از قدیم مى گفته اند:عالم دینى و روحانى شیعى،سرباز امام زمان (ع)است یعنى فرمانده و مقتدا و رهبرش اوست و لذا در هرکارى که مى خواهد انجام دهد مى نگرد رضایت مولایش در چیست ،همان را انجام مى دهد.این بهترین محک برای شناخت یک روحانى واقعى از روحانى ادعائى و غیر واقعى است.لباس ویژه،ادعاى علم و فهم،عناوین خاص مثل حجه الاسلام و آیه الله و…کسى را به درجه سربازى و خدمتگزارى آستان مهدوى نمى رساند.باید مزین به تقوى و خودنگهدارى باشد؛مرزبانى کند و حافظ دین باشد؛مخالف هواى نفس خویش باشد؛مطیع اوامر مولایش باشد؛ نام و یاد حضرت از زبانش نیفتد و هماره او را مدّ نظر داشته باشد؛ چنین فردى شایسته نام روحانى است…
باید شمیم مهدوى را از یک طلبه و روحانى براحتى استشمام کنیم؛هر خطبه ، منبر و سخنرانى او باید رنگ و بوى مهدوى داشته باشد؛ دعا برای امام عصر ارواحنا فداه باید در رأس دعاهای او باشد نه اینکه در پایان دعاها برای برخاستن مردم عبارت “وعجّل…”را بخواند؛ قنوت های او باید رنگ مهدوى داشته باشد؛مردم را باید با آن بزرگوار پیوند دهد و متوجه عنایات بى حدّ ایشان نماید به طورى که آن حضرت را ولىّ نعمت خود بدانند و در مشکلات به او متوسّل و متمسّک شوند؛از هرکس غفلت نسبت به امام عصر ارواحنا فداه پذیرفته باشد از طلبه و روحانى پذیرفته نیست زیرا او اصولاً برای خدمت به امام زمان خویش به این راه وارد شده و خدمتگزار هماره باید در خدمت اوامر مولاى خود باشد.طلبه باید با تمامى وجود احساس کند بدون مولایش هویتى ندارد و هویت او مهدوى بودن است…
طلبه و روحانى، باید دمى از تعلیم و تعلم باز نماند.هم خود با شرکت در مجالس درس و مطالعه دائماً بر دانش خود بیفزاید و هم اقشار مختلف مردم را به طور خصوصى و عمومى ،آموزش دهد.من خود وامدار یک روحانى جوان بودم که آتش گرفته از عشق مولایش بود و من و تنى چند از نوجوانان محل را جذب و هیأتى به سبک جدید تشکیل داد و از درآمد مختصر خویش که از منابر مهدوى بدست مى آورد هزینه مى کرد و ما را با معالم دین آشنا و روش سخنرانى آموزش مى داد و به کتابخوانى و مطلب گزینى و اجراى سرود و نمایشنامه به سبک جدید با محتواهاى دینى مى کشاند.او خود را وقف ایجاد هویت مهدوى در نوجوانان کرده بود و از هیچ کوششى در این راه دریغ نمى کرد…
ابزار تأثیر بخشى طلبه و روحانى،زبان و قلم است.باید این دو مهارت را به خوبى بداند؛ البته تسلط بر مهارت های دیگرى که برای تأثیرگذارى لازم است و در کتاب پنجم مرزبانى مهدوى با نام”یاورى مهدوى” معرفى شده هم کارساز است.همراه این ها گسترش معرفت خویش نسبت به ابعاد معارف مبدأى و معادى و روایات معصومین علیهم السلام بویژه ادعیه و زیارات و کلمات مهدوى،براى او ضرورى است.آگاهى نسبت به باریافتگان خدمت آن حضرت و نقل عنایات و کرامات ایشان در تحکیم ارتباط مردم و امام ،نقش بسزائى دارد.باید مردم را به نوعى شیفته امام کند که او را چون پدر خویش احساس کنند و در هر موقعیتى از پدر غافل نشوند و او را پشتیبان خود بدانند زیرا او است یدالله و خلیفه الله و بقیه الله و حجه الله…چنین طلبه ها و روحانیانى ،سربازان حقیقى او خواهند بود…
