“اگر در مورد چرائی غیبت سوال مى کنید، خداوند عزوجل مى فرماید : ” اى کسانى که ایمان آورده اید درباره چیزهایى سؤال نکنید که اگر آشکار شود به سود شما نیست “؛ هیچ یک از پدران من نبودند مگر اینکه بیعت فرمانرواى ظالم زمان خود را بر گردن داشتند ،اما من آنگاه که باید ظهور کنم، ظهور خواهم کرد در حالیکه بیعت هیچیک از سرکشان ستمکار روزگار را بر گردن ندارم .اما چگونگى بهره ورى از من در زمان غیبتم ، مانند سود بردن از خورشید است آنگاه که در پشت أبر از دیده ها پنهان شود ، براستى من حافظ ونگاهبان زمینیان هستم همانگونه که ستارگان حافظ اهل آسمانند ، بنابر این از آنچه که ارتباطى به شما ندارد ،سؤال نکنید زیرا شما مکلف به آنچه مسئول آن نیستید، نخواهید بود…”این نیز فرازى از سخنان حضرت در توقیع شریف خطاب به اسحاق بن یعقوب است.
بسیار پرسش مى کنند چرا امام علیه السلام غائب هستند؟ غیبت امام حکمت هائى آشکار و حکمت هائى پنهان دارد.بعضی از حکمت های آشکار را بیان کرده اند همچون غلبه حکومت های ستمگر و اقدام آنها برای حذف فیزیکى امامان چنانکه برای یازده امام چنین کردند و آنها را شهید یا مسموم نمودند و نیز مجبور ساختن آنان به بیعت با طاغیان زمان که در این بیان امام هم آمده است به این معنا که در دوران حکومت آنان زیسته و بدلیل نبود یاور،اقدام عملى و ظاهری برای براندازی آنان ننموده اند؛ اما از آنجا که اراده الاهى بر آن تعلق گرفته که آخرین حجت خویش را ذخیره فرماید تا در وقت خاصى ظهور نموده و بساط ظالمان را براندازد و نظام عدل را برقرار نماید و دین حق را حاکم گرداند،آن ذخیره الاهى(بقیه الله)را در غیبت قرار داده تا آن زمان موعود فرا رسد…
اما غیبت،حکمت های پنهانى هم دارد که علم ما به آنها احاطه ندارد و موظف به پرسش هم نیستیم.یا ظرفیت تحمل آن حکمت را نداریم و یا اگر هم مطلع شویم اندوهگین مى شویم و ناخشنود.لذا به این آیه قرآن استناد فرموده اند که:”از چیزهایى سؤال نکنید که اگر آشکار شود به سود شما نیست “.مى دانیم بنابر حکمت هائى بعضى از پیامبران و حجج الاهى هم غیبت هائى داشته اند که شیخ صدوق(ره) به فرمان امام عصر علیه السلام در کتاب کمال الدین مشروحاً آنها را شرح داده است ؛ اگرچه حکمت آن غیبت ها برای مردم عادى پنهان مانده است لیکن ندانستن حکمت فعل الاهى،دلیل انکار آن غیبت ها نخواهد بود.پس بهتر است ازحکمت غیبت امام، بسیار پرس و جو نکنیم زیرا این غیبت مختص امام نبوده و در مورد حجت های پیشین هم واقع شده و ما توان درک آن حکمت های پنهان را نداریم …
آنچه که لازم است پرس و جو کنیم این است :حال که بنا بر حکمت هائى ،غیبت واقع شده و ما هم در این دوران قرار گرفته ایم چه وظیفه ای داریم و چه کارهائى باید انجام دهیم و امام چه رهنمودهائى برای ما در این زمان معین فرموده اند و چگونه مى توانیم در پایان بخشیدن به دوران غیبت سهیم باشیم و رضایت مولا از ما چگونه تحقق مى یابد؟به عبارت دیگر به جای سوال از علت غیبت،سوال از وظیفه و مسئولیت کنیم و از چگونگى یاوری امام بپرسیم و شیوه خدمتگزاری بیاموزیم و آئین تبلیغ و ترویج نام و یاد امام یاد گیریم تا راه و شیوه و هدف او را در جهان بگسترانیم…
