چه شگفت اند بعضی فرصت ها که سرنوشت های ویژه ای را رقم می زنند: فرصت های طلائی که می توانی به عرش روی یا در حضیض فرش بمانی . پرواز کنی و سدره نشین شوی یا درجا بزنی و به چاه سقوط کنی.این تصمیم توست که دو سرنوشت متفاوت را برایت به دنبال دارد.
معاویه چند امیر لشکر سپاه حضرت مجتبی (ع) را شبانه دعوت کرد و آنان را با پیشنهادهای وسوسه انگیز مال و منال فریفت و خواست که جنگیدن در سپاه امام را وا نهند.آنان پول را انتخاب و امام را رها کردند و با این تصمیم از اوج یاری خلیفه الله به حضیض دنیا پرستی سقوط کردند و برعکس یاران حضرت سیدالشهداء در شب عاشورا که امام آنها را بین رفتن و نجات یافتن یا ماندن و شهید شدن ،مخیّر کرد، ماندن را انتخاب کردند و با این تصمیم به مقامی دست یافتند که قابل توصیف نیست به نوعی که همه اولیای الاهی به آن مقام غبطه خورند و در شأن انها گویند:”بابی أنتم و امّی طبتم و طابت الارض التی فیها دفنتم “…
بروید یا بمانید؛ بخورید یا نخورید؛ بگیرید یا نگیرید؛ بجنگید یا نجنگید؛ پایداری کنید یا سستی؛ طاعت کنید یا عصیان؛ آبرویی را بخرید یا بریزید؛بر عهدی که بستید ثابت قدم بمانید یا بشکنید و عهد شکن شوید؛ دلی را بنوازید یا بیازارید؛مأموریت گریز شوید یا مسئولیت پذیر؛ صالح باشید یا طالح؛ شیطانی زندگی کنید یا رحمانی و هزاران موقعیت و فرصت دیگر که تصمیم شما آن را در دو سوی سعادت یا شقاوت رقم خواهد زد.
گمان مبر که هماره در این آزمون سربلند بیرون خواهی آمد.آنقدر این لحظه ها حساس هستند که به مختصر غفلت شما ، سرنوشت تان متفاوت خواهد شد.خیلی مراقبت می خواهد نلغزیم و سقوط نکنیم و همه داشته ها را که به زحمت بدست اورده ایم از دست ندهیم.غرور گاهی همه زندگی مان را به یک تصمیم نابجا به حراج شیطان می گذارد چنانکه بسیاری را خوانده و یا دیده ایم که چنین شده اند…
از اساتید آموخته ایم در این مواقع حساس و خطر خیز از کسی مدد گیریم و در پناهش درآئیم که توان حفظ ما را از مهالک داشته باشد و خود را به او سپاریم تا از فتنه ها سالم بیرون مان آورد که تجربه نشان داده هرکه در کهف حصین او درآمد نجات یافت و هرکه در نیامد هلاک شد(من اتاکم نجی و من لم یأتکم هلک).
اصولاً شب های تصمیم و یا روزهای انتخاب را سخت مراقبت کنیم و به مولایمان حضرت بقیه الله ارواحنا فداه متمسک شویم که امداد نماید تا انتخاب ما الاهی باشد و مورد رضایت خود ایشان واقع شود…
