به آراستگی اندام،لباس،چهره و محیط زندگی خود به ویژه در شرایط اجتماعی و استفاده از زیورها و خوراکی های پاک ، موظف و مأمور هستیم.اصولا خداوند این زیورها و نعمت ها را برای پاکان و صالحان آفریده تا از آن ها بهره مند شوند و هرگز حق محروم کردن خود و دیگران از این نعمت ها و زیورها را نداریم.
قرآن به صراحت می فرماید: [اى پیامبر] بگو: «زیورهایى را که خدا براى بندگانش پدید آورده، و [نیز] روزیهاى پاکیزه را چه کسى حرام گردانیده؟» بگو: «این [نعمتها] در زندگى دنیا براى کسانى است که ایمان آورده اند و روز قیامت [نیز] خاصّ آنان مىباشد.» این گونه آیات [خود] را براى گروهى که مىدانند به روشنى بیان مىکنیم١. و می فرماید ای فرزندان آدم و ای همه انسان ها، ما لباس و زینت را برای شما آفریدیم تا از آنها به خوبی استفاده نمائید.٢
هیچکس حق ندارد به بهانه های نادرست، ژولیدگی و پلشتی و فقرنمائی و آشفتگی و ریاضت و رهبانیت پیشه کند که چنین رفتارهائی جایز نیست بلکه برعکس در ابواب فقهی ما دستورات فراوانی در آرایش بدن و اندام ولباس و نظافت و پاکی خود و محیط زندگی ولزوم استعمال بوی خوش و داشتن ظاهری آراسته و نیز درحرمت و مذمت گوشه گیری و رهبانیت وارد شده است.٣
امام صادق سلام الله علیه فرمودند: خداوند دوست دارد وقتی نعمتی را به بنده اش عطا نمود او از آن بهره گیرد و ظاهرش نماید. زیرا خدا زیباست و زیبائی را دوست دارد(ان الله جمیل یحب الجمال)۴
همانطور که خدا خویش را به صفت جمیل ، ستوده است خلیفه او نیزکه مظهر اوست، جمیل و زیباست. امروز امام عصر ارواحنا فداه مظهر جمال الاهی است و یاران او نیز باید دارای این کمال باشند و به آراستگی خود بسیار اهمیت دهند چه به شکل فردی یا در محیط خانواده و اجتماع. به ویژه وقتی برای تبلیغ در محیط های عمومی ظاهر می شوند به آراستگی بدن و لباس و زیبائی و نظافت و خوشبوئی خود اهتمام کنند تا کاملاً مورد پذیرش واقع شده و سخن شان پذیرفته شود. چنین است رسم منتظران و مبلغان مظهر جمال الاهی و مقام خلیفه اللهی یعنی مولای زیبائی ومهربانی حضرت مهدی (ع) که جانهای ما فدایش باد!
_____________________________________________
١.سوره اعراف، ایه ٣٢: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَهَ اللّهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِی لِلَّذِینَ آمَنُواْ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا خَالِصَهً یَوْمَ الْقِیَامَهِ کَذَلِکَ نُفَصِّلُ الآیَاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ
٢.سوره اعراف آیه ٢۶:” یا بَنِی آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَیْکُمْ لِباساً یُوارِی سَوْآتِکُمْ وَ رِیشاً” کلمه” لباس” در اصل مصدر است و در اینجا به معناى چیزى است که براى پوشیدن و پوشانیدن بدن صلاحیت داشته باشد.” ریش” به معناى هر پوششى است که مایه زینت و جمال باشد، این کلمه در اصل لغت به معناى پر پرندگان است، و به اعتبار اینکه پر پرنده مایه زینت آن است در غیر پرنده نیز استعمال مىشود، و چه بسا به اثاث خانه و متاع آن نیز اطلاق شود.
و گویا مراد از اینکه فرمود:” ما بر شما لباس و ریش نازل کردیم” این باشد که ما آن را براى شما آفریدیم، هم چنان که در آیه” وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِیدَ فِیهِ بَأْسٌ شَدِیدٌ وَ مَنافِعُ” «1» و آیه” وَ أَنْزَلَ لَکُمْ مِنَ الْأَنْعامِ ثَمانِیَهَ أَزْواجٍ” «2» نازل کردن به این معنا آمده است. علاوه بر اینکه در آیه” وَ إِنْ مِنْ شَیْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ” «3» از نظر اینکه هر موجودى از عالم غیب به عالم شهادت فرود آمده خلقت هر چیزى به انزال آن تعبیر شده است.
٣. رجوع کنید به ” کتاب الزیّ و التجمّل” در کتاب کافی و بحار که به تفصیل این دستورات را از پیشوایان، اورده است.این کتاب خود شامل 69 باب است.عناوین بعضی باب ها این هاست: باب التجمل و اظهار النعمه- باب لباس البیاض و القطن-باب الخواتیم( انگشتری ها)-باب الحلی(زیور)-باب الفرش- باب الخضاب( رنگ کردن مو)-باب السواک(مسواک زدن)-باب الحمام- باب الطیب( عطر و خوشبوکننده ها)-باب البخور- باب الریاحین- باب سعه المنزل( خانه وسیع).
۴.۱۲۴۳۰.عِدَّهٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِی عَبْدِ اللّهِ علیه السلام ، قَالَ : «إِذَا أَنْعَمَ اللّهُ عَلى عَبْدٍ بِنِعْمَهٍ ، أَحَبَّ أَنْ یَرَاهَا عَلَیْهِ ؛ لِأَنَّهُ جَمِیلٌ یُحِبُّ الْجَمَالَ» . کافی، موسسه حدیث، ج ١٣ص٨.
