از جمله کارهای نیک که به آن فراخوانده شده ایم از یاد نبردن مسافران سرای باقی است.مومنان نه تنها در این دنیا بایکدیگر دوست و برادر و همراهند بلکه این اخوت و وفاداری ادامه دار است و با مرگ خاتمه نمی پذیرد. شرکت در مراسم تشییع و خاک سپاری و ترحیم و سپس دعا و نماز اولین شب سفر، هدیه قرآن و فاتحه و طلب آمرزش و دیدار از مزار آنها نیز نشان این وفاداری و ادای حق ایمان است.
وقتی خطاب به آنها گفتیم:شما در این سفر برما پیشی گرفتید و ما هم به خواست خدا به شما خواهیم پیوست( أنتم لنا فرط و نحن ان شاء الله بکم لاحقون) باور کردیم که همه رفتنی هستیم و دیر یا زود ما نیز خواهیم رفت و همچون اینان نیازمند غفران و دعا و هدایای معنوی هستیم تا کاستی های نامه اعمال مان جبران شود.چنان که به نوعی دیگر در مورد اسیران بستر بیماری نیز از جهت عیادت و دعا و طلب شفا برای آنها وظیفه مندیم.
چنین است که زیارت اهل قبور و مسافران سرای باقی از کارهای نیک مومنان شمرده شده بویژه که این درگذشتگان حق داران برما باشند همچون والدین و معلمان و اساتید و همسایگان و مساعدان و همه کسانی که به نوعی حقی برما داشته باشند که در این صورت یادکرد آنان اهمیت بیشتری پیدا می کند.
سخن ما در این مقال این است که آیا ولی الله الاعظم ،آن امام خوبی ها و فضیلت ها، که قائد همه خیرهاست این کار نیک را از یاد می برد و مسافران سرای باقی را نمی نوازد و به دعا و زیارت مزار و هدیه معنوی میهمان شان نمی کند؟! هرگز چنین نیست زیرا او کریم تر از آن است که چنین گمانی به او رود.پس مژده باد به همه مسافران خوب سرای باقی که امامشان یادشان می کند بویژه که آنها در دوره حیات شان برای او خدمتی هم انجام داده باشند که در این صورت مولاشان بیشتر خواهدشان نواخت.
و نکته آخراین که چون نیابت در عبادات از سوی امامان توصیه شده، سعی کنیم به نیابت از آن امام همام، به زیارت مسافران سرای باقی بشتابیم و ثوابش را به حضرت هدیه کنیم که موجب خشنودی ایشان خواهد شد و او نیز ما را بخاطر این هدیه خواهد نواخت که کریمان بیشتر پاس کرامت را بیشتر نگاه می دارند…
