انسان است و “بیان”!
بیان ،آن چیزی است که خدای رحمان با خلقت انسان به او به آموخته و معلم او شده است: “الرّحمن ،خلق الانسان علمه البیان”. (به نام خداوند جان آفرین/حکیم سخن در زبان آفرین) به “بیان” است که ممتاز آفرینش شده ایم،با یکدگر انس می گیریم و به اقناع هم می پردازیم و باورهای خود را منتقل می کنیم وخالق ادبیاتی می شویم که بر نسل ها تأثیر می گذارد و اثر و خالق اثر را جاودانه می کند.بیان می تواند رمز جاودانگی هدایت شود چنانکه “قرآن” چنین شده است.مکتبی که فاقد بیان و گفتمان و دیالوگ است،فاقد جاذبه و حیات است.گفتمان شماست که ارزش شما را روشن می کند.امیر سخن علی علیه السلام فرمود: المرء مخبوء تحت لسانه : تا مرد سخن نگفته باشد/عیب و هنرش نهفته باشد…
همه هنر پدران و مادران ، معلمان و سازمان های آموزشی و تربیتی،ساختن انسان هایی است که خوب و حکیمانه سخن گویند و در جامعه با هنر بیان، توده های بیشتری را پوشش دهند و به رشد،رهنمون شوند.اگر گفتمان ها تعطیل شود پای جنگ و جدال پیش می آید که تخریب و خسارت و مرگ را بدنبال می آورد.اگر مشکلات و اختلافات با گفتگوی حکیمانه بر اساس نفع دو طرف ،حل و فصل نشود روش های خشونت آمیز حاکم می شود.اگر عالمان لب فروبندند جاهلان با سخنان ظاهرفریب به طمع مال و مقام کسانی را می فریبند.
“بیان”،وقتی با هنر همراه شود همچون “شعر”، اثرش دوچندان شده و ماندگار تر می شود چنانکه میراث ادبی هر قوم،همین بیان های حکیمانه منثور و منظوم آنهاست.درون مایه بیان هم از عقل و دانش نشأت می گیرد .این است که به آموختن از مهد تا مرگ مأمور شده ایم تا سخن ما رنگ دانش و رشد داشته باشد.برای اثر بخش کردن بیان ها و گفتمان ها،باید از عنصر مهربانی و دلسوزی نسبت به همنوع،وام بستانیم و این کار را با نیت خیرخواهانه و خداپسندانه انجام دهیم.اگر چنین کنیم ،خدای نیز به سخن ما اثر می دهد و دل مخاطبان را نرم می کند چنانکه با پیامبر خویش چنین کرد و سخن و مقام آن یتیم قریش را چنان رفیع گردانید که امروزه پس از چهارده قرن،چند میلیارد انسان به هدایتش مهتدی شدند و خود را وامدار او می دانند و شبانه روز،بارها بر او صلوات و سلام نثار می کنند و این رمز رفعت الاهی است که فرمود(ورفعنا لک ذکرک).
باید هنر بیان و سخنوری و گفتمان مؤثر را به نیت هدایت نسل ها به سوی اهداف متعالی فرا بگیریم و نسل جدید را هم به این هنر، مجهز نمائیم تا در دل ها نفوذ کنیم و آنها را با خدا و ولیّ خدا پیوند دهیم و از طریق این پیوند،کمال خود و آنها را تضمین نمائیم.
