انصاف نیست سرزمین هائى تشنه هدایت باشند و هادیان به سوی آنان نشتابند. روا نیست جائى وفور نعمت باشد و جای دیگر، محروم از آن باشند. باید همچون رود، روان گشت و تشنه کامان را در مسیر این رفتن، سیراب نمود؛سفرهای تبلیغى با انگیزه الاهى،اگرچه از رنج خالى نبوده اما هماره دارای برکت بوده است.در سفر پیامبر به طائف ،علیرغم اعراض مشرکان و رفتار زشت طائفیان، در راه بازگشت،خدمتکارى به نام عداس ،ایمان آورد و برکت این سفر شد. ایمان آوردن بسیارى از شهرها و حتى کشورها نتیجه سفرهای مبلغانى بوده که به انجا سفر کرده و به دعوت مردم پرداخته اند.اسلام از همین طریق به کشورهای آسیای جنوب شرقى،همچون مالزى و اندونزی و تایلند و نیز اروپا و نقاط دیگر رفته است.اگر سفر و هجرت نمى بود چه بسا اسلام از مکه، فراتر نمى رفت…
اصولاً سفر عامل پختگى،تجربه اندوزی و توسعه نگاه و جامعیت و گشایش است.تفاوت دیدگاه مبلغانى که در یک جا مى مانند و مبلغانى که به سفرهای تبلیغى مى روند کاملاً محسوس است.مبلغ در این سفرها ،هم فایده مى رساند و هم خود چیزهای جدید مى آموزد که در کار هدایتش موثر است.بسیار شده است که یک مبلغ در دیار خودش خیلى جلوه نکرده اما در شهر دیگر از اقبال زیادی برخوردار شده است.هدایتگربا اخلاصى که از شهر خود کوچ مى کند تا سرزمینى دیگر را از دانش خود بهره مند سازد از مصادیق همان “مهاجر إلى الله” است که خدا خود پاداش او را به عهده گرفته است:هر که در راه خدا هجرت کند، در زمین اقامتگاه هاى فراوان و گشایش ها خواهد یافت و هر کس [به قصد] مهاجرت در راه خدا و پیامبر او از خانه اش به درآید سپس مرگش دررسد پاداش او قطعا بر خداست و خدا آمرزنده مهربان است(وَمَنْ یُهَاجِرْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ یَجِدْ فِی الْأَرْضِ مُرَاغَمًا کَثِیرًا وَسَعَهً ۚ وَمَنْ یَخْرُجْ مِنْ بَیْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ یُدْرِکْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۗ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا)
سفرهای هدایتى و تبلیغى،گاهى به منظور روشنگرى و مقابله با مخالفان و دفع شبهات آنهاست تا از گمراه شدن مومنان جلوگیرى نماید.عالمان و مبلغان زیادی به چنین ماموریت هائى رفته اند و توفیقات زیادی بدست آورده اند.از قدما،مى توان به سفر شیخ صدوق قدس سره به همین منظور به بسیاری از شهرها از جمله نیشابور برای آموزش و شبهه زدائى و رفع تزلزل نام برد (که خود در مقدمه کتاب کمال الدین به ان اشاره کرده است)و از معاصران به سفر سلطان الواعظین به پاکستان یاد کرد که کتاب گرانسنگ شبهای پیشاور،دستاورد آن است.سفر به شهرهای دیگر در داخل کشور برای ارشاد و آموزش و مقابله،و نیز سفربه کشورهای دیگر به همین منظور،دارای نتایج بسیار عالی بوده و خواهد بود.دیگر اینکه از سفرهای مجازی نیز نباید غافل شد.به مدد تکنولوژى روز مى توانید از خانه خود کلاس و کنفرانس و مصاحبه و پاسخ به سوالات و شبهات برای ساکنان دیگر شهرها و کشورها داشته باشید.باید سفر برای مبلغان آسان بوده و باصطلاح مبلغ باید ساکش برای سفر همیشه آماده باشد.نوشتن گزارش سفرها برای انتقال تجربیات به مبلغان دیگر، بسیار موثر و کاربردى است…
در امر مرزبانى مهدوى،سفر یک امر راهبردی است.همه شهرها از امکانات کافى اموزشی و تبلیغى و مقابله اى در مصاف با دشمنان مهدویت،برخوردار نیستند یا نیروهاى آنجا نیاز به آموزش دارند.باید با سفر معلمان و هادیان به آن شهرها، این نقیصه را برطرف نمود و هرچندگاهى نیز برای سرکشی و تشویق و رفع اشکال و آموزش های جدید به آن شهرها سفر نمود.درسفرهای خارجى نیز یا به دعوت مقیمان آنجا و یا با برنامه های حساب شده برای هدایت ساکنان آن محیط ها،مشعل تبلیغ مهدوى را برای اعلای نام و یاد و راه آن مولای مهربان فروزان داشت و با فعالیت های معاندان و مخالفان مقابله نمود.دردمندانه باید گفت در این زمینه بر خلاف دشمنان که در این راه خیلى فعالیت مى کنند،ما بسیار قصور و تقصیر داریم و چنانکه باید و شاید در زمینه سفرهای هدایتى و تبلیغى اهل برنامه و اقدام نیستیم و فرصت های زیادى را از دست مى دهیم.باید متذکر شویم که اگر با کم کارى و قصور ما کسانى در مناطق دیگر به گمراهى در غلطند،چه پاسخى خواهیم داشت…
