به گزارش قرآن کریم،وقتى خداوند ابراهیم را به مقام امامت انتصاب نمود و فرمود من ترا برای مردم ،”امام” قرار دادم(إنّى جاعلک للناس اماماً).او از خدا خواست این امامت را در ذریّه او نیز قرار دهد.خداوند نیز پذیرفت و فقط یک قید برآن نهاد و آن اینکه امامت به ظالمان نخواهد رسید.به فرموده امام رضا(ع)در آن حدیث مشهور،امامت در فرزندان ابراهیم بود تا به پیامبر اکرم(ص) رسید و این مقام امامت به آن حضرت اختصاص داشت و به دستور خدا در موارد متعدد از جمله در غدیر خم آن را به على (ع) واگذار نمود سپس به ذریه برگزیده او منتقل گردید. آنها فرزندان على (ع) هستند تا قیامت … امامت مقام انبیاء و ارث اوصیاء است؛ امامت ،خلافت از طرف خدا و رسول خدا و مقام امیر مومنان و میراث حسن و حسین و فرزندان او تا امام دوازدهم حضرت مهدی علیهم السلام است…
مقام امامت، مقام هدایت الاهى و واسطگى همه فیوضات برای خلق و نیز رهبری و پیشوائى امت است. خلافت ظاهری، تنها بخشى از آن است که اگر هم محقق نشد،به مقام امامتشان که تداوم ابدى دارد،خللى وارد نمى آورد.شناخت این امامان است که واجب است و بر اساس فرموده پیامبر،هرکس امام زمانش را نشناسد،به مرگ جاهلیت مرده است(من مات و لم یعرف امام زمانه مات میته جاهلیه).نام و ویژگى هاى این امامان دوازده گانه از همان آغاز از طرف خداوند معین و توسط پیامبر(ص)اعلام گردید.یکى از این مستندات،حدیث شریف لوح فاطمه(س) است…
اما داستان: امام صادق (ع)مى فرماید روزی پدرم از جابربن عبدالله انصارى (صحابه نامدار)خواست ماجرای مشاهده لوحی که در دست جدهاش حضرت فاطمه(س)دیده بود، و مطالب مکتوب در لوح را برای او بازگو کند. جابر گفت: روزی در ایام حیات رسول الله(ص) مادرت فاطمه(س) را ملاقات کردم تا ولادت حسین(ع را به او تبریک بگویم که در دستان آن بانوی بزرگ، لوح سبز رنگی دیدم که گمان کردم زمرّد است؛ در آن لوح، نوشته سفیدی را که به درخشندگی خورشید بود مشاهده کردم. به آن حضرت عرض کردم: پدر و مادرم فدای تو باد! این لوح چیست؟ فاطمه(س) فرمود: «این لوحی است که خداوند ـ عزوجل ـ آن را به رسولش محمد مصطفی(ص) اهدا نمود. در این لوح نام پدر و همسر و فرزندانم و نام اوصیا و امامانی که از نسل فرزندانم هستند ذکر شده است. پدرم رسول خدا آن را به من بخشیده است تا با نگاه کردن به آن دلم شاد شود». سپس مادرت فاطمه(س) آن لوح را در اختیار من قرار داد. من آنچه در لوح نوشته شده بود خواندم و نسخهای از روی آن نوشتم. جابر صحیفهای از پوست نازک آورد، آن را گشود و به رؤیت پدرم رسانید. پدرم به جابر فرمود: جابر! حال به صحیفهای که در نزد توست بنگر تا برای تو از حفظ بخوانم. جابر به نسخهای که در دستش بود، نگریست و پدرم تمام مطالب صحیفه را از حفظ برای جابر خواند. سوگند به خدا حرفی از کلام امام با حرفی از صحیفهای که در دست جابر بود مخالف نبود. پس از آنکه قرائت امام به پایان رسید جابر گفت: خدای بزرگ را شاهد میگیرم که آنچه در صحیفه نزد فاطمه(س) دیدم همین بود که شما خواندید…
متن این لوح شریف و حدیث قدسى در کتب معتبری چون کافى و کمال الدین آمده و از زیباترین و قوى ترین متون امامتى است.اسامى دوازده اختر تابناک امامت با مشخصات در این منشور جاوید آمده است به این ترتیب: حضرات على ،حسن،حسین ،علی بن الحسین،محمد بن على،جعفر بن محمد،موسى بن جعفر،علی بن موسى،محمد بن على،علی بن محمد،حسن بن على،محمد بن الحسن صلوات الله علیهم اجمعین.در مورد امام دوازدهم این تعبیر در حدیث شریف است:
“آنگاه(پس از اویعنى حسن بن علی)حجت خویش را با آمدن فرزندش م ح م د که رحمت برای جهانیان است تکمیل خواهم نمود.قدرت و کمال موسوى و عظمت و نور عیسوى و صبر ایوب ،همه را در او می بینید…آنان به حقیقت حجت و اولیای من در زمین خواهند بود. به واسطه اینان هر فتنه کور و سیاه و زلزله را ازخلق دور خواهم ساخت و با آنها حرکت های ظریف و پنهان [معاندان دین الاهى]کشف می شود و قید و بندها و زنجیر های بندگى از دوش خلق بر داشته می شود.صلوات و رحمت خداوند بر آنان باد! اینان همان هدایت یافتگانند”…
