وقتی نیاز به اثبات صداقت باشد از شما طلب شاهد می کنند و شما شاهد ( یا گواه) معرفی می کنید و او با گواهی یا شهادتش به اثبات یا رد ادعا می پردازد.سامانه گواهی لازمه دادرسی های دنیوی است.این مربوط به این جهان فانی است که بعضی امور را به شهادت گواهان موکول کرده اند .اما برای جهان باقی و بلکه در همه اوقات نیز گواهانی معنوی وجود دارند که همین کار را انجام می دهند. به عبارت دیگر أنها از همه کارهای شما مطلع و آگاه هستند و می توانند برای همه امور گواهی دهند. آنها عبارتند از: خدا، فرشتگان، پیامبران و امامان.١ به همین خاطر است وقتی می خواهیم باور های خود را در موارد مختلف مثلاً در مورد امامان اعلام کنیم خدا و پیامبران و فرشتگان را به عنوان شاهد معرفی نموده و عرض کنیم : گواه می گیرم خدا و ملائکه و انبیاء را که من به شما ایمان و به رجعت شما یقین دارم.یا خطاب به حضرت ولی عصر ارواحنا فداه عرض می کنیم:
“خدا و شما را -ای مولای من-شاهد می گیرم که ظاهر این اعتقاد من همچون باطن آن است و شما برآن شاهد هستی و این عهد و پیمان من نزد شماست زیرا شما نظام دین و رهبر پروا پیشگان و عزت موحدان هستید و خدا مرا به این باور موظف ساخته است”.
و در زیارت آل یاسین هم خطاب به آن حضرت می گوئیم: “بر آنچه که شما را به شهادتش فراخواندم، شهادت ده که من شما را دوست دارم و از دشمنان شما بیزارم.حق آن است که شما می پسندید و باطل آن است که شما دشمن می دارید.معروف آن است که شما به آن دستور می دهید و منکر آن است که شما از آن ، نهی می کنید و جان من مومن به خدای واحد و رسولش و امیرالمومنین و همه شماست و آماده یاوری شما هستم و همه مودت من خالصانه برای شماست.”
راستی کسی که چنین شاهدان و گواهانی را ناظر بر خود می بیند به خود اجازه می دهد در محضر آنها مرتکب خطا شود- به خصوص که امام را ” عین الله الناظره=چشم بینای الاهی”بداند-؟!۵
____________________________
١. سوره احزاب، آیه ۴۶ :” یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاکَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِیرًا ” اى پیامبر ما تو را به عنوان شاهد(گواه ) و بشارتگر و هشداردهنده فرستادیم .
و نیز: قُلْ کَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِیدًا بَیْنِی وَبَیْنَکُمْ وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْکِتَابِ ( سوره ابراهیم/ آیه ۴٣) بگو ای پیامبر کفایت می کند به عنوان شاهد بین من و شما ، خدا و کسی که علم کتاب نزد اوست(یعنی امام).
٢.زیارت های جامعه و وارث و اربعین و…” وَاُشْهِدُ اللهَ وَمَلائِکَتَهُ وَاَنْبِیاءَهُ وَرُسُلَهُ اَنّی بِکُمْ مُؤْمِنٌ وَبِاِیابِکُمْ، مُوقِنٌ بِشَرایـِعِ دینی وَخَواتیمِ عَمَلی…”
٣. زیارت سرداب مطهر: “… اشهد الله واشهدک یا مولای بهذا ظاهره کباطنه وسره کعلانیته وانت الشاهد على ذلک هو عهدی الیک ومیثاقی لدیک اذ انت نظام الدین ویعسوب المتقین وعز الموحدین وبذلک امرنی رب العالمین “.
۴.فاشهد على ما أشهدتک علیه و أنا ولیٌ لک بریءٌ من عدوک فالحق ما رضیتموه و الباطل ما أسخطتموه و المعروف ما أمرتم به و المنکر ما نهیتم عنه فنفسی مؤمنه بالله وحده لاشریک له و برسوله و بأمیر المؤمنین و بکم یا مولای أولکم و آخرکم و نصرتی معدهٌ لکم و مودتی خالصهٌ لکم آمین آمین “.
۵. اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَیْنَ اللهِ النّاظِرَهَ، وَیَدَهُ الباسِطَهَ وَاُذُنَهُ الْواعِیَهَ، وَحِکْمَتَهُ الْبالِغَهَ، وَنِعْمَتَهُ السّابِغَهَ…(زیارت پنجم از زیارات امیرالمؤمنین در مفاتیح الجنان)
