منتظر و فراموشى

 

فراموشی جزو خمیر مایه انسانی است١ و درمانش یاد و ذکر و هشیاری و بیداری است!
بر بعضی از فراموشی ها، عتاب و عقاب نمی شویم زیرا اضطراری است٢ اما بر بعضی دیگر مجاز نیستیم و باید مواظب باشیم دچار نشویم همچون فراموشی خدا و امام و معاد و همچنین فراموشی نصیب خویش از دنیا و مواردی دیگر٣.
این است که هماره به ” یاد و “ذکر” مأمور شده ایم۴ و وظیفه رهبران الاهی نیز تذکر و یاداوری و ابلاغ و هشدار است تا فراموشی خطوط قرمز ، دنیا و آخرت ما را تباه نکند۵.
اما چه کنیم که از فراموشی برهیم:
ایجاد یک سامانه “یاد”( که یک فعل نفسی است) در خویش، می تواند ما را از فراموشی رهایی بخشد، این سامانه را به فراخور شاکله و روحیات و ویژگی های خود می توانیم کشف و به کار اندازیم بدینگونه که قرارهایی در ساعات شبانه روز با خودمی گذاریم و خود را به انجام آنها ملزم می کنیم: خواندن آیات یا ادعیه یا متون خاص، گذاشتن تابلوها در معرض دید، سپردن به دوستان برای یادآوری به ما، گذاشتن آلارم ها در گوشی همراه و ابتکارهایی از این قبیل می تواند گزینه های خوبی باشد.

در رأس خطرناک ترین فراموشی ها، فراموشی خدا قرار دارد زیرا موجب می شود شأن انسانی خود را هم فراموش کنیم که کلید همه شوربختی هاست( نسوا الله فأنساهم انفسهم)۶
و بدنبال آن فراموشی راهنمای راه و حجت و آیت الاهی است که بی او و هدایتش راه را گم خواهیم کرد و اسیر گرگ های راه( شیاطین) شده و فراموش خواهیم گشت.اما اگر با او باشیم و مهرش به دل گیریم و تولایش داشته باشیم، پیامبر خدا بهشت را برای ما ضمانت فرموده است.٧
این است که باید هماره بیدار بود تا دستمان از دست ولی الله بیرون نیاید تا با تمسک به حبل ولایش، از همه خطرات مصون باشیم.انسان های موفق کسانی هستند که لحظه ای از امام خود غافل نباشند و او را فراموش نکنند و به او متوسل و متمسک باشند و زبان حالشان این باشد که:
نه فراموش شوی نی روی از این دل ریش/ که محال است فراموش کنم هستی خویش
من خریدار ولای تو شدم عهد الست/ می کنم فخر شب و روز براین مسلک و کیش…

ابداً والله لا أنسی امامی / و قلبی شاهد هذا البیان

هو نوری و ملجائی وکهفی / ولا انساه فی طول حیاتی

لـلـمنتظر نـحن الفدا/ لن ننساه طول المدى/

فـی الازمـان یـبـقى الصدى/ لن ننساه طول المدى…

 ________________________________________________ 

١.بعضی انسان را مشتق از نسیان(فراموشی) و برخی از (انس) مشتق دانسته اند.حتی اگر انسان از انس مشتق باشد بر اثر انس و علاقه مفرط به چیزی، دیگر چیزها را فراموش می کند.
٢.پیامبراکرم(ص):[مسئولیت] نُه چیز، از امّت من برداشته شده است: خطا، فراموشى، آنچه بِدان مجبور شوند، آنچه نمى دانند، آنچه از توانشان بیرون است، آنچه بِدان ناچار شوند، حسادت، فال بد زدن، و تفکر وسوسه آمیز در آفرینش، تا زمانى که به زبان آورده نشود:
رُفِعَ عن امّتی تِسعَهٌ: الخَطَأُ، والنِّسیانُ، وما اکرِهُوا علَیهِ، وما لا یعلَمونَ، وما لا یطیقونَ، وما اضطُرُّوا إلَیهِ، والحَسَدُ، والطِّیرَهُ، والتَّفکرُ فی الوَسوَسَهِ فی الخَلقِ ما لم ینطِقْ بِشَفَهٍ. (خصال، ص ۴۱۷، ح ۹؛ بحار الأنوار، ج ۵، ص ۳۰۳، ح ۱۴)
٣.سوره قصص ایه ٧٧:«لا تنس نصیبک من الدنیا» بهره خویش از دنیا را فراموش مکن.امیرالمومنین علیه السلام در تفسیراین آیه ی شریفه می فرماید: لا تنس صحتک و قوتک و فراغک و شبابک و نشاطک ان تطلب بها الآخره. یعنی فراموش نکن سلامتی و نیرو و فراغت و جوانی و شادابی ات را که بوسیله آنها، آخرت را به دست می آوری .به عبارت دیگر فراموش مکن که باید بوسیله اینها سعادت اخروی را کسب کنی.( معانی الأخبار، ص ٣٢۵)

۴.﴿ یَاأَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْرًا کَثِیرًا﴾سوره احزاب آیه ۴٢:ای گروه مومنان، خدا را یاد کنید یادکردنی بسیار.
۵.{فَذَکِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَکِّرٌ؛ لَّسْتَ عَلَیهِم بِمُصَیطِرٍ} [غاشیه: 21-22] «مردم را پند بده و آنان را اندرز بگوی و از عذاب خدا بیم بده و به بهشت و نعمت ها نویدشان بده چون تو برای دعوت دادن مردم به سوی خدا و پند دادن آن ها مبعوث شده ای، و تو بر آن ها مسلط نیستی و نگهبان کارهایشان نمی باشی».

{‌وَذَکِّرْ فَإِنَّ الذِّکْرَى تَنفَعُ الْمُؤْمِنِینَ} (ذاریات:آیه ۵۵)وبرای مومنان ، یادآور باش زیرا یاداوری مومنان را سود می رساند.
۶. و مانند کسانى مباشید که خداى را فراموش کردند و خدا خودشان- یعنى تدبیر حال خویشتن- را فراموششان ساخت. اینانند بدکاران نافرمان: 
وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ (سوره حشر آیه ١٩)

٧.قَالَ کَذَلِکَ أَتَتْکَ آیَاتُنَا فَنَسِیتَهَا وَکَذَلِکَ الْیَوْمَ تُنسَى (سوره مریم ایه ١٢۶ )آیات من به سوی شما امد اما شما فراموش کردید. همین گونه امروز خودتان فراموش خواهید شد. 
دو روایت رفیع در لزوم پیوند و همراهی با امام عصر ارواحنا فداه:
عن الرضا علیه السلام عن آبائه عن علی علیه السلام عن رسول الله صلى الله علیه واله فی حدیث ذکر فیه اسماء الائمه علیهم السلام الى ان قال صلى الله علیه وآله:

ومن أحب أن یلقى الله وقد کمل إیمانه وحسن إسلامه فلیتول الحجه صاحب الزمان المنتظر فهؤلاء مصابیح الدجى وائمه الهدى واعلام التقى ومن

أحبهم وتولاهم کنت ضامنا له على الله تعالى الجنه …(مکیال المکارم ج١ به نقل از بحار الانوار)

عن ابی عبدالله عن آبائه علیهم السلام قال : قال رسول الله صلى الله علیه وآله : إن الله تبارک وتعالى أختار من الأیام یوم الجمعه ومن الشهور شهر رمضان ومن اللیالی لیله القدر وأختار من الناس الأنبیاء وإختار من الأنبیاء الرسل وإختار منی علیاً وإختار من علی الحسن والحسین وإختار من الحسین الأوصیاء ینفون من التنزیل تأویل القائلین وإنتحال المبطلین وتاویل الجاهلین تاسعهم باطنهم ظاهرهم وهو أفضلهم .(غایه المرام بحرانی، باب ٢٣)

دین پژوه و پژوهشگر فلسفه