چه شغلى را انتخاب کنم؟به کدام کسب و کار بپردازم. کدام کارى متناسب با شرایط و در شأن شخصیت من و خانواده من است؟ آیا برای همیشه باید در یک شغل باشم یا مى توانم آن را تغییر دهم.عوامل موفقیت در شغل چیست؟ آفات آن کدام است؟ این ها سوالاتى است که همه با آن روبرو بوده و به آن اندیشیده اند.یکى از انگیزه های تحصیل ،آماده شدن برای شغل آینده است.تحصیلات رسمى،مقدمه انتخاب شغل است.شغل ،ضرورت زندگى برای تأمین معیشت خود و خانواده است.انتخاب شغل،فرایندى طبیعى است که ریشه در علائق فردى و اقتضائات خانوادگى و اجتماعى دارد.شغل خوب به انسان شخصیت مى دهد ؛گاهى با عملکرد خوب ،شما به شغل خود اعتبار مى بخشید.تلاش،ابتکار،دانش، حسن خلق و صبر و پشتکار از عوامل توفیق شغلى است البته همراه توکل و امید…
گاهى ضرورت ها و علائق ، انسان را به سوى یک شغل خاص هدایت مى کنند.مثلاً شما به انسان سازى علاقمند هستید، شغل شریف معلمى را برمى گزینید؛ اهل تحقیق و نگارش هستید،نویسنده مى شوید؛ گردشگرى را دوست دارید،تورگردان و راهنماى سفر مى شوید؛اهل خرید و فروش هستید،بازرگان مى شوید؛ از توانبخشى به دیگران خرسند مى شوید،امدادگرى و توانبخشى را بر مى گزینید.گاهى پسر،شغل پدر را ادامه مى دهد و گاهى یک الگوى اجتماعى و یک فرد موفق در یک رشته،شما را به سمت شغل خاصى مى کشاند.در هریک از این گزینه ها، باز انتخاب شما شرط است.باید در این انتخاب دقت کنید تا اگر مجال انتخاب بهتر دارید گزینه برتر را برگزینید…
شغل های فرهنگى ممکن است از حیث درآمد، قابل قیاس با دیگر شغل ها نباشند اما علاقه و ضرورت،بسیارى را به سمت این شغل ها مى کشاند.این فرهنگ است که مى تواند جامعه اى را به سوی کمال ببرد.موضوع فرهنگ، انسان است که شریف ترین موضوع است به نسبت دیگر شغل ها که موضوعشان کالا و جماد و حیوان است… بسیاری از گروه های انحرافى،شغل های فرهنگى را انتخاب مى کنند تا به راحتى اهداف شوم شان را با انحراف مردم دنبال کنند.نباید انسان های متعهد اجازه دهند این شغل ها در تیول منحرفان باشد.باید به ضرورت و با هدف هدایت،دین باوران شغل های فرهنگى اختیار کنند تا هم کار آنها را خنثى سازند و هم هدایت را گسترش دهند…
به هرحال جامعه به شغل های غیر فرهنگى هم نیاز دارد و بسیاری جذب این شغل ها مى شوند.آنها به دو توصیه مهم باید توجه کنند.نخست آنکه در شغل خود بهترین باشند تا منشأ خدمت عالى شوند و دوم آنکه در کنار شغل خود ساعاتى را در هفته به کارهای فرهنگى و خدمات دینى اختصاص دهند.نعمت دین به طبقه خاصى اختصاص ندارد که فقط آنها مسئول نگهدارى آن باشند،همه دین باوران در برابر این نعمت بزرگ مسئول هستند و باید به خدمت دینى بپردازند.همه متخصصان و صاحبان مشاغل که دین باورند اگر ساعاتى را به خدمات دینى بپردازند و از حریم آئین الاهى و آموزه های دینى و ولائى و مهدوى مرزبانى نمایند،لشکر عظیمى خواهند شد که هدایت را همه جا خواهند گسترد و شمیم توحید را در جهان منتشر خواهند نمود…
