با بچه های دیگر پول مى دادیم و شانسی می خریدیم در بسته هایی قشنگ .بعضی از آنها را که باز می کردیم جایزه های خوبی داشت و بعضی پوچ بود و موجب افسوس می شد و می گفتیم حیف پولی که بابتش داده بودیم! گاهى هم گردو و بادام و فندق می دادند که بازی کنیم یا بخوریم ، وقتی با شوق و ذوق می شکستیم تا مغزش را بخوریم ،می دیدیم پوک است و مغزی درونش نیست…بزرگتر که شدیم دیدیم خیلی آدم ها،وعده ها،عنوان ها، شخصیت ها و حزب ها علیرغم بسته بندی های پر طمطراق و قشنگ ،وقتى به درونشان می رفتیم یا به آنها نزدیک می شدیم می دیدیم مثل همان شانسی ها فاقد مغزند و علیرغم ظاهر زیبا و دهان پرکن و فریبا،پوچ یا پوک هستند!
آرزویی دارید و فکر می کنید وقتى به آن برسید سعادتمند می شوید.چند سال می دوید و زحمت می کشید تا به آن برسید اما وقتى می رسید می بینید اشتباه فکر می کردید و نه تنها سعادتمند نشدید بلکه چند سال از عمر تجدید ناپذیر خود را هم به باد فنا دادید.بعضی ها همه عمرشان اینگونه است ، جوانى و سرمایه خود را برای چیزی می دهند که پوچ است و در ازای آن سرمایه ، پوچى بدست می آورند مثل کسانى که در قمار همه چیز خود را حتى خودش را هم می بازد و به بردگى می افتد.به تعبیر قرآن: بگو آیا مى خواهید زیانکارترین آدم ها را به شما معرفى کنم؟ آنان کسانى هستند که همه تلاش آنها در دنیا پوچ می شود در حالیکه خود می پندارند کار خوبی انجام داده اند(قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُمْ بِالأَخْسَرِینَ أَعْمَالًا * الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَهُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعًا ) …
راه رهائی از پوچى و پوکى چیست؟راه بدست آوردن بهترین ها و سودمندترین تجارت ها در زندگى این جهانى کدام است؟ چه کنیم آخر عمر با قدی خمیده و موئی سپید و عصائى در دست ، افسوس نخوریم که محصول مزرعه عمرمان فاسد بوده است یا اصلاً محصولی نداشته و پوچى درو کرده ایم؟ اگر از قرآن بپرسیم می فرماید: ایمان به خدا و پیامبرش و تلاش در راه خدا با اموال و جان های خویش (یا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا هَلْ أَدُلُّکُمْ عَلَى تِجَارَهٍ تُنْجِیکُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِکُمْ وَأَنْفُسِکُمْ )…
این قانونمندی را حضرت امام هادی علیه السلام در چند کلمه طلائى از زیارت جامعه تبیین نموده است:هرکه در زندگى به سراغ شما اهل البیت علیهم السلام آمد،نجات یافت و هرکه نزد شما نیامد پوچ و هلاک شد(من اَتاکم نجىٰ و من لم یأتکم هلک).زیرا اصولاً حیات طیبه در سیره شما تجلی پیدا کرده و هرکه زندگى خوب می خواهد باید گام جای گام شما گزارد.حالا که عشق به این خاندان،شما را ولائى کرده و به دوران مهدوی رسانده است،راه رهایی از پوچى را در پیروی از مرام مهدوی بجوئید و به سیره و فرمان او دست توسل و تمسک زنید و به او و راهش خدمت کنید تا همه لحظه های زندگى تان زرین شود و بسته عمرتان جایزه های بزرگ یابد: (ذَلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ یَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَیُدْخِلْکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ …)
