همچون کودکی که هنگام ترس و نیاز به آغوش مادر یا پدر پناه می برد ، چنگ در لباس او می زند ،دست او رامحکم می گیرد و رها نمی کند، باید به ریسمان الاهی (آل الله)چنگ زنیم و عروه الوثقى را رها نکنیم و به آنها التجا بریم.این است معنای توسّل و تمسّک و اعتصام که به آن مأمور شده ایم: وقت است برداری دگر دست توسّل/ نى فرصت خسران و نی وقت تعلّل/مائیم و یک دنیا نیاز و فقر و حرمان/ تنها توسل می کند این درد، درمان /جز تمسک رهی به جائی نیست/جز توسل، نجات ممکن نیست/رهسپارم به راه آل الله/ اعتصامم به ذیل حبل الله…
تمسّک واژه ای قرآنی است به معنای درآویختن و چسبیدن و پناه بردن: هر کس به طاغوت کفر ورزد و به خدا ایمان آورد، به دستاویزی استوار و محکم چنگ زده است، دستاویزی که ناگسستنی است(فَمَنْ یَکْفُر بالطاغوت و یُؤمن باللّه فقد استمسک بالعُروهِ الُوثقی لا انْفِصامَ لها).”اعتصام” نیز چنین است یعنی چنگ زدن و پیروی کردن:به ریسمان الاهی چنگ زنید و پراکنده نشوید(واعتصموا بحبل الله و لا تفرقوا).”توسّل” نیز درخواست و طلب و عرض حاجت از طریق وسیله است(وابتغوا الیه الوسیله).انسان به دلیل نیازهایش و تضمین سعادتش ناگزیر از توسل و تمسک و اعتصام است…
به راستی سپاسگزار آن خدائی هستیم که ما را در این دنیای پرخطر، هدایت فرمود و به راه اسلام و اهل البیت رهنمون ساخت و در زمره متمسکان به ولایت امیر مومنان و امامان از نسل او قرار داد.بر این نعمت باید هماره شکر گزار بود و خواند: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ»؛ خدا را شکر که به ما توفیق تولّی و تمسّک به ولایت امیرالمؤمنین و امامان معصوم علیهمالسلام را داده است …
امروز تمسّک و توسل و اعتصام ما به حبل ولای صاحب الزمان علیه اسلام است. تنها اوست که بدون هیچ منت و فخرى همچون پدری مهربان و مادری دلسوز و به عنوان دست توانای حق، ما را در آغوش مهر خویش پناه می دهد و از تمام خطرات حفظ می کند.مهم این است که دامنش را رها نکنیم و محکم بچسبیم و حقیقتاً او را پیروی کنیم.کنه معنای تمسک و اعتصام،پیروی و تبعیت و همراهی است.
اگر چنین کردید مطمئن باشید سعادتمندید در دو جهان!
