اولین حقوقش را که گرفت از این که استقلال اقتصادی پیدا کرده بال در آورده بود! شب ها در صفحات دنیای مجازی یا دوستان دانشگاهى تحت بمباردمان تبلیغات فمنیستى و شعارهای تساوی حقوق زن و مرد و استیفای حقوق از دست رفته بانوان و رفع ستم و ظلم از جامعه زنان بود و راستش کمی هم این حرف ها باورش شده و دیگر در انجام وظایف دینى هم کوشا نبود و رنگى می پوشید و می خواست متجدد جلوه کند و أنگ أُمّل به او نچسبد!
بخاطر خویشاوندی نمی توانستم به سرنوشت او بی تفاوت باشم.به همسرم گفتم به رسم مهمانى دعوتش کند تا فرصت صحبت پیش آید.آن شب آمد و خوشبختانه بهانه ای طبیعى برای گفتگو فراهم شد و بسیار صحبت کردیم…
…زنان ما همپای مردان در روستاها و مزرعه ها کار می کردند و در نوع وقایع مهم خانواده مثل معیشت و ازدواج و خرید خانه و سفر ، همراه و یاور و تصمیم گیر بودند و هرگز فکر نکردند حقوقشان پایمال شده چرا باید چشممان به غرب باشد تا حقوق زنان استیفا شود؟مگر کتاب زندگى آنها قرآن ،آنها را تا جایگاه والای قرب الاهى بالا نبرده از نماز تا روزه و احسان و حج و علم و دانش به ملکوت الاهى بار نداده است؟مگر همه دغدغه های مادی آنها را توسط همسر تضمین ننموده است؟غربی که زنان را وسیله تبلیغ کالا کرده کجا می تواند چون خدا سعادت او تضمین کند؟
گفت : ولی بعضی مردان به زنان با دید نابرابر می نگرند و احترام و ارزش چنانکه خدا فرموده برای زنان و همسران نگاه نمی دارند؟ گفتم متخلف همه جا هست،مگر در غرب همه ارزش زنان را پاس می دارند؟ مهم اعتماد است به قانون الاهى که سعادت زن و مرد را در پرتو شریعت تضمین نموده است.گفت سهم من در فعالیت های اجتماعى تا کجاست؟گفتم تا هرجا که مردان فعالیت اجتماعى می کنند زنان هم هستند.زنان فقط از جهاد با شمشیر معاف شده اند آن هم برای پشتیبانى از کانون خانواده و خدمات پشت جبهه است و گرنه در تبلیغ دین و خدمت به مردم همپای مردان مسئولند.اما باید دانست زن چون ریحانه است و باید شأن و ظرافت او در کارسپاری ها لحاظ گردد…
گفتم و گفت تا رسیدیم به مسئولیت های این زمانى.گفتم امروز بطور مساوی زن و مرد برای مسئولیت های ناشی از انتظار و خدمتگزاری به آستان مهدوی وظیفه مندند.حتى روایات از زنان به عنوان بخشی از سیصد و سیزده سردار آن امام همام نام برده اند. حاشا که گمان رود که نقش بانوان در این مصاف کمتر از مردان است.همه شیرمردان و شیرزنان منتظر، همپای هم در روزگاران غیبت باید چنان تلاش کنند که لبخند رضایت بر چهره امامشان بنشانند.سهم زنان در این مسئولیت خطیر اگر بیشتر نباشد،کمتر نیست زیرا علاوه بر مسئولیت های شخصی ،پرورش فرزندان منتظر نیز بر عهده آنان است…
