امروز با دوستان کلاس مروری داشتیم بر اصلی ترین شاخصه وجودی انسان یعنی فطرت . فطرت یعنی همان نهاد و هویت اصلی که انسان برآن آفریده شده و تکوین یافته است و اگر از دستکاری های محیطی یا حجاب های مختلف در امان بماند در همه انسان ها در هرکجا و هر زمان، یک نمود را آشکار خواهد کرد.
یکی از ویژگی های این نهاد، خداشناسی است یعنی انسانها فطرتاً خداشناس آفریده شده اند و باور به خدا در نهاد آنهاست و نیاز به ایجاد آن در ایشان نیست.او اگر فارغ البال صدای درون خود را بشنود در می یابد که قیوم و نگهدارنده و مغیّری دارد که لحظه به لحظه او را تغییر می دهد و از حالی به حال دیگر می برد و زمام این تغییرات و تبدیلات در دست خودش نیست.می یابد قیومی دارد که او را آفریده و هم اکنون نیز در هر آن تغییر و تبدیل می دهد.ممکن است بر اثر اشتغالات و القائات محیطی و تعلیمی این فطرت محجوب ماند اما با یک تذکر و مراجعه نفسی به خویشتن ،صدایش شنیده خواهد شد…
وظیفه پیامبران و حجج الاهی، بیدار کردن همین فطرت است که اگر بیدار شود یا از حجاب های مختلف که او را پوشانده اند رها گردد خالقش را می یابد.پیامبران پس از این بیدار سازی به او می آموزند که چگونه با این قیوم ارتباط برقرار کرده با او به نیایش پرداخته و دستورات او را برای زندگی سعادتمندانه دریافت کنند…
بعضی گمان می کنند باید برای انسانها ،ساعت ها بحث های فلسفی و کلامی کرد تا به خدا باورمند شوند،خیر، اینگونه نیست.انسانها فطرتاً خداشناسند و چون آنها را به این نهاد با تذکرات و تنبهات ارجاع دهی خدا را خواهند یافت بلکه نوعاً همان بحث ها و جدل ها حجاب خواهد شد که در پیچ و خم های الفاظ،نهاد فطرت محجوب بماند.
بیشترگرفتاری های انسان ها از گذشته تا به حال همین حجاب ها بوده که بر فطرتش نهاده شده است و گرنه این فطرت او را نزد رسولان و حجت های الاهی خواهد برد که برای سعادتمند کردن او از سوی خالقش ،اعزام شده اند.
برای همین است که وقتی انسان های امروزی را در هرکجای عالم پس از بیدار سازی فطرت خداشناسی، متوجه نجات بخش و موعود الاهی (برای رهایی او و جهان از همه زشتی ها و ظلم ها و فسادها) می کنید فطرتاً می پذیرند و همراه می شوند.
امامی که وقتی بیاید برخلاف روش های متداول ،سخنانش بر دل می نشیند و جان را هوشیار و بیدار و نفس ها را مهذب می نماید و علومی را آشکار می کند که ذره ای از آن سابقه نداشته و این علوم انسان را به معارف علوی و عرشی می رساند و تا ملکوت قرب الاهی بالا می برد و سیر می دهد.
خدایا آن روز را نزدیک فرما…آمین
