سرمایه موسسات فرهنگى، “نیروی انسانى” آنهاست. شما معلم را از نظام آموزشى حذف کنید، ببینید چه چیز برایش باقى مى ماند جز در و دیوار و تخته سیاه و گچ و زنگ ؟! هر چقدر در سازمان خود نیروی انسانى کارآمد بیشترى داشته باشید،ثروتمندترید! هرچقدر روی مهارت افزایی و ارتقای نیروی انسانى خود بیشتر سرمایه گذارى کنید، بازده بیشترى خواهید داشت.این انسان ها هستند که بر انسانها تأثیر مى گذارند و آینده یک کشور را مى سازند. کشوری که دائماً نیروهایش مى گریزند و به کشورهای دیگر مهاجرت مى کنند به بیمارى فرار مغزها مبتلاست، مثل تاجرى است که دزدها دائم به سرمایه او دستبرد مى زنند تا نهایتاً ورشکسته و مسکین و زار شود…
وقتى توفیق هر سازمان در گرو منابع انسانى آن است، وظیفه مبرم مدیر، جذب و تربیت کادر ورزیده و کارآمد است. آموزش یا بازآموزی یا روزآمد سازی دانش کارگزاران، باید بخشى از برنامه هر موسسه باشد.نگهدارى این نیروها هم هنر مى خواهد: هرچقدر نیروهای سازمان پخته تر و دانشمندتر شوند،اداره آنها فنى تر و دشوارتر مى شود. نیروهای انسانى،میز و نیمکت نیستند که بشود به راحتى آنها را جابجا کرد.باید با تدبیر و حکیمانه کارى را متناسب با تخصص شان به آنها سپرد تا با علاقه و رغبت و مهارت آن کار را متحول کنند.باید آنها را به حساب آورد و به مشورت طلبید و نظر آنها را شنید و در مدیریت سهیم شان نمود و دستورات فله ای برای آنها صادر نکرد!
باید ببینیم و متوجه باشیم که به مختصر بی توجهى یا غفلت یا سرزنش بیجا، ممکن است کسی را از دست بدهیم و بعد برای همیشه افسوس بخوریم که چرا او را از دست دادیم.نیروی انسانى دغدغه هائى دارد،باید مدیر به این دغدغه ها توجه کند و به نوعى در حد توان آنها را پوشش دهد.برای نمونه مثلاً نیروی انسانى که درگیر مریض دارى است یا تحت فشار صاحبخانه است یا قرض دار است،باید احساس کند مدیرش به فکر اوست و از او حمایت مى کند.حمایت مدیر الزاماً و همیشه کمک مادى نیست بلکه گاهى همدردى و همدلى و دلسوزی زبانى بسیار موثر است. همین همراهى موجب تسلاى خاطر فرد مى شود و احساس مى کند فراموش شده نیست و چون ابزار با او برخورد نمى شود.گاهى یک تشویق ،گاهى یک هدیه،گاهى یک تقدیرنامه و یا یک بلیط سفر زیارتى،آنها را در سازمان ماندگار مى کند…
در تشکل های دینى که کارشان تربیت و هدایت و نشر معارف و تبلیغ است،جایگاه نیروی انسانى ماهر و توانمند ، سرنوشت سازتر است.یک مربی ناپخته گاهى همه زحمت های مربیان دیگر را برباد مى دهد.پایش مداوم فرایند آموزش، برای تشویق ماهران و شناسائى و انتقال ناپختگان ضرورى است.همیشه مربیان و کارگزاران و نیروهای انسانى نیاز به انرژى جدید و شارژ روحى و انگیزه دهى دارند نباید از این مهم غافل شد.باید در برنامه هائى به شارژ روحى آنها اقدام نمود.باید یادآورى کرد که آنها مورد عنایت ولى الله الاعظم علیه السلام هستند و کارشان مورد نظر و عنایت آن بزرگوار است و اگر ارتباط معنوى شان را با آن عزیز بیشتر کنند در کارشان موفق تر خواهند بود…
