زیباترین تعبیر در باره مبلغان و هدایتگران روزگاران غیبت را از حضرت عسکرى (ع)داریم که ایشان را کافلان ایتام آل محمد(ص) خوانده و سرپرستى این یتیمان را ماموریت مهم آنان شمرده است:”سخت تر از یتیمی که از ناحیه پدر یتیم شده باشد یتیمی است که از امام خود جدا شده و نتواند به او دست یابد، و فرمان او را در گرفتاری های دینی نداند. هر گاه کسی از شیعیان ما که آگاه به علوم ما است این فرد یتیم را که به شریعت و راه و روش ما ناآگاه است و از ما دور شده هدایت و ارشاد کند و تعالیم ما را به او بیاموزد در بهشت با ما خواهد بود”. و نیز :”برتری کفالت کننده یتیم آل محمد (ص) که از راهبرانش دور شده و در رتبه جهل قرار گرفته و او را از جهالتش نجات و شبهاتش را برطرف نماید بر کفالت کننده یتیمی که او را غذا و آب دهد مانند برتری خورشید بر ستاره ها است”…
تعبیر عاطفى یتیم برای دورماندگان از امام به عنوان پدر امت،از سوی امام یازدهم،اوج رابطه مهرآمیز امام و امت را نشان مى دهد: “کسی که یتیمان آل محمد (ص) را که از امام و پیشوایشان دور مانده اند و در جهالت خویش گرفتار حیرت شده و اسیر دست شیطان هایشان بوده و در دست دشمنان ما گرفتارند، کفالت کند و آنها را از دست ایشان برهاند و از حیرت و سردرگمی درآورد و با رد وسوسه های آنها با نیروی دلایل الهی و برهان های امامان (ع) قدرت شیطان ها و دشمنان ناصبی را از آنها دور کند، در پیشگاه خداوند نسبت به سایربندگان فضیلتی برتر از آسمان بر زمین و برترى عرش و کرسی و حجاب ها بر آسمان دارد و فضیلت او بر انسان عابد مانند برتری ماه در شب بدر بر مخفی ترین ستاره های آسمان است…
در سخنى دیگر پدر بزرگوار امام عصر علیهماالسلام،این عالمان و هادیان را دارای مقام شفاعت در روز قیامت شمرده که ده ها گروه با شفاعت آنان به بهشت داخل شوند(در مقایسه با عابد که فقط خودش به بهشت وارد مى شود):”… به این عالم گفته می شود، ای کفالت کننده یتیمان آل محمد (ص) و هدایت کننده دوستان ضعیف آنها و دوستانشان، توقف کن تا شفاعت کنی کسی را که از تو چیزی دریافت کرده یا علمی آموخته است. پس فقیه می ایستد و با او گروه گروه وارد بهشت می شوند که به دهها گروه می رسند و آنها کسانی هستند که علمشان را از او و یا از کسانی گرفته اند که شاگردان او بوده اند تا روز قیامت…
نقش این عالمان چنان سترگ است که حضرت عسکرى سلام الله علیه در باره ایشان مى فرماید:”اگر کسی از علماء دعوت کننده به امام زمان (عج) و راهنمایی کننده به سوی او و دفاع کننده از آئین حضرت یا حجت های الهی در عصر غیبت باقی نمی ماند و اگر دانشمندانى که بندگان ضعیف خدا را از شبکه های فریب ابلیس و دوستانشان و همچنین از دام های دشمنان ناصبی نجات دهند، نبودند هیچکس بر دین خدا باقی نمی ماند و از دین خارج می شد ولی آنها کسانی هستند که زمام دل های ضعفاء شیعه را به دست گرفته اند همان گونه که ناخدا سکان کشتی را در دست دارد. آنها نزد خداوند با فضیلت ترین انسان ها هستند…”
آفرین بر این مرزبانان و کفیلان معنوى ایتام آل محمد(ص) که چنین مورد ستایش والد معظم صاحب الزمان (ع)قرار گیرند و بر این جایگاه والا بنشینند…
