گلاب

 
 
 
 
 
امروز یکی از دوستان که از قمصر آمده بود به رسم هدیه ، گلاب آورده بود،تشکر کردم و به شوخى گفتم: گیرم گلاب ناب شما اصل قمصر است/ اما مگر نه حاصل گل های پرپر است ؟!
خندید و گفت: از دولت گل است گلاب و یقین بدان/ این هدیه ای است که مخصوص دلبر است!
گفتم تو خود گلابی عزیز : چون که گل رفت و گلستان شد خراب/بوی گل را از که جویم از گلاب!
و ادامه دادم :عزیزم، همنشینى با دوستان گلى چون تو ، آدم را معطر می کند: آب ، چو با گل نشسته چند صباح / همچو گل ،عالى و معطر گشت…آب نه ،خاک هم باشی و با گل بنشینى معطر می شوی و می گوئى: چو عمرم مدتى با گل ،گذر کرد/کمال همنشین در من اثر کرد/وگر نه من همان خاکم که هستم!
 
اگر نسل معطر می خواهیم باید آنها را در جوار گل ها قرار دهیم.هم دوستان شایسته و هم معارف بایسته! باید محیط زندگی آنان را تا آنجا که مقدور است پاک نگهداریم.هرگونه آلودگى در روح آنها اثر می گذارد.با وسواس و دقت تمام ، بر دوستانِ  فرزندان خود نظارت کنیم؛ با خانواده های اصیل و مهذب رفت و آمد کنیم؛ هر کتاب و سی دی و محصول هنری را به خانه نبریم و در معرض استفاده آنها نگذاریم مگر آنکه دقیقاً تأثیر آنها را بررسى کرده باشیم؛ هر دعوت  مهمانى خانوادگى را نپذیریم تا مطمئن شویم با چه کسانى معاشر خواهیم بود؛ پای هر رسانه ای را به خانه باز نکنیم؛بسیاری از سموم از طریق همین رسانه ها به مجرای تنفسی خانواده ها نفوذ می کند…
 
فرزندان ما چون آب هستند،ابتدا رنگ و بویی ندارند اما اگر آنها را با گل های معطر، همراه کنیم و در ظروف محیط اجتماعى پاک قرار دهیم ، در فرایند تربیت و تقطیر،گلاب معطری خواهند شد که عطر و بوی آنان،محیط را معطر خواهد کرد.این پدر ها و مادرها هستند که بچه ها را یهودی یا نصرانى یا مجوسی می کنند و گرنه فطرت همه انسان ها بر فطرت خداشناسی و اسلام ، نهاده شده است(کل مولود یولد على الفطره فانّ أبواه یهوّدانه و ینصّرانه و یمجسّانه)…
 
دوستان مهدوی، محیط های مهدوی، معارف مهدوی، مجالس مهدوی…همان گل ها و محیط های معطری هستند که اگر فرزندان خود را در مجاورت آنها قرار دهیم ، رنگ و بوی مهدوی خواهند گرفت. گاهى خود ما هم وقتى می بینیم کم اثر شده ایم بدانیم احتیاج داریم یکبار دیگر در کنار گل ها قرار گیریم تا پس از فرایند تقطیر دوباره معطر شویم.این نیاز در محیط های آلوده و چند وجهى ، بیشتر احساس می شود.خودمان باید هر چند وقت یکبار، خود را پایش و بازسازى کنیم .نام و یاد و راه مهدوی همان اسانس معطری است که می تواند ملیونها جان منتظر را عطرآگین کند…
وقتى با خدمتگزاری و مرزبانى، کنار این اسانس قرار گیریم ،گلاب خواهیم شد!
 
 
 
دین پژوه و پژوهشگر فلسفه