یک ادعا فرا روی تاریخ ! یک مبارز طلبى بزرگ! یک تحدّی آشکار و بدون زمان! : “اگر همه انسانها و جنّیان جمع شوند و دست به دست هم دهند و با کمک هم سعى کنند تا همچون این کتاب قرآن را بیاورند،نخواهند توانست همانند آن را بیاورند” و دیدیم که نتوانستند و نخواهند توانست.این معنای جاودانگی این دین است و معجزه جاوید آن یعنى قرآن! (قُل لَّئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنسُ وَالْجِنُّ عَلَىٰ أَن یَأْتُوا بِمِثْلِ هَٰذَا الْقُرْآنِ لَا یَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ کَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیرًا)…
خوب است این کتاب را از زبان خودش ، بیشتر بشناسیم: این منشور جاودانه ، آخرین کتاب الاهى است که هدایت جهانیان در دستور کار اوست (تَبَارَکَ الَّذِی نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعَالَمِینَ نَذِیرًا)؛این کتاب تبیان همه چیز و رحمت و بشارت برای مسلمانان است( وَنَزَّلْنَا عَلَیْکَ الْکِتَابَ تِبْیَانًا لِکُلِّ شَیْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَهً وَبُشْرَىٰ لِلْمُسْلِمِینَ)؛این کتاب،شفاء و رحمت برای مومنان است( وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَهٌ لِلْمُؤْمِنِینَ)؛در این کتاب،تفصیل هر موضوعى ،موجود است و برای مومنان به خویش،هدایت و رحمت است(وَتَفْصِیلَ کُلِّ شَیْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَهً لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ)؛این کتاب ،موعظه ای از جانب پروردگارتان و شفای سینه هاست و هدایت و رحمت برای مومنان(أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْکُم مَّوْعِظَهٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَشِفَاءٌ لِّمَا فِی الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَهٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ )…این مجموعه “هدایت “و “رحمت “و “موعظه” و”شفای سینه ها”و”بشارت “و “تبیان همه چیز”، یک برنامه زندگى همیشگى برای همه نسل ها بوده و خواهد بود…
“اعجاز” است چون کسی همانند آن نیاورده و “جاوید” است زیرا ناسخى ندارد و داروی آلام انسانها در همه دوره هاست.آیا اعجاز آن فقط بخاطر ادبیات و الفاظ آن است یا محتوا و مفاهیمش یا هر دو؟ بله هر دو.ظرف و مظروف هر دو اعجازند و شگفت.به فرموده پیامبر(ص) دانشمندان از آن سیر نمى شوند و عجائبش ، پایان ندارد(لا تشبع منه العلماء و لا تنقضى عجائبه) و به توصیف امیرالمومنین (ع) در نهج البلاغه:”چراغى که فروزندگیش کاستى نیابد، دریایى که ژرفایش دانسته نگردد و راهى که رونده اش را گمراه نکند و پرتوى که روشناییش تاریکى نگیرد و فرقانى که برهانش خاموشى نپذیرد و بنیانى که ارکانش ویران نگردد و شفایى که در آن بیم بیمارى نباشد و پیروزیى که یارانش منهزم نگردند و حقى که یاورانش مغلوب و خوار نشوند. معدن ایمان است و عین ایمان، چشمه هاى علم است و دریاهاى آن، باغهاى عدل است و آبگیرهاى آن، سنگ بناى اسلام است و شالوده آن، وادی هاى حق است و دشتهاى هموار آن. دریایى است که بردارندگان آب خالیش نسازند چشمه هایى است، که هر چه از آب آن کشند، پایان نپذیرد…”
مگر کسی توان هماوردی با خدا در معجزات را داشته و دارد؟هرگز! اگر کسی توانست چون بینات و معجزات موسى و عیسى بیاورد،همچون قرآن را هم خواهد آورد! نیاورده اند و نخواهند آورد.در مورد اعجاز قرآن باید افزود بسیارى از شگفتى هایش را باید حاملان علم آن یعنى پیامبر و امامان علهم السلام تبیین نمایند(بَلْ هُوَ آیَاتٌ بَیِّنَاتٌ فِی صُدُورِ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ).تفصیل علومش را باید از راسخون در علم قرآن پرسید که اهل بیت پیامبرند(أَیْنَ الَّذِینَ زَعَمُوا أَنَّهُمُ الرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ دُونَنَا؟).دعا کنیم بیاید شریک و راسخ امروزین علم قرآن یعنى حضرت صاحب الزمان سلام الله علیه، تا در محضر نورانى او حاضر شویم و از او شگفتى های قرآن را بشنویم و لذت بریم…
