اهمیت امام زاده ها بخاطر انتسابشان با امام است که مقام خلیفه اللهی و امامت دارند و منصوب الاهی بوده و بخاطر این مقام همچون انبیاء و رسولان دارای ویژگی هایی هستند.اما عوام گاهی برای امام زاده ها به گمان امام بودن، مقامات و شئونی قائل می شوند که نه خودشان چنین ادعائی داشته اند و نه واجد بوده اند. ضمن اینکه صرف انتساب به پیامبر و امام نیز فرد را واجد فضیلت ویژه ای نمی کند که خداوند خطاب به ابراهیم که امامت را در نسل خود طلب نمود، فرمود:”لا ینال عهدی الظالمین” یعنی امامت و” عهد” من ،به ستمکاران نمی رسد!
امام به خاطر مقام خلیفه اللهی، در حیات و پس از مرگ، ولایت و اختیاراتی از جانب خداوند دارد که او را از بقیه حتی برادران و فرزندان و خویشانش ممتاز می کند. نباید با امام زاده ها – که صرفاً بدلیل انتسابی که با امامان دارند برایشان احترام قائل هستیم – رفتاری کنیم که در شأن آنها نیست و مختص امامان است.اگر چه خداوند برای همه مؤمنین صالح، مقامی چون شفاعت قرار داده که می توانند دیگرانی را شفاعت کنند ولی تا وقتی امام و خلیفه الله هست به سراغ دیگری نباید رفت که او همان “وسیله” نجات است که خداوند فرمود با آن به نزد ما بیائید( وابتغوا الیه الوسیله) و باید به این امام چه در زمان حیات و چه بعد از آن توسّل و تمسّک پیدا کرد که آنها بخاطر مقام امامت و خلیفه اللهی که دارند ، دستگیری خواهند نمود.
نکته مهم تر ، اختصاصات امام حیّ و ولی زمان و صاحب دوران است که او را در دوره خویش از امامان درگذشته هم ممتاز می کند زیرا خداوند امروز مقام خلیفه اللهی و یداللهی و ولایت و امامت را بدو سپرده است و کارگزار تکوین هماوست. در دوره این امام زنده، نباید کاری کرد که خدای نکرده بی احترامی نسبت به او شده و در خانه دیگری کوبیده شود. باید هم خود توجه نمود و هم مردم را توجه داد که در همه امور به امام دوران و ولی عصر و صاحب زمان ، متوسل و متسک شد و پیش از هر کس دیگر دست توسل به دامان او زد و از او طلب نمود و برای او سفره نیاز و نذر گسترد و در راه او خرج و خیرات و وقف کرد و نام او را بلندآوازه و برفراز نمود که خداوند مقدرات ما را به دست با کفایت او سپرده است. تجربه همه متوسلان و متمسکان به ولی الله الاعظم نشان داده است که توسل و نذر و خرج برای آنحضرت ،سریع تر از هر توسل دیگری به اجابت رسیده و دستگیری حضرتش را به دنبال داشته است و حتماً خود شما نیز تجربه های شیرینی در این زمینه داشته و خواهید داشت.تا “امام”را داریم حرمت الاهی و تکوینی اش را پاس بداریم و جایگاهش را با هیچکس یا امام زاده ای عوض نکنیم که این نوعی بی حرمتی به ساحت قدسی صاحب الزمان(ع) است..
