از حضرت بقیه الله علیه السلام از واژه “فاحشه مبیّنه”(کار زشت آشکار)در آیه شریفه”لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُیوتِهِنَّ وَلا یخْرُجْنَ إِلا أَنْ یأْتِینَ بِفَاحِشَهٍ مُبَینَهٍ” سوال شد
که آن کدام عمل زشت است که چون زن در زمان عده مرتکب شود بر شوهرش رواست که او را از خانه خود اخراج کند (زیرا
زنان مطلقه رجعیه بعد از طلاق باید عده را در منزل شوهر سپری کنند. زن مطلقه حق ندارد از منزل خارج شود و شوهر نیز حق ندارد او را بیرون کند)
فرمود: مقصود از فاحشه مبینه ، مساحقه است نه زنا، زیرا اگر زنی زنا کند و حد بر او جاری شود مردی که می خواسته با او ازدواج کند نبایستی بخاطر اجرای حد از ازدواج با او امتناع ورزد اما اگر مساحقه کند بایستی رجم شود و رجم خواری است و کسی که خدا فرمان رجمش را دهد او را خوار ساخته است و کسی را که خدا خوار سازد وی را دور ساخته است و هیچ کس را نسزد که با وی نزدیکی کند…
کلمه “فاحشه مبینه” به معانى دیگری هم هست از جمله آنچه در مورد همسران پیامبر با همین تعبیر در آیه”مَنْ یأْتِ مِنْکنَّ بِفَاحِشَهٍ مُبَینَهٍ یضَاعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَینِ”(اگر یکى از شما همسران پیامبر مرتکب فاحشه مبینه شود ،عذاب او دو برابر خواهد بود)،خداوند متعال در سوره احزاب نسبت به زنان و همسران پیامبر آیاتی نازل فرموده و دستوراتی به آنهاداده است که یکی از آن ها دوری از گناه و معصیت آشکار است که با عنوان «فاحشه مبینه» تعبیر شده است. با توجه به این که «فاحشه» در لغت فارسی معادل عمل زشت و ناپسند (زنا) قرار گرفته ولی در عربی معنایی گسترده تری دارد و به هر کار ناشایست و پستی گفته می شود. چنانچه گفته اند:فاحشه کاری است که نهایت پستی و زشتی را دارا باشد و از گناهان کبیره است، مثل آزار پیامبر، افتراء، غیبت و…لذا هر کار ناپسندی که رضایت خدا و رسولش در آن نباشد فاحشه مبینه است و این کار اگر از طرف کسانی بروز پیدا کند که افتخار همسری پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ را دارند، زشتی اش دو چندان خواهد بود.
از امام صادق ـ علیه السلام ـ در تأویل این آیه احادیثی نقل شده است که همه راویانش ثقه اند:حماد بن عیسی گوید: امام صادق ـ علیه السلام ـ فرمودند: “منظور از فاحشه مبینه در آیه مذکور خروج با شمشیر است”.یعنی یکی از مصادیق فاحشه مبینه را امام صادق ـ علیه السلام ـ خروج با شمشیر در برابر امام و رهبر شرعی که از جانب خداوند و رسولش منصوب شده است می دانند.
هم چنین در روایت دیگری محمد بن مسلم گوید: امام ـ علیه السلام ـ به من فرمودند آیا می دانید که مراد از فاحشه مبینه در آیه سی سوره احزاب چیست؟ عرض کردم، خیر نمی دانم، پس حضرت فرمود: منظور کسانی هستند که در جنگ جمل با امیر المؤمنین علی ـ علیه السلام ـ جنگ کردند…بنابر این فاحشه مبینه قطعاً شامل خروج بر علیه امام عادل هم می شود آن هم امام عادلى چون حضرت مولى الموحدین امیرالمومنین سلام الله علیه…
