زیباترین خواسته هایت را نگهدار برای وقتی که محبوب تورا به حضور پذیرفته و اجازه سخن و عرض حاجت داده است.برای آن لحظات زیبا که به گوش نشسته و می خواهد بداند تو چه چیزی از او می خواهی؟ از کدام کمبود رنج مى بری یا از کدام مشکل،گلایه داری و از کدام درد شکوه می کنی ؟اگر در این ملاقات به تو گفته شود فقط یک تقاضا از تو پذیرفته می شود،تنها تقاضای تو چیست یا از بین همه تقاضاهایت اولویت را به کدام تقاضا می دهى؟ بلی، “قنوت”، همان فرصتی است که خدا به تو داده است که این تقاضای ویژه را با او مطرح کنى…
قنوت،به معنای دعا،فرمان برداری و تواضع است.شما را در نماز به بارگاه الهی بار می دهند و در این میهمانی اجازه پیدا مى کنید دست ها را مقابل چهره گیرید و در هیأت طلب در آئید و متواضعانه خواسته خود را مطرح کنید. در آن لحظه ،همه خواسته ها از جلوی چشمان شما رژه مى روند و می خواهند مطرح شوند اما شما هوشمندانه خواسته اى را مطرح مى کنید که بالاترین و با اولویت ترین خواسته شما و نیز خواسته همه مومنان حتی خود ولی خداست:تعجیل در گشایش کلی همه امور جهان؛آمدن هنگامه ظهور صاحب الزمان حضرت امام زمان علیه السلام.
آری این نه خواسته اى است که تنها بر زبان ما جارى شود بلکه خواسته همه خواستاران است ،در خواست همه انبیاء و اولیاست.اصولا تاریخ در انتظار آن لحظه موعود است.خوب گفته است صابر خراسانى: در قنوت دلمان خواهش باران داریم/ندبه خوانیم و تمنای بهاران داریم/شهرمان را ز رخ چون قمرت روشن کن/ کوچه ها را پر از نسترن و سوسن کن/ آسمان خواهش یک جرعه نگاهت دارد/ نه که ما فاطمه (س) هم چشم به راهت دارد…
مولای تو وقتی خود به نماز می ایستد ، با ذکر او همه فرشتگان ذکر گفته و تهلیل و تسبیح و تکبیر گویان می شوند و وقتی دستان خود را به قنوت مى گشاید،زیباترین لحظه های نیایش رقم مى خورد…این است که در زیارت آل یاسین به این لحظه های جاودانی سلام می کنى:السلام علیک حین تصلّی و تقنت : سلام بر تو آنگاه که در نماز و قنوت هستى…گمان نداریم کسی شیفته مولای خود باشد و گل دعای فرج را در گلدان قنوت هر نماز خود ننشاند و این دعا را بر همه خواسته های خود اولویت ندهد و بر آن اصرار نورزد…
