاست…
انسانها فطرتاً بخصوص در تنگناها از سویداى جان خدا را مى خواننداما آداب این مواجهه و همسخنى با خالق را از طریق راهنمایان الاهى مى آموزند تا در این مواجهه سخنى ناشایست بر زبان نیاورند.پیامبران و امامان،چگونه دعاکردن و چه خواستن را تعلیم فرموده اند که دعاهای مأثوره ،همان دعاهائى است که از ناحیه آنها رسیده و جزو ذخائر دینى ماست.امام عصر ارواحنا فداه به خاطر عمرى طولانى ،بیش از همه رسولان و امامان فرصت همسخنى با خداى عزّوجلّ را داشته زبان به دعا گشوده و مى گشاید.او علاوه بر مداومت بر دعاهاى مأثوره امامان قبل، خود نیز دعاهائى تعلیم فرموده که دعاى افتتاح،دعاى معرفت،دعاى علوى مصرى،دعاى توفیق،دعاى گشایش،دعاى سهم اللیل،دعاى قنوت،دعاى توحید،دعاى صلوات و ادعیه دیگرى که در مجلد” معارف مهدوى” آمده از جمله آنهاست…
انس امام با دعا در لحظه لحظه این عمر دیرپا ،آن بزرگوار را به برترین مظهر عبودیت حق ، تبدیل نموده و به بالاترین درجه قرب حق رسانده است.کسى که مى خواهد شیوه سلوک امام را در زندگى خود پیاده کند حتماً مى بایست براى دعا در زندگى خویش برنامه خاص تنظیم نموده و علاوه بر دعاهاى روزانه و دعا در فرائض و ساعات روز و شب، به مأثورات دعائى و گنجینه هاى غنى نیایش همچون صحیفه سجادیه مداومت نموده و سایر کتب دعائى همچون البلد الامین،مهج الدعوات و از متأخرین صحیفه مهدویه و مفاتیح الجنان را از نظر دور ندارد.اگر ساعاتى از شبانه روز را به دلیل ضرورت هاى شغلى یا خانوادگى و کارى نتواند به دعا توفیق یابد دلش براى آن تنگ شود و دنبال فرصتى باشد تا در خلوت یا جلوت با دعا انس گیرد و از مناجات با خالق مهربان خویش،لذت برد…
بهترین هدیه براى امام،هدیه دعاست زیرا امام دعا را بسیار دوست مى دارد.خواندن ادعیه به نیابت امام یا تقدیم ثواب آنها به ایشان از بهترین امور براى تقرب به آن حضرت است.به ویژه دعاهائى که برای تعجیل در فرج ایشان است و خود با عبارت”و أکثروا الدعاء بتعجیل الفرج” همگان را به آن فراخوانده است.خواندن دعا به نیت و نیابت از ایشان در مشاهد مشرفه و ماه هاى خاص همچون رجب و شعبان و رمضان و شب ها و روزهاى ویژه چون شب قدر و عرفه و نیمه شعبان و جمعه ،یقیناً موجب خشنودى آن حضرت خواهد بود و موجب آن خواهد شد که شما نیز جائى در ادعیه زاکیه آن حضرت داشته باشید و مشمول عنایات و الطاف ویژه ایشان گردید که به حسن عاقبت در دنیا و آخرت تان بیانجامد ان شاء الله…
