از زیباترین وجوه هویت انسانی،دعا و نیایش است زیرا نشان مى دهد او به شناخت والائی از خود و جهان و خالق دست یافته است: از سوئى حقارت خویش را در گستره عظیم خلقت دیده و از سوی دیگر عظمت بی منتهای خالق را وجدان نموده و لذا فطرتا برای رفع نیازها و وصول به آرمان ها و رشد و تعالی،دست نیاز به سوی معبود خویش گشوده است.کسانی که به این پایه از معرفت نرسیده باشند با فرهنگ دعا و نیایش، بیگانه و در غفلت غوطه ورند…
این متکبران و مستکبرانند که می پندارند کسی هستند و قدرتى دارند و بی نیازند! نمرود هم که باشند،پشه ای در بینی آنها رفته و کوس قدرت پوشالی آنها را فریاد مى زند.این بندگان فهیم و عارف و عالم اند که اگر سلیمان زمان هم باشند دست نیاز به سوی خالق شان دراز نموده و پیشانی عبودیت بر خاک می سایند.آنها به این باور نائل آمده اند که عزت و ذلت دست خداست که هرکس را بخواهد عزیز یا ذلیل کند(تُعزّ من تشاء و تذلّ من تشاء) و اگر کسی این شناخت را نداشته باشد و از او نطلبد و دعا نکند جایگاهی نزد خالق ندارد(قل ما یعبؤ بکم ربّی لولا دعائکم)…
در سخت ترین شرایط خود را تنها احساس نمی کنیم و از خالق هستی استمداد می کنیم:اینان آموزگاران ما در دعا و نیایش هستند:یونس در شکم ماهی،ایوب در اوج بیماری،یعقوب در فراق و جدائی،ابراهیم هنگام رها شدن در آتش،اسماعیل در هنگام سربریدن،پیامبر در شرایط دشوار تنهائی و محاصره اقتصادی و جنگ ها و امامان در شرایط زندان و شهادت،با دعا و نیایش خالق خویش را صدا زدند و پاسخ گرفتند چرا ما دعا را رها کنیم؟
خدای مهربان وعده اجابت داده و فرموده مرا بخوانید تا اجابت کنم(ادعونی استجب لکم).اجابت در یک فرایند کلی حتماً انجام خواهد شد اگر به صلاح ما باشد اینجا و اگر به صلاح ما نباشد با جبران اخروی انجام خواهد شد.لذا باید از خواسته خود دست نکشیم و دعا را تکرار کنیم که در هر صورت این دعا تأثیر خود را خواهد نمود چنانکه بنی اسرائیل با دعای خود،ظهور منجی را ١٧٠سال به جلو انداختند.دعاهای شما برای تعجیل در فرج حضرت مهدی عجل الله فرجه که بسیار به آن توصیه شده اید،حتماً موثر است و خود آن حضرت به فراوانی دعا امر فرموده و آن را موجب گشایش شمرده اند…
