بخا
مضافا بر این که عاقلانه نیست ائمه (ع) با آن علم و آگاهی بسیار وسیع که به اذن پروردگار بر بسیاری از امور غیبی آگاهی داشتند و افراد با کفایت و صالح را می شناختند، همیشه افراد شرور را برای انجام امور خود برگزینند و در حق آنان چنین بگویند، کاری که هیچ یک از افراد عادی هم انجام نمی دهد و اصولاً قابل قبول هم نیست که ائمه (ع) ، کسانی را که در سخت ترین شرایط مسؤلیت رسیدگی به امورشان و خدمت گذاری به آنها را به عهده گرفته و در پاره ای موارد حتی جان خود را به خطر انداخته اند، شرورترین خلق خدا بدانند.شیخ طوسی نیز در توضیح معنای آن روایت می فرماید: این روایت معنای عام ندارد و درباره کسانی گفته شده است که روش خود را در همراهی با ائمه تغییر دادند و خیانت کردند و با تغییر مسیر خود و ادعاهای دروغین، انتساب خود به ائمه را وسیله رسیدن به امیال پست دنیایی خود قرار دادند…
از جمله کسانى که از موضوع “قریه ظاهره”سوء استفاده نمودند فرقه شیخیه مى باشند که مدعى شدند در دوره غیبت نیز باب قریه ظاهره مفتوح است و امام از طریق آنان با مردم ارتباط دارد در حالیکه باب نیابت خاصه و دوره تعیین وکلا توسط امام زمان علیه السلام در سال ٣٢٩هجری با توقیع مشهور حضرت به آخرین وکیل ایشان(على بن محمد سمرى)پایان یافت و رسماً فرمودند از این پس هر مدعى ارتباط و مشاهده،کذاب و افترا زننده است.بنابراین دستاویز شیخیه در مورد قریه ظاهره و باز بودن باب نیابت(که موجب ظهور فرقه ضاله بابیه و بهائیه شد) با توجه به سخن خود امام عصر علیه السلام، باطل و مردود است…
