بزرگى نیافته است کسی که حرمت بزرگان را نگاه ندارد. آنان که بی اعتنا باشند نسبت به کسانى که بر آنها حق داشته اند، رواست که خود مورد بی اعتنائى دیگران قرار گیرند! تشکل ها و سازمان ها باید نسبت به بزرگداشت و تقدیر موسسان و پیشکسوتان خود حساس باشند و این نکوداشت را یک سنت کنند تا نسل بعدی آنها نیز نسبت به این موضوع خود را وظیفه مند بدانند. اگر تکریم خادمان بویژه معلمان و سابقه داران یک خدمت اجتماعى و دینى، یک اصل شود، گرایش به خدمتگزارى بیشتر و بیشتر خواهد شد.خدای بزرگ نیز به چنین تکریم و شکرگزارى ارزش و برکت داده و خواهد داد:شکر نعمت،نعمتت افزون کند/کفر نعمت،از کفت بیرون کند.من لم یشکر المخلوق، لم یشکر الخالق.کسى که سپاس نیکى بندگان را به جای نیاورد،سپاس نیکى پروردگار را نیز به جای نیاورده است…
تکریم و نکوداشت ، به دوران حیات معلمان و پیشکسوتان ختم نمى شود، وقتى که آنها به سرای باقى شتافتند و دست شان از دنیا کوتاه شد نیز باید ادامه یابد،معلمان ما مى گفتند شبى بر اساتید آنها نمى گذشت که از حق داران و معلمان خویش یاد نکنند و برای آنها یک هدیه معنوى همچون قرائت حمد و سوره و استرحام و استغفار و دعائى نفرستاده باشند.این وظیفه فردی ماست اما اگر در وظایف سازمانى و تشکلى هم این تکریم ها نهادینه و سنت شود و در موقعیت های مناسب همچون سالگرد تولد یا درگذشت آنان ،یادکردی و تکریمى انجام و برایشان دعا و طلب رحمت و مغفرت و علوّ مقام بشود ،بسیار بجا خواهد بود و اثرات بیشمارى خواهد داشت…
مى تواند این تکریم ها جنبه هنرى نیز به خود بگیرد و با ساختن کلیپ ها و مستندهائى از زندگى و خدماتشان،یاد آنها ماندگار شود و دیگران با خدمات آنها آشنا شوند و بدانند این میراثى که برای آنها به جاى مانده ثمره تلاش ها و استقامت های امثال آنها بوده است.چه کار خوبی است که از زندگى بزرگان،فیلم ها و سریال هائى ساخته شود تا نسل جوان با زندگى چنین افرادی آگاه شوند و پا جای پای آنان گذارند.وقتى جوانان یک کشور، الگوى خود را این خادمان بشریت قرار دهند آن جامعه رو به کمال خواهد رفت و آینده اش تأمین خواهد شد نه اینکه افراد جامعه به لحاظ فقر فرهنگى،به دنبال الگوهای شاخص در شهرت و پول و مقام بروند و خود را به آنها شبیه سازند..
به طور عملى در تشکل هاى دینى،انتظار است که به این امر مهم بیشتر عنایت شود.در مورد افراد عالم و معلم و خدوم،کتاب و کلیپ و فیلم تهیه شود و نکو داشت و خاطره نگارى و رونمائى از آثارشان ترتیب داده شود و الگوسازی از آنان در دستور کار قرار گیرد.در تشکل های مهدوى از کسانیکه در توسعه فرهنگ مهدوى تلاش کرده اند از صدوق بزرگ تا معاصران و خادمان و اساتید و نویسندگان و شاعران و هنرمندان قبلى و فعلى یاد شود تا این خدمات به عنوان یک فرهنگ ،نهادینه شود و معلوم گردد در آستان مهدوى هرکس نقشی ایفا کند هم مورد عنایت آن بزرگوار قرار مى گیرد و هم مورد توجه و دعاى خادمان فعلی و بعدی خواهد بود…
