زكريا و عاشورا – اندیشکده مهدویت

در خدمت حضرت عسکری و فرزندشان بودم و سوالاتى از حضرت عسکری نمودم که به فرزندشان ارجاع دادند و آن گرامى پاسخ سوالات مرا فرمودند.عرض کردم

: ای فرزند رسول خدا ، تأویل آیه کهیعص

[از حروق مقطعه قرآن]

چیست؟ فرمود: این حروف از اخبار غیبی است که خداوند زکریا را از آن مطلع کرده و بعد از آن داستانش را برای حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم باز گفته است و داستان آن از این قرار است که زکریا از پروردگارش درخواست کرد که اسماء خمسه طیبه را به او بیاموزد و خدای تعالی جبرئیل را بر او فرستاد و آن اسماء را بدو تعلیم داد، زکریا چون محمد و علی و فاطمه و حسن را یاد می کرد اندوهش برطرف می شد و گرفتاریش زایل می گشت و چون حسین را یاد می کرد بغض و غصه گلویش را می گرفت و می گریست و مبهوت می شد…

روزی گفت: بارالها! چرا وقتی آن چهار نفر را یاد می کنم تسلیت می یابم و اندوهم برطرف می شود، اما چون حسین را یاد می کنم اشکم جاری می شود و ناله ام بلند می گردد؟ خدای تعالی او را از این داستان آگاه کرد و فرمود: کهیعص . کاف اسم کربلاست و هاء رمز هلاک[وشهادت] عترت است و یاء نام یزید _ظالم بر حسین علیه السلام _است و عین اشاره به عطش و صاد نشان صبر او است .

چون زکریا این مطلب را شنید نالان و غمین شد و تا سه روز از مسجدش بیرون نیامد و به کسی اجازه نداد که نزد او بیاید و گریه و ناله سر داد و نوحه او چنین بود:

بارالها! از مصیبتی که برای فرزند بهترین خلایق خود تقدیر کرده ای دردمندم، خدایا! آیا این مصیبت را در آستانه او نازل می کنی، و آیا جامه این مصیبت را بر تن علی و فاطمه می پوشانی؟ و آیا این فاجعه را در ساحت آنها فرود می آوری؟ و بعد از آن می گفت: بارالها! فرزندی به من عطا کن تا در پیری چشمم بدو روشن باشد و او را وارث و وصی من قرار ده و منزلت او را در نزد من مانند منزلت حسین بدار و چون او را به من ارزانی داشتی مرا شیفته او گردان آنگاه مرا دردمند او کن همچنان که حبیبت محمد را دردمند فرزندش گرداندی و اینگونه خداوند یحیی را بدو داد و او را دردمند وی ساخت و دوره حمل یحیی شش ماه بود و بارداری حسین علیه السلام نیز شش ماه بود و برای آن نیز داستانی طولانی است…

اگرچه در مورد راوی این حدیث یعنى سعدبن عبدالله بعضى نکاتى مطرح کرده اند ولی این روایت در کتب معتبر ما نقل گردیده است.اطلاع پیامبران الاهى از واقعه عاشورا و مصائب حضرت اباعبدالله الحسین (ع)در روایات متعددی نقل گردیده و قابل انکار نیست.در حدیث شریف قدسى معروف به لوح فاطمه سلام الله علیها نیز با عبارت “و أَکرمته بالشهاده و حبوته بالسعاده…”(و حسین

را خزانه‌دار وحى خود ساختم و او را به شهادت گرامى داشتم و پایان کارش را به سعادت رسانیدم؛ او برترین شهداء ست و مقامش از همه آن‌ها عالی‌تر است. کلمه تامه خود را همراه او نمودم و حجت رساى خود را نزد او قرار دادم، به سبب عترت او پاداش و کیفر دهم

) یاد شده است.این نشان از آن دارد که عاشورا دارای رمز بلکه رموزی الاهى بوده است که اولیای الاهى را از آن آگاه مى فرموده اند…

زکریا و عاشورا

آخرین نوشته ها

دسته بندی ها