دانشجو هستم و تا اتمام تحصیلات،شغل من همین است؛ اگرچه به مقتضاى”زگهواره تا گور،دانش بجوى”، هیچگاه نباید با دانشجوئى وداع کنم و تا هستم باید بیاموزم و هیچوقت از یادگرفتن باز نمانم. چون دانشجوئى راه رسیدن به تخصص است ، لذا وقت گذرانى، مشغولیت هاى غیر مرتبط، رفیق بازى و غفلت از هدف و…، آفت هاى دوران دانشجوئى هستند.همیشه فکر مى کنم چون سربازان در دوره آموزشی باید همه فنون رزم را آموخت تا پس از اعزام به جبهه، توان و مهارت مقابله با انواع تهدیدها وپیروزی در همه موقعیت ها را داشته باشم.من دانشجوئى را راه وصول به مهارت خدمتگزارى به جامعه مى شمارم و در آموختن این مهارت ، کم کارى و مسامحه نمى کنم. امیدوارم قدر این موقعیت طلائى را خوب بدانم و از دانشجوئى سکوى پرشى بسازم به سوی اهدافم…
در موقع انتخاب رشته، گزینه های متعددی از جلوى چشمم رژه مى رفتند، هم به لحاظ آرمان هائى که در سر پرورانده بودم و هم به لحاظ شانس قبولى در آن رشته ها. همان موقع به خدا و ولىّ خدا متوسل شدم آن رشته اى را برایم رقم زنند که سعادتم در آن باشد و به آرمان خدمتگزارى به بهترین شکل نائل آیم. وقتى نگاه مى کنم که در میانه راه تحصیل، از تقدیرى که خداوند برایم رقم زده خیلى خوشحال و راضى هستم، احساس مى کنم اى کاش همیشه به تقدیرات الاهى اطمینان قلبى داشته و شاکر باشم چون حتماً خیر من در آن خواهد بود…
ما دانشجویان که هنوز درگیر شغل و زندگى نشده ایم،آرمانگرا هستیم.مى خواهیم دنیا را عوض کنیم؛مى خواهیم اثرى از تبعیض و فقر و جنگ نباشد؛مى خواهیم کارى کنیم عدالت حاکم باشد؛مى خواهیم جهل و عقب ماندگى و خلاصه اصطلاحاتى مثل جهان اول و جهان سوم و…نباشد و همه برادر وار زندگى کنند.گشتیم و گشتیم و دیدیم نظام هاى موجود توان ایجاد چنین مدینه فاضله اى را ندارند حتى اگر به گزاف چنین ادعائى داشته باشند.یقین کردیم این آرمان با اراده الاهى بدست موعود جهانى تحقق یافتنى است و شرط این تحقق ،خواستن واقعى مردم شناخت و پیوند با ولی خداست و نشانه این خواستن هم دعاست.لذا همه ایام دانشجوئى در این مسیر تلاش کرده و خواهم کرد…
دانشجو، شفاف و صادق و صریح است ؛هنوز به زد و بندهاى سیاسى و منافع حزبى و گروهى آلوده نشده و از صمیم دل سخن مى گوید و تلاش مى کند؛ دلش مى خواهد همه هم اینگونه باشند؛ البته کسانى سعى مى کنند از این صداقت سوء استفاده کنند و از آنها پلى برای وصول به اهداف سیاسى و حزبى خود بسازند. دانشجویان باید این نقشه را با هشیارى خنثى سازند و آرمان جهانى خود را به ارزانى از دست ندهند و برای این کار به خود امام متوسل و متمسک شوند و خدمتگزارى او را با هیچ چیزى عوض نکنند.دانشجو نمى گذارد آرمانش فداى زرق و برق های دنیائى شود؛ دانشجو با امامش صادق است و در راه او جانش را در کف دست گذاشته است…
