خطاب به او گفتم:”آیا مى توانم برادر تو باشم”؟! گفت:آرى. گفتم :چگونه؟ گفت:روز عید غدیر به تو خواهم گفت.عید غدیر که آمد به خانه اش رفتم.دیدم دوستان خوب دیگری هم هستند.بعد از شادباش های عید، رو کرد به همه و گفت:دوستان! امروز مى خواهیم علاوه بر دوستى با هم برادر هم بشویم.آیا همه می پذیرید؟ گفتیم : البته، ما سالهاست با یکدیگر در مسیر ایمان،دوست و همراه و همکاریم .چه بهتر که برادر هم باشیم.گفت:برای اینکه برادر بشویم باید آدابى را انجام دهیم.دستها را در دست یکدیگر گذاریم و یکى از ما متن عقد یا پیمان را بخواند و بقیه بگویند:پذیرفتیم.در این پیمان متعهد مى شویم اگر اهل بهشت شدیم بدون برادر خود قدم به بهشت نگذاریم و نیزحداقل به سه حق از حقوق برادری عمل کنیم و آن سه حق عبارت است از : شفاعت از یکدیگر، دعا براى یکدیگر و دیدار یکدیگر.آماده هستید؟گفتیم :البته!
همانطور که گفته بود.حلقه زدیم و هرکس دست یکدیگر را گرفت بطوری که با هر دو دست به یکدیگر متصل شدیم.خود او متن پیمان را این چنین خواند: “وآخَیْتُکَ فِی اللَّهِ وَ صَافَیْتُکَ فِی اللَّهِ وَ صَافَحْتُکَ فِی اللَّهِ وَ عَاهَدْتُ اللَّهَ وَ مَلَائِکَتَهُ وَ کُتُبَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِیَاءَهُ وَ الْأَئِمَّهَ الْمَعْصُومِینَ (ع) عَلَى أَنِّی إِنْ کُنْتُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّهِ وَ الشَّفَاعَهِ وَ أُذِنَ لِی بِأَنْ أَدْخُلَ الْجَنَّهَ لَا أَدْخُلُهَا إِلَّا وَ أَنْتَ مَعِی.بعد برای آنکه همه از متن آن مطلع باشند آن را ترجمه کرد: به خاطر خدا با تو برادری و صفا ویکرنگی میورزم و به خاطر خدا دستم را در دستت قرار میدهم و در پیشگاه خدا و فرشتگان و کتابها و فرستادگان او عهد میکنم که اگر از اهل بهشت و شفاعت باشم و اجازه ورود در بهشت را یابم، بدون تو وارد بهشت نشوم.همگى گفتیم: قَبِلْتُ یعنى پذیرفتم. سپس ادامه پیمان را خواند: “أَسْقَطْتُ عَنْکَ جَمِیعَ حُقُوقِ الْأُخُوَّهِ مَا خَلَا الشَّفَاعَهَ وَ الدُّعَاءَ وَ الزِّیَارَه” و چنین ترجمه کرد: تمام حقوق برادری به جز حق شفاعت و دعا و دید و بازدید را از تو ساقط کردم. باز همگى گفتیم:قَبِلْتُ یعنى پذیرفتم…و بدین ترتیب با هم برادر شدیم و دهان ها را شیرین کردیم!
یکى از برادران از سابقه این پیمان پرسید. او در پاسخ گفت:عَقد اُخوّت به معنای «پیوند برادری»، (در عربی: مؤاخاه) پیوندی است که میان دو مسلمان بسته میشود تا با یکدیگر برادر باشند. معروفترین عقد اخوت مربوط به پیمانی است که پیامبر(ص) بین مهاجران و انصار بست و بدینگونه آنها با هم برادر شدند.خود پیامبر نیز با على علیه السلام عقد اخوت بست و این پیوند برادرى از متواترات تاریخی است که بجز منابع شیعى، بسیاری از منابع اهل سنت نیز این واقعه را نقل کردهاند که علامه امینى در کتاب گرانسنگ الغدیر به پنجاه مورد از آنها اشاره کرده است.اجرای عقد اخوت جزو اعمال مستحب در روز عید غدیر است که در جوامع شیعى در سراسر جهان انجام مى شود و در این روز، افراد با خواندن عقد اخوت میتوانند برادر دینی همدیگر شوند.پرسیدم:آیا خانم ها هم مى توانند با یکدیگر چنین پیمانى به عنوان پیمان خواهری ببندند؟گفت:آری ،همین متن را به همین ترتیب که ما اجرا کردیم مى خوانند فقط ضمیر به آنتِ و عنکِ تبدیل مى شود.
گفتم:خوشا به سعادت آنها که پیمان برادرى شان در حضور پیامبر(ص) انجام شد.نگاه معناداری به من کرد و گفت:امروز هم ما در منظر و مشهد فرزند پیامبر یعنى حضرت مهدی ارواحنا فداه هستیم و ایشان ناظر و شاهد بر این اخوت است.بویژه که همگى در راه آن عزیز با هم برادر شده ایم تا پشت به پشت هم دهیم و مرزبان مهدوی باشیم و افتخار خدمتگزاری ایشان را داشته باشیم.غم مدار که برادری ما در راه اوست و آن پدر مهربان،هوای برادران را دارد…
