“وقف” را “میراث جاویدان” گفته اند زیرا یادگاری است که برای همیشه از شما باقی می ماند.ارث مادی هرکس را پس از او میان وارثان تقسیم و از مالکیتش خارج و به نام دیگران منتقل می کنند اما چیزی را که وقف نموده تا منافعش به مردم برسد میراثی است که هماره یادگار اوست و در دفتر الاهی به نام او ثبت و ثواب منافعش به او باز می گردد.این همان “صدقه جاریه ” است. بسیاری از ابرار و نیکان، از خود وقف هایی به یادگار گذاشته اند که برای سالیان متمادی مردم از آنها بهره مند شده و می شوند. بعضی در زمان حیات خود وقف را انجام داده و بعضی پس از خود وقف هایی را نهاده و وصیت کرده اند .واقف با رضا و طیب خاطر، چیزی از ملک مادی یا معنوی خویش را “قربه الی الله”، از ملکیت خویش خارج و با آداب وقف، آن را در راه خدای جهت استفاده افراد خاص یا عام وقف می نماید.این سنت زیبا موجب بهره مندی همیشگی مردم از ثمره تلاشهای واقفانی است که عمری محدود داشته اند ولی به فکر مردم بوده و دارائی خود را برای آنها نهاده اند تا متمتع شوند.
کافی است به اطراف خود نگاه کنید تا ببینید جقدر درمانگاه و مدرسه و حوزه و دانشگاه و حسینیه و مهدیه و مسجد و صندوق قرض الحسنه و کتابخانه و بنیاد و موسسه خیریه و ده ها نوع از این امور عام المنفعه از دیگران به یادگار مانده است که ذخیره جاودان واقفانی است که پرونده اعمال آنها با مرگشان بسته نمی شود و تا آن خیر، جاری است ثوابش در پرونده آنها ثبت و ضبط می گردد.
اهتمام به وقف مختص اغنیا و ثروتمندان نبوده کوچکی و بزرگیش ملاک نیست مهم نیت و همت واقف است. وقف می تواند فردی یا گروهی باشد یعنی عده ای با هم قرار گذارند که بنیاد یا مرکزی را تأسیس و وقف نمایند.عالمی همه کتابهای خود را وقف می کند و نیکوکار دیگری قنات و باغ و زمین مزروعی یا قطعه زمین و ساختمانی راوقف نموده برای استفاده عموم به اشتراک می گذارد. برای موقوفات هم می توان متولی تعیین نمود تا بر حسن اجرای مورد وقف نظارت و پیگیری نماید.یکی از بزرگ ترین موارد وقف، وقف هایی است که ایرانیان برای آستان قدس رضوی نموده اند که امروز در اختیار عموم است. حتی هنرمندان و ورزشکاران بهترین آثار و مدال های خود را وقف آن آستان نورانی کرده اند که در موزه رضوی قابل رؤیت است.
اینجا سخن ما با منتظران آستان مقدس مهدوی است. وقتی “منتظر”همه هستی خود را متعلق به مولایش می داند و او را ولی نعمت خویش می شمارد، از دستاوردهای زندگیش در راه مولایش وقف هایی می نهد تا هم با آن وقف ها نام مولایش را بیشتر در جامعه مطرح کند و هم مردم از چیزی که به نام مولاست بهره مند شده و یاد امامشان باشند و خود را بر سفره او میهمان بینند.در جایی علم آموزند یا درمان شوند یا آب نوشند و غذا خورند و استراحت کنند و رفع مشکل کنند که به نام حضرتش وقف شده باشد و رایگان از آن بهره برند تا خود را بیشتر وامدار حضرتش شمارند و یادش نمایند و برای ظهورش دعا کنند تا همه جهان را به صلاح و رشاد رساند،وقف های مهدوی می تواند نقش جاودانی تبلیغ صاحب الزمان سلام الله علیه را ایفا کند به نوعی که هرجا بنگری یادی از آن عزیز باشد و سفره کرامت ظاهری او همه جا گسترده و همه ازخوان کرامت ظاهریش بهره مند باشند چنانکه از خوان کرامت معنویش بهره مند هستند. الغرض،منتظران به اوقاف مهدوی بیشتر اهتمام نمایند که موجب پیوند عمیق تر آنان با مولای مهربانشان خواهد بود…
