در بارش معرفت اربعینی که قیامتی برپاکرده است به سه درس از زیارت اربعین ، خود را میهمان کنیم:
١.اگر در منشور بزرگ زیارت اربعین می خوانیم سالار شهیدان خون قلب خویش را در راه خدا اهدا کرد تا از بشریت جهل روبی و ضلالت زدایی کند، این دو کار وظیفه همه رهروان راه حسینی است تا در طول قرون و اعصار در رُفتن جهالت ها و زدودن گمراهی های مدرن و ارتجاعی بکوشند و آگاه سازی مردم را وظیفه شمرند تا بدین ترتیب امام خود را یاوری کرده باشند
( وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبَادَکَ مِنَ الْجَهَالَهِ وَ حَیْرَهِ الضَّلالَهِ ).
٢. فراموشی پیمان ، آفت جان انسانهاست باید هراز چندگاه ( نه بیشتر از یک اربعین) ، به یادآوری و پایداری بر پیمان تأکید کنیم و شهادت دهیم و خدا را نیز شاهد گیریم که عهد خویش در دوستی با دوستان سیدالشهداء و دشمنی با دشمنانش را فراموش نکرده و برآن ثابت قدمیم( به قول حافظ ما برآن عهد که کردیم برآنیم هنوز :
اللَّهُمَّ إِنِّی أُشْهِدُکَ أَنِّی وَلِیٌّ لِمَنْ وَالاهُ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاهُ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ).
٣.همه توان و قدرت خویش را ذخیره و آماده نگه داریم تا هنگام فراخوان نصرت منتقم خونش توسط غائب از آل عبا و باطن از حلقه اولیاء( قائم آل محمد سلام الله علیه ) به یاریش برخیزیم و این آمادگی را هماره حفظ کنیم بویژه در دوران غیبت که مظلومیت آل الله و شیعیانشان در اوج است :
( وَ نُصْرَتِی لَکُمْ مُعَدَّهٌ حَتَّى یَأْذَنَ اللَّهُ لَکُمْ فَمَعَکُمْ مَعَکُمْ لا مَعَ عَدُوِّکُمْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ
وَ عَلَى أَرْوَاحِکُمْ وَ أَجْسَادِکُمْ [أَجْسَامِکُمْ] وَ شَاهِدِکُمْ وَ غَائِبِکُمْ وَ ظَاهِرِکُمْ وَ بَاطِنِکُمْ
آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِین ).
