دعای عبرات(اشک ها)از جمله ادعیه ای است که امام عصر ارواحنا فداه به خواندن آن برای رها شدن از مشکلات دشوار توصیه فرموده اند چنانکه برای خلاصى از حبس تعلیم فرمودند و آن شخص بطور شگفت خلاصى یافت.اگر چه بعضى آن را به امام صادق علیه السلام نسبت داده اند ولى کفعمى در البلد الامین آن را از ادعیه حضرت قائم شمرده که در امور مهم و مشکلات بزرگ خوانده مى شود.شیخ طوسی نیز آن را در مصباح المتهجد آورده است.اسم آن هم از جمله اول این دعا گرفته شده است: “اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا رَاحِمَ الْعَبَرَاتِ” پروردگارا! از تو درخواست دارم، ای ترّحمکننده بر اشکها.عبرات جمع عبره به معنای اشک است و عبرات یعنی اشک ها،همانطور که در مورد امام حسین علیه السلام هست که خود ایشان فرمودند «انا قتیل العبرات» من کشته اشک هایم .دعا مطابق ادعیه مأثوره با حمد و سپاس نعمت های الاهى آغاز شده و سپس از او گشایش در امور صعب و مشکلات فراگیر درخواست مى شود.آنگاه یکایک امامان را شفیع را با صفات نیک نام برده و شفیع قرار مى دهد تا به امام آخرین رسیده و خدا را به حق همگى آنان سوگند مى دهد که نصر و لطف و فتح خود را برای او و جمیع مومنین و مومنات اختصاص دهد.ما با خواندن فرازهای پایانى این دعا، کام خود را معطر و مبارک مى کنیم:
بسم الله الرحمن الرحیم …أَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِالْحَفِیظِ الْعَلِیمِ الَّذِی جَعَلْتَهُ عَلَى خَزَائِنِ الْأَرْضِ وَ الْأَبِ الرَّحِیمِ الَّذِی مَلَّکْتَهُ أَزِمَّهَ الْبَسْطِ وَ الْقَبْضِ صَاحِبِ النَّقِیبَهِ الْمَیْمُونَهِ وَ قَاصِفِ الشَّجَرَهِ الْمَلْعُونَهِ مُکَلِّمِ النَّاسِ فِی الْمَهْدِ وَ الدَّالِّ عَلَى مِنْهَاجِ الرُّشْدِ الْغَائِبِ عَنِ الْأَبْصَارِ الْحَاضِرِ فِی الْأَمْصَارِ الْغَائِبِ عَنِ الْعُیُونِ الْحَاضِرِ فِی الْأَفْکَارِ بَقِیَّهِ الْأَخْیَارِ الْوَارِثِ لِذِی الْفَقَارِ الَّذِی یَظْهَرُ فِی بَیْتِ اللَّهِ ذِی الْأَسْتَارِ الْعَالِمِ الْمُطَهَّرِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَلَیْهِمْ أَفْضَلَ التَّحِیَّاتِ وَ أَعْظَمَ الْبَرَکَاتِ وَ أَتَمَّ الصَّلَوَاتِ اللَّهُمَّ فَهَؤُلَاءِ مَعَاقِلِی إِلَیْکَ فِی طَلِبَاتِی وَ وَسَائِلِی فَصَلِّ عَلَیْهِمْ صَلَاهً لَا یَعْرِفُ سِوَاکَ مَقَادِیرَهَا وَ لَا یَبْلُغُ کَثِیرُ هِمَمِ الْخَلَائِقِ صَغِیرَهَا وَ کُنْ لِی بِهِمْ عِنْدَ أَحْسَنِ ظَنِّی وَ حَقِّقْ لِی بِمَقَادِیرِکَ تَهْیِئَهَ التَّمَنِّی إِلَهِی لَا رُکْنَ لِی أَشَدَّ مِنْکَ فَ (آوِی إِلى رُکْنٍ شَدِیدٍ) وَ لَا قَوْلَ لِی أَسَدَّ مِنْ دُعَائِکَ فَأَسْتَظْهِرُکَ بِقَوْلٍ سَدِیدٍ وَ لَا شَفِیعَ لِی إِلَیْکَ أَوْجَهَ مِنْ هَؤُلَاءِ فَآتِیکَ بِشَفِیعٍ وَدِیدٍ وَ قَدْ أَوَیْتُ إِلَیْکَ وَ عَوَّلْتُ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِی عَلَیْکَ وَ دَعَوْتُکَ کَمَا أَمَرْتَ فَاسْتَجِبْ لِی کَمَا وَعَدْتَ فَهَلْ بَقِیَ یَا رَبِّ غَیْرُ أَنْ تُجِیبَ وَ تَرْحَمَ مِنِّی الْبُکَاءَ وَ النَّحِیبَ یَا مَنْ لَا إِلَهَ سِوَاهُ یَا مَنْ (یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ) یَا کَاشِفَ ضُرِّ أَیُّوبَ یَا رَاحِمَ عَبْرَهِ یَعْقُوبَ اغْفِرْ لِی وَ ارْحَمْنِی وَ انْصُرْنِی عَلَى الْقَوْمِ الْکَافِرِینَ وَ افْتَحْ لِی (وَ أَنْتَ خَیْرُ الْفاتِحِینَ وَ الْطُفْ بِی یَا رَبِّ وَ بِجَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ یَا ذَا الْقُوَّهِ الْمَتِینَ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ.
به تو نزدیکی میجویم به نگهبان دانایی که او را برخزینههایزمین قرارداده، و پدر مهربانی که بسط و قبض را در دست قدرت اونهادی، دارای مناقب نیکو، درهم کوبنده درخت ملعونه. سخنگو با مردم در گاهواره، و رهنمای بسوی راه راست، پوشیده از دیدگان، حاضر در شهرها، پوشیده از دیدهای تیز اوهام و افکار، باقیمانده نیاکان، وارث شمشیر ذوالفقار، کسی که درخانه خداوند ظاهر میشود، دانای پاکیزه حجه بن الحسن، که بهترین تحیتّها و برترین برکتها و کاملترین درودها بر ایشان باد.
پروردگارا! اینان پناهان من درخواستههایم و وسائل من هستند، پس برایشان درود فرست، درودی که جز تو اندازهاش را نداند و انبوه خلق به اندکی از آن راه نبرد، و بهترین گمانم را در مورد ایشان تحقّق بخش، و برترین آرزویم را به منصه ظهور برسان. خدایا! دستگیره محکمی جز تو ندارم که بدان چنگ زنم، و گفتار ارزشمندتری جز خواندن تو ندارم تا بدان دلگرم باشد، و شفیعانی آبرومندتر جز این گروه ندارم تا نزد تو آورم. پروردگا را! آیا راه دیگری جز اجابت دعایم و رحم نمودن براشکها و نالههایم باقی مانده است، ای کسی که جز او خدایی نیست، ای اجابت کننده مضطرّ و بیچاره آنگاه که او را بخواند. ای رحم کننده بر اشکهای یعقوب، و ای برطرف کننده ناراحتی ایّوب، مرا بیامرز و مشمول رحمتت قرارده، و برگروه کافر یاری نما، و راه گشایشی بر من عطاکن و تو بهترین راه گشایی، ای دارای نیروی قوی و ای مهربان ترین مهربانان
